# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
TRIBULATION – Down Below
| 31.01.2018

İstanbul konseri öncesi duygusal anlar.

Kariyerinde 15 yıla yaklaşan İsveçli ilginç grup TRIBULATION’la birlikteyiz bugün. 13 Mayıs’ta Go Promotions organizasyonuyla Kadıköysahne’de izleyeceğimiz grup, yeni albümü “Down Below” ile karşımızda.

Kariyerine çok daha yırtıcı ve vahşi bir death metalle başlayan TRIBULATION, “The Horror” ve “The Formulas of Death”teki mükemmel kudurganlığının üstüne, “The The Children of the Night” ile bir patlamış pir patlamıştı. O albümün ardından durmaksızın turlayan grup, sahip olduğu gotik, sanatsal, ruhani hava ile gayet özgün ve karakterli bir müzikal kimliğe yelken açmıştı. Bazıları grubun yeni tarzını WATAIN’in daha soft bir yansıtmasına, bazılarıysa GHOST’un daha karanlık hâline benzetedursun; TRIBULATION bir şekilde kendi loş karanlığını, siyah tüller arkasındaki yılansı retroluğunu yaratmayı başardı.

“The Children of the Night”; kapağından prodüksiyonuna, sözlerinden müzikal karakterine son derece kendine özgü, kişilikli bir albümdü. Grup akılda kalıcı rif ve melodileri vahşi vokallerle birleştiriyor ve böylece ortaya çok tuhaf kimyalı bir müzik çıkarıyordu. TRIBULATION’ın yeni yüzünde 70’lerin şeytani gizemi ve okültlüğü son derece sıcak ve kolay ısınılır bir prodüksiyonla sunuluyor ve grubun alengirli tadı tam anlamıyla çıkıyordu. İlk iki album kendi tarzından ne kadar iyiyse, yeni TRIBULATION da çok çekici başka birtakım kapılar açıyordu.

“The Children of the Night”ın tartışmasız başarısının ardından grup uzun süreler turladı, okyanusları aşıp kendine yeni kitleler oluşturdu. Bu 3 yıllık sürecin ardından, meraklı bekleyiş nihayet “Down Below” ile sona erdi. Şimdi gelin 2018 model TRIBULATION bize neler sunuyor görelim.

İlk iki albümünün ardından hatırı sayılır bir değişime giren TRIBULATION’ın “The Children of the Night”taki karakterini bir anda değiştirmeyeceği ve günümüzdeki bilinirliğinin büyük kısmını borçlu olduğu o albüme ters düşmeyecek bir şey yapmayacağı elbette ki belliydi. Dolayısıyla “Down Below”un “The Children of the Night”ın bir benzeri, bir devamı olmasında pek bir sakınca, ya da en azından şaşılacak bir durumu yoktu. Gerçekten de albümü dinlerken bu duruma tanık oluyoruz. “Down Below”daki TRIBULATION, “The Children of the Night”tan bildiğimiz gruba yakın duran ancak bunun belli anlamlarda üstüne de koyan bir TRIBULATION.

Bir kere album son derece dengeli. Şarkılar arasında gece ile gündüz gibi farklar olmamakla beraber, her biri kendi karakterini sergilemek adına farklı kimlikler sergiliyorlar; bahsi geçen gece ile gündüzün gece tarafına çok daha yakın duruyorlar. İlk iki albümünde kuduz bir kurt ile zehirli bir yılan arasında seyreden TRIBULATION, “The Children of the Night”la birlikte büründüğü yarasa ile karga arası karakterini “Down Below”da da sürdürüyor. İlk iki albümde ağaçların arasından bir anda çıkıp bizi ısıran, sokan keskin dişler; son iki albümle birlikte TRIBULATION’ı gökyüzünde uçan, bizi oradan izleyen ve gözüne kestirdiği avını pençeleriyle kavrayıp kaçıran bir kanatlıya dönüştürüyor.

“Down Below”u dinlerken grubun içselleştirilmiş koyu griliğini, pastel gerginliğini, soluk retroluğunu ve bir yandan nefes alan taptaze groteskliğini içimize çekebiliyoruz. TRIBULATION bir kez daha; Orta Avrupa’nın ihtişamlı barok yapılarını çağrıştıran hisleriyle, narin piyanolarıyla, black metalden beslenen soğukluğuyla ve oluşturduğu tekinsiz ama bir o kadar da çekici atmosferle hedeflediği başarıya ulaşıyor.

Albümü on küsür kez dinledikten sonra diyebileceğim; bence “Down Below”, “The Children of the Night”taki “Strange Gateways Beckon” gibi dev bir hit şarkının eksikliğini çekse de, bir bütün olarak son derece kıymetli, uzun ömürlü ve haz veren bir çalışma. Grubun yeteneğini, vizyonunu, özgünlük arayışını ve güçlü yanlarını olanca çıplaklığıyla görebildiğimiz albümü, TRIBULATION’ın ikinci dönemi adına atılmış başarılı bir adım olarak görüyorum.

İstanbul konserinde bizi çok çekici, alengirli, gaz, karanlık, şuh, loş ve bir o kadar da etkileyici anlar beklediğine eminim.

8/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.61/10, Toplam oy: 33)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2018
Şirket
Century Media Records
Kadro
Johannes Andersson: Vokal, bas
Adam Zaars: Gitar
Jonathan Hultén: Gitar
Oscar Leander: Davul
Şarkılar
1. The Lament
2. Nightbound
3. Lady Death
4. Subterranea
5. Purgatorio
6. Cries from the Underworld
7. Lacrimosa
8. The World
9. Here Be Dragons
  Yorum alanı

“TRIBULATION – Down Below” yazısına 6 yorum var

  1. MetaLstorM says:

    Tribulation benim The Children of the Night çıktığı zaman duyduğum ama nedense dinlemeye yeltenmediğim bir gruptu.Down Below internete 10 gün kadar erken düşünce ve o sıralar dinleyecek pek yeni albüm olmayınca ben de inidirip dinliyim dedim ve bu vesileyle albümü beğenirsem tüm diskografiyi dinlerim dedim.Albümün daha açılış parçasından grubun ne kadar eşsiz ve harika bir müzik yaptığını anladım.Albümü ağzımdan sular akıtarak dinledim resmen.Ve hala hergün dinlemeye de devam ediyorum.Çok süper bir atmosfer,şarkılar içindeki denge falan herşey süper.Albüm benim için şimdilik direkt yılın albümü haline geldi.The Children of the Night ve The Formulas of Death’i de dinledim.Onlarda süper albümler.Kritikte de söylendiği gibi Down Below’un tek eksiği hit şarkı barındırmıyor olması.Aslında The Lament gayet hit bir parça olabilecek potansiyele sahip.

    Tribulation bence Gojira,Mastodon,Ghost,gibi 2000′li yıllara damgasını vuran birkaç gruptan biri.

    Bu arada ilk albümün adı The Terror değil The Horror olacak sanırım.

    Ahmet Saraçoğlu

    @MetaLstorM, düzelttim sağ ol.

  2. Melkor says:

    Albümden iki şarkı dinledikten sonra insanın canı strange gateways beckon çekiyor. harbiden hit şarkı eksikliği kendini çok belli ediyor.

  3. Noumena says:

    Tribulation The Children of the Night ile radarma giren bir grup.O günden beri de yeni albümünü merakla bekliyordum.İlk bir kaç turda beklentilerimi karşılamasa da albümü hazmettikten sonra kopamadım resmen.Kritiğe katılmakla beraber hit sıkıntısı çektiğini düşünmüyorum zira The Lament,Cries from the Underworld (özellikle) ve The World bu minvalde parçalar. Notum 8/10

  4. OblomoV says:

    Albümün atmosferi oldukça çekici. Uğursuz bir kilise soğukluğu hakim.
    Nightbound, Subterranea şarkılarını özellikle sevdim.

  5. Berca B. says:

    Benim de daha başka bi Tribulation albümü dinleme şansım olmadı ama bu albümü baya beğendim. Bir de çoğu şarkı hit havası verdi bana, hit şarkı eksikliği çekilmesine şaşırdım.

    Lacrimosa’nın ortasındaki kilise havaları falan acayip hoş.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.