# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
EVILE – Infected Nations
| 05.10.2010

Böyle mi olacaktı?

Geçmişte metale kazandırdığı gruplar açısından en önemli ülke konumundaki İngiltere’nin günümüzde fazlaca iyi grup çıkartamıyor oluşu hepimizin malûmu. Sebebi nedir bilmem ama bana öyle geliyor ki COLDPLAY’den sonra kendilerine gelemediler.

Vokalist Matt Drake’in ağzından çıktığı şekliyle “iivayl” olarak okunan EVILE, Ada’nın son yıllarda çıkardığı hatırı sayılıra yakın gruplarından biri. Seksenlerin METALLICA’sı başta olmak üzere MEGADETH ve biraz da TESTAMENT etkisinin görüldüğü grup, thrash metali modernize etmemesine rağmen modern bir sound’a sahip olmasıyla fark ediliyor. Rifler, vokal tarzı, sololar, hep duymaya alışkın olduğumuz türden, ancak grubun temiz kaydı sayesinde ortaya günümüzde giderek popülerleşen eski usül thrash gruplarınınki gibi “leş” bir hava çıkmıyor.

“Enter the Grave” ile adından yeterince söz ettiren grup, her açıdan eskilere göz kırpan yaklaşımını devam ettirdiği “Infected Nations”ı geçtiğimiz sene çıkarmıştı. Masa başında METALLICA ve ARTILLERY emekçisi Flemming Rasmussen’i, albüm kapağında da eski SEPULTURA ve OBITUARY albümlerinden tanıdığımız Michael Whelan’ı konuk eden albüm, grubun adını biraz daha duyurmasına yardımcı olmuştu. Çıkışından kısa süre sonra grubun basçısı Mike Alexander’ın zamansız ölümü ise, EVILE adına son derece şanssız bir olaydı.

“Infected Nations”a bakınca ne görüyoruz peki. Üzülerek söylüyorum ki, bu taze gruptan beklenen ikinci albümü göremiyoruz. “Infected Nations” öncelikle enerjisi düşük bir çalışma. Karanlık ve iyi anlamda soğuk olması planlanan albüm, o ince çizgide dengede duramıyor ve kötü anlamda soğuk bir havaya bürünüyor. Şarkılar çoğunlukla orta tempoda ve işin kötüsü benzer yapıda devam ediyorlar. Thrash metalin sahip olması gereken o enerji, o kırıp dökme hissi “Infected Nations”da maalesef mevcut değil. Daha ziyade, tekdüze ve -bir albüm için bu tabiri çok kullanmam ama- antipatik bir tat barındırıyor. Vokal eski James Hetfield ekolünden olsa da, Drake’in bağırmalı vokalini bir yerden sonra bayık buluyorum.

Rifler kendi içlerinde anlık progresiflikler barındırsalar da, birkaç şarkı dışında bütün olarak öne çıkan, Thrasher gibi bir “EVILE klasiği” göremiyorum. Bunun başlıca sebebini, Ol ve Matt kardeşlerin gayet iyi gitarist olmalarına rağmen albümde belli perdeler arasına sıkışmışçasına rif yazmış olmalarını olarak görüyorum. Gergin, soğuk bir hava yaratma çabası, sadece en üst tellin en kalın altı perdesi içerisinde sınırlanmış rif bileşimleriyle olmamalı.

Albümün bana göre öne çıkan şarkıları, yukarki eleştirilerimi kırmayı başaran ve gayet iyi bulduğum klip şarkısı Infected Nation ve Now Demolition. Umarım EVILE bir sonraki albümde “Infected Nations”da yaptığı gibi olgunluk peşinde koşmaz ve epik olmak adına yavaş ve oturaklı çalmanın hiç belli etmeden bayıklığa da göz kırptığını unutmaz.

Meşhur oldukları Thrasher gibi parçalar hem onlara daha çok yakışacaktır, hem de bizi EVILE dinlemeye daha çok itecektir.

6/10
Albümün okur notu: 12345678910 (7.15/10, Toplam oy: 39)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2009
Şirket
Earache
Kadro
Matt Drake: Vokal, gitar
Ol Drake: Gitar
Mike Alexander: Bas
Ben Carter: Davul
Şarkılar
1. Infected Nation
2. Now Demolition
3. Nosophoros
4. Genocide
5. Plague To End All Plagues
6. Devoid Of Thought
7. Time No More
8. Metamorphosis
9. Hundred Wrathful Deities
10. My Parasite (Bonus)
  Yorum alanı

“EVILE – Infected Nations” yazısına 12 yorum var

  1. Burak Canik says:

    6 cuk oturmuş ben de 6 verirdim heralde. ilk albümlerinin yanında böyle bir albüm gerçekten çok göze batıyor. ilk albüm katıksız thrash albümüydü ve aklımı başımdan almıştı ilk dinlediğimde. günümüzde “ilk 4 albüm metallıca’sı” na en çok benzeyen grupta evile’dır herhalde. bir de neden ilk önce enter the grave’i incelemedin onu anlamadım :D
    BOW DOWN TO THE THRASHER! diye sloganımı da atıyım tam olsun.

    Ahmet Saraçoğlu

    @Burak Canik, bu daha guncel diye yazdim. Enter the Grave’i de yazarız bi gün.

  2. Burak Canik says:

    mal gibi yanlışlıkla 7′ye tıklamamı da “tolerans gösterdi” şeklinde yorumlarsanız sevinirim :D

  3. ozgur says:

    bayik album.

    albumu begenen var mi merak ediyorum.

  4. ismail vilehand says:

    ben bu albümü çok beğeniyorum genelinde bir …And Justice For All tadı var ama metalci değilim ondan kale almayın. metalci olsam bende beğenmezdim heralde.

  5. kantele says:

    “sadece en üst tellin en kalın altı perdesi içerisinde sınırlanmış rif bileşimleriyle olmamalı.”

    abi bu satırları yazarken kendinde miydin tam olarak yoksa hafif bir sersemleme anına mı denk geldi?

    Ahmet Saraçoğlu

    @kantele, neresini anlamadın?

    kantele

    @Ahmet Saraçoğlu, yani koca albümü o bahsettiğin alana sığdırmak?

    Ahmet Saraçoğlu

    @kantele, oraya sığdırmadım ama kökünü oradan alan çok rif var. Sonuçta gergin atmosfer yaratmak için kullanılan nota bileşimleri hakkında fikri olan bi insan, bi şey dinlediğinde neyin nereden çalındığını anlayabiliyor doğal olarak. zaten bence albümü tekdüze yapan da çoğu şarkıda hep aynı sesleri duyuyor olmamız.

  6. nekropunk says:

    abi ilk resim çok korkunç ya.
    ayrıca en sağdaki elemanın sağ kaşı..

  7. owlboss says:

    Coldplay dinlermisin Ahmet abi? :D

    Ahmet Saraçoğlu

    @owlboss, yok hiç dinlemedim.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.