# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
SUFFOCATION – Pierced from Within
| 08.05.2020

Dehanın müzikal ifadesi.

Cemil Okumuş

1991 ve 1993 yıllarında yayınladığı ilk iki albümü “Effigy of the Forgotten” ve “Breeding the Spawn” ile brutal death metal türevini yaratan ve bu türevin en belirgin ve başarılı örneklerinden ikisini ortaya koyan Suffocation, yaptığı müzikle bu alanda öncü olmuş ve büyük bir prestij elde etmişti. Death metal yapısını bu yapının içerisine yabancı bir unsur sokmadan türün kendi karakterini kullanarak kendi içerisinde farklı bir şekilde ifade eden grup, daha death metalin belirgin bir şekilde ortaya çıkmaya başladığı ilk yıllarda bu türün ne kadar gelişime, tekniğe ve farklı varyasyonlara açık olduğunu kanıtlamıştı.

Grup 1995 yılında yine kendi müziğinin en üst düzey örneklerinden biri olan üçüncü stüdyo albümü “Pierced from Within”i çıkardı. Suffocation bu albümde hem prodüksiyon olarak ilk iki albümün üzerine koymuş hem de kendisiyle özdeşleşmiş death metal anlayışını bestecilik konusunda en üst düzeye çıkarmıştı. Albüm prodüksiyon açısından ilk iki albüme kıyasla daha temiz bir yapıdaydı ve daha net ve parlak bir ses tonuna sahip. Bu durum, Suffocation’ın zaten bestecilik anlamında üst düzey olan müziğinin sunum ve hissiyat açısından da zirveye çıkmasına olanak sağlıyor. Suffocation ilk iki albümünde olduğu gibi bu albümde de başarısının temel unsuru olan, sürekli değişen rifler ve tempolarla örülü karmaşık bir müziği bütüncül bir hissiyat yaratacak şekilde sunma işini büyük bir ustalıkla yapıyor.

Zengin melodik altyapılarla oluşturulmuş, ses aralıkları açısından da oldukça değişken, zaman zaman hızlı ve seri, zaman zaman ise ağır bir havaya bürünen rifler görüyoruz. Davullar da bu doğrultuda yeri geldiğinde gitara hızlı ve seri blast beat’lerle uyum sağlayan, yeri geldiğinde tempoyu düşüren, yeri geldiğinde ise teknik ve komplike varyasyonlar sergileyen bir yapıda.

Suffocation müziğinin en dikkat çeken özelliklerinden biri olan bas gitarın oldukça hissedilir bir şekilde albümün içinde yer alıp yalnızca basit bir destekleyici unsur olmaktan ziyade yaratılan kompleks ve bütüncül müziğin esas unsurlarından bir tanesi olarak oldukça belirgin bir şekilde kendini göstermesi durumu, bu albümde de mevcut.

Grubun esas başarısı ise her bir enstrüman için yazılmış partisyonları birbirini adeta bir yapboz gibi tamamlayacak şekilde bir araya getirmesinde saklı. Parçalar içerisindeki rif ve tempo değişimlerinde ve tüm enstrümanlar arasında kusursuz bir uyum mevcut. Rif ve tempo değişimleri hiçbir zaman dinleyici tarafından bir kopukluk olarak algılanmıyor ve albüm, parçalar içerisindeki tüm değişken ve karmaşık yapısına rağmen hiçbir zaman akıcılığından ve etkileyiciliğinden bir şey kaybetmiyor. Soloların da her zaman için melodik ve armonik açıdan ritim gitar ve parçaların temposuyla oldukça uyumlu olduğu ve müzikal hissiyat anlamında birbirlerini oldukça başarılı bir şekilde tamamladıkları görülüyor.

Vokaller de enstrümanların ne önünde ne de gerisinde kalan, tam olması gerektiği volümde ve albümün genel sound’una çok doğal bir şekilde uyum sağlayan ve enstrümanlarla aynı akıcılığa sahip brutal vokaller. Suffocation’ın yarattığı teknik ve karmaşık yapı, asla yalnızca enstrüman kullanımıyla etkileyici görünmek adına yapılmış abartılı ve zorlama bir girişim değil. Bütün bu yapı, albümün her saniyesinde tüm parçaları birbirinin tamamlayıcısı olacak şekilde büyük bir özen ve titizlikle inşa edilmiş bir bütün.

“Pierced from Within” üst düzey komplike, teknik ve kendi içinde değişken varyasyonlara sahip bir müziğin, kendisini oluşturan her bir farklı nota, melodi, ses aralığı, ölçü, tempo gibi unsurların nasıl her saniyesinde birbirine mükemmel bir şekilde eklemlenip kusursuz bir bütünlük yaratacak şekilde ustalıkla bestelenebileceğinin en belirgin kanıtlarından biri ve bu yönüyle Suffocation diskografisinin en ağır toplarınlar biri olduğu gibi brutal death metal ve bu alt türevden hareketle yaratılmış başka türevler için de öncü olmuş albümlerden biri.

10/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.81/10, Toplam oy: 42)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
1995
Şirket
Roadrunner Records
Kadro
Frank Mullen: Vokal
Terrance Hobbs: Gitar
Doug Cerrito: Gitar
Chris Richards: Bas
Doug Bohn: Davul
Şarkılar
1. Pierced from Within
2. Thrones of Blood
3. Depths of Depravity
4. Suspended in Tribulation
5. Torn into Enthrallment
6. The Invoking
7. Synthetically Revived
8. Brood of Hatred
9. Breeding the Spawn
  Yorum alanı

“SUFFOCATION – Pierced from Within” yazısına 5 yorum var

  1. Exorsexist says:

    WELCOME TO MY CHURCH!!!

    Yeryüzündeki en iyi albümlerden birisi. Saatlerce övebirim, her açıdan. Şu ana kadar belki binlerce defa dinlemişimdir. Albümdeki taşşak 10000 kilo çekiyor. Şarkılar sadece teknik değil aynı zamanda atmosferin içine de çekiyor. Suspended in Tribulation şarkısının girişinde kendisini uçağın içindeymiş ve tribülasyona girmiş gibi hissetmeyen bizden değildir!

    -prodüksiyon aşırı iyi, Scott Burns’ün gitmeden bıraktığı eserlerden. Çok düşük tonlarda gitar sesine sahip olmasına rağmen rahatlıkla duyulabiliyorsunuz.
    -Besteler muazzam ötesi. Tek tek sayamam bile.
    -Grubun kariyerinde yaptığı en komplike albüm.
    -Davullar inanılmaz. Gerçi tüm grup ahekle çalıyor.
    -Doug Bohn’un geçtiğimiz yıllarda youtube’a koyduğu videoları izlemek lazım. Diğer tüm Suffo davulcularına kıyasla yavaş ve tane tane çalıyor
    https://www.youtube.com/watch?v=gxN_qMonAl4
    https://www.youtube.com/watch?v=Jz5dk7z326Y
    -Frank Mullen’in yapmış olduğu en temiz, net duyulur vokallere sahip
    -T. hobbs ve D. Cerrito farklı kanallardan şiir gibi gitar çalıyorlar
    -Chris Richards’ın bas partisyonları çok melodik ve aynı zamanda teknik akıyor
    -Albümdeki her şarkıyı kendi evladım gibi seviyorum

    İşin ilginç tarafı Suffocation’ın en iyi albümlerinde Mike Smith yerine hep farklı davulcular olmuştur. Dave Culross, Doug Bohn vs.

    Ve Tek rakibi; Cryptopsy – None So Vile

    Tek söyleyeceğim; Doug Cerrito gitti, Suffo bitti! Kendisi gittikten sonra tüm gitar yükünü T. Hobbs yüklenince besteler o kadar da ilgi çekici olmadı.

    Ghost Essence

    @Exorsexist, %100 katılıyorum resmen iç ses olmuşsun,heleki cerritonun gitmesi ah ki ahhh.

    Exorsexist

    @Ghost Essence, gerçekten hem Suffocation hem de death metal için kayıp. Hate eternal albümünde de çok fena yardırmisligi var. Yanlış bilmiyorsam 2003-4 civarı, grup yeniden toplandığında dahil olmuştu ama kendisi uyuşturucu (sanırım Eroin) bağımlılından muzdarip olduğu için beyni yanmış durumdaydı, o yüzden devam edemedi. Kendisi hakkında luc LeMay’in çok iyi yazısı vardı ona bakabilirsin, ne kadar inanılmaz gitarist olduğundan bahsediyordu. 2. Albümün reissue versiyonununda olması lazım.

  2. İlker says:

    Dinlediğim en iyi 2-3 death metal albümünden biri. Şurada her şeyini sayfalarca övebilirim. Kemiksiz 10.

  3. Fogs Kiss says:

    Mükemmel bir albüm şahsi favorim Torn into Enthrallment. Sakin akustik giriş üstüne bi anda patlayan rifler ve canavar gibi bi vokal inanılmaz bi şey.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.