# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
BABYMETAL – Metal Galaxy
| 18.10.2019

Bazı Japonların heavy metale gönül vermeleri yasaklansın.

Oğuz Sel

Son albümleri “Metal Resistance”tan bu yana Babymetal’de birtakım kadro değişiklikleri meydana geldi. Grubun konser videolarını izlediyseniz hemen tanıyacağınız Kami grubu üyesi gitarist Mikio Fujioka, geçen senenin başlarında, hayata hiç beklenmedik şekilde veda etti. Bu olaya dair çeşitli söylentiler var ama işin aslını astarını belki de hiçbir zaman öğrenemeyeceğiz. Aynı yılın sonlarında ise sağlık sorunlarını gerekçe göstererek Yui Mizuno, namıdiğer Yuimetal, gruptan ayrıldı. Karacaoğlan’ın birbirinden seçilmez üç dert olarak nitelendirdiği “Bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm”den ikisini yaşayan Babymetal, 2016’da bıraktığımız gibi değil artık.

“Metal Galaxy” hem grubun hem de albümün adında “metal” geçmesine karşın Babymetal’in en metal olmayan albümü. Aslında bunu “Future Metal” adlı giriş parçasıyla açık ediyorlar.

“Are you still playing the guitar
This ain’t heavy metal
Welcome to the world of BABYMETAL
”

Zamanında grup üyelerinin birlikte poz verdikleri Rob Halford’un bu dizeler ve albümün geneli hakkında ne düşüneceğini pek kestiremesem de benim için bu sözler ve albümün açılışından itibaren süregelen yapay ve çoğu zaman metalle ilgisi olmayan bol nümayişli şarkılar, “Metal Galaxy” hakkında çok da iyi şeyler düşünemememe neden oluyor. Prodüktör koltuğunda oturan Key Kobayashi’nin muhtemel yönlendirmeleri neticesinde zaten büyük ölçüde değişmiş olan besteci ve söz yazarı kadrosunun elinden çıkan parçaların birbirleriyle yapısal bakımdan herhangi bir bağlantısı bulunmuyor. Sanki “Şimdi biraz da Tayland’daki dinleyicileri etkileyelim, şu şarkıyla da Arch Enemy fanlarının ilgisini toplayalım…” gibi saçma sapan bir formül izlemişler gibi bir hâl var ortada.

Metalden uzaklaşmanın kendini gösterdiği şarkıları sıralamaya kalksam Japon sürümdeki 16 parçanın en az 10’undan uzun uzadıya bahsetmem gerekir ki bunların arasında “Shanti Shanti Shanti” gibi dinlerken kendimi Kanal 7’de her akşam yayınlanan ve 942731951 bölüm süren Hint dizilerinden kesitlere maruz kalmış gibi hissediyorum. Abi hayırdır ya, siz metal müzik diye yola çıkmamış mıydınız? Bu ne yahu? Kişisel olarak ayar olduğum 2/4’lük halay ritimlerini dayadıkları “In the Name of” ve “Pa Pa Ya!!”nın yanında liriklerinin altında yatan felsefi derinlik konusunda son zamanlarda dinlediğim en etkileyici eser olan “Oh! MajinaI”ın beni dinlerken epey zorladığını belirtmeliyim. “Oh! MajinaI” sayesinde Joakim Brodén’e bir kez daha hayran olduğumu da belirtmeliyim.

Parça örneklerine devam edip hem kendi sinirlerimi hem de sizinkileri bozmak istemem ama işin özeti, ilk albümde deneyip işe yarar buldukları “metal yanına farklı türlerde müzikler de serpiştirme” işinin bokunun çıkarıldığı “Metal Galaxy”de neyse ki metal kabul edebileceğimiz fena olmayan şarkılar da var fakat albümün en sonlarında onlar da. Can Yücel’in Leman’daki yazılarını derginin sonuna yerleştiren Metin Üstündağ’a telefon açıp söylediği içten sözlerin bu albüme özel versiyonunu ben de prodüktör arkadaşa aynen söylüyorum. Kobametal denen ibiş, kendine bu sayfalardan zorla küfrettireceksin, harbiden az kaldı.

Albüm adına utanç duyulmayacak iki şey var. Bunlardan biri, Su-metal yani ana vokaldeki kızın muhteşem performansı, ikincisi ise hayvan gibi iyi ve onca müzikal hengâmeye karşın sağında solunda kusur bulunamayacak ayarda prodüksiyon ve enstrümantasyon. Kami grubun üyeleri mütemadiyen değişse de performansları hâlâ akıl alacak derecede iyi, tabii sahnenin kendilerine bırakıldığı anlarda. Geri ve yan vokal konumundaki Moametal’in varlığını aman aman hissettiğimi söyleyemem, önceki albümlerde Su-metal’den ayrı olarak Yuimetal ile ikili söyledikleri bölümler, çok daha akılda kalıcı ve ilgi çekiciydi. Hiç unutulur mu Zukyun ve Dokyun Biraderler’le yaşanan heyecan dolu çikolata maceraları?

Kritiği yazana kadar bolca tanıtıma direnip grubun “Pa Pa Ya!!”dan başka şarkılarını dinlemeyerek yeni albümün benim için sürpriz olmasını istemiştim ama açıkçası böylesine tatsız bir sürpriz beklemiyordum. Babymetal’in bu albümle birlikte rotayı 10-14 yaş arası kız çocuklarına doğru çevirmiş olduğunu düşünüyorum. Proje adına “Bundan sonra ne köy olur ne kasaba” diyerek konuyu kestirip atmak istemem ama en azından “Metal Galaxy”nin ve yeni Babymetal’in, metal müzik dinleyicilerine katabileceği bir şey olduğunu sanmıyorum.

3/10
Albümün okur notu: 12345678910 (3.34/10, Toplam oy: 47)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2019
Şirket
BMD Fox, Toy's Factory, Amuse Inc.
Kadro
Suzuka Nakamoto: Ana vokal
Moa Kikuchi: Vokal
Kami Grubu

Konuk:
Tak Matsumoto: Gitar (2)
Joakim Brodén: Vokal (5)
Tim Henson: Gitar (6)
Scott LePage: Gitar (6)
Alissa White-Gluz: Vokal (9)
F. Hero: Vokal (10)
Şarkılar
1. Future Metal
2. Da Da Dance
3. Elevator Girl
4. Shanti Shanti Shanti
5. Oh! Majinai
6. Brand New Day
7. Night Night Burn!
8. In the Name Of
9. Distortion
10. Pa Pa Ya!!
11. Kagerou
12. Starlight
13. Shine
14. Arkadia
  Yorum alanı

“BABYMETAL – Metal Galaxy” yazısına 20 yorum var

  1. Boba Fett says:

    Dinlediğim en iyi albüm olabilir, şaka şaka bok gibi.

  2. tshuukiyama says:

    albümü spotifyda dinleyemiyorum şarkılar kullanılamıyor gözüküyor sorun bendemi yoksa albüme has bişey mi?

    Ahmet Saraçoğlu

    @tshuukiyama, belki de bu kıyağı için Spotify’a teşekkür etmelisin.

    killyourselfchuck

    @Ahmet Saraçoğlu, hahhahaha

  3. \m/ says:

    Dünya üzerinde beni daha çok “cringe” eden bir grup yok. Rob holford’a da sırf bu yüzden uyuz oluyorum arada. Gerçi kendisinin bundan haberi yok büyük ihtimalle

  4. crowkiller says:

    illa capon dinliycem diyosanız bunu dinleyin

    https://www.youtube.com/watch?v=XzsxWlTwed0

    Boba Fett

    @crowkiller, Aga ben bu Japonları genel olarak anlayamıyorum, çok çok farklılar. İnanılmaz saygı duyulacak işlerinin yanın da inanılmaz rezilliğin dibine vurdukları işleri de var. Çok ilginçler. Irkçılık olarak almayın Japon arkadaşlar varsa alınmasınlar benim Japon arkadaşlarım da var. Japon sinemasını da çok iyi bilmesem de bir kaç film izlemişliğim var.

  5. killyourselfchuck says:

    aklıma Avril Lavigne denen kadının ”hello kitty” şarkısı geldi. sorsan ‘holywood’da yaşayan, kadın rock yıldızı’ ama çıkardığı single hello kitty sgfderfgh bunlarda aynen öyle işte. sorsan japon metal’i ama bAbY mEtAl

    ben gidip biraz coffins ve ningen isu dinleyeyim bari. tez zamanda siktir olup gitmeleri dileğiyle.

  6. Nox says:

    dragonforce ile birlikte ismini görünce mide bulantısı yaşadığım başka grup yok sanırım.

    benim anlamadığım metal dünyasında neden bu kadar çok ölüm oluyor ya? gençliği oroyin, kokayin içmekle geçmiş glamciler, ter türlü kimyasala düşen elektronikçiler bile 80 yıl yaşarken kendi halinde takılan bu insanlar ya kanser olur ya trafik kazasında genç yaşta ölür. nasıl bir lanet var anlamadım.

    deadhouse

    @Nox, 85 yıldır sigara içen (günde en az 3 paket ve en leş sigarayı) akrabam var. Hala ayakta, sağlam. Değişik işler bunlar.

    Nox

    @deadhouse, bütün genlerin en iyilerini toplamış helal olsun

    deadhouse

    @Nox, Bence iş yaşam dolu olup olmamakla, bir şeye tutkuyla bağlı olup olmamakla ilgili. Glamci dediğin adamlarda dert, keder hiçbir zaman olmamıştır. Hakeza elektronikçi dediklerin de öyle. Sürekli neşeli olan ve zevkten, neşeden başka bir şey düşünmeyen insanlar uzun yaşar bence. Mick Jagger’a bak adam hala turp gibi. Kendi halinde olan adamın derdi olur, kendi halinde olan insanın derin kederleri, sorunları olur.

    Nox

    @deadhouse, desene erken gidicez

  7. Raddor says:

    Japon Metal deyince benim aklıma da Maximum The Hormone geliyor. Death Note (Desu Noto diye okumayan bizden değildir :)) sağ olsun, jenerikte az kafayı gözü yarmadık.

    Şu klibe, şu enerjiye bakın yahu müthiş, müthiş..
    https://youtu.be/AOWJ2Vdk3jo

    Babymetal’in de ilk albümünü gayet sevmiştim ben ama orada kaldım. Sonraki işleri süper de olsa, rezalet de olsa fark etmez. Bakmadım hiç. E güldük eğlendik, yeter.

    ismail vilehand

    @Raddor, Maximum The Hormone kadar kafayı yemiş grup çok azdır. Öyle bayıldığım, takip ettiğim bi grup değil ama bazı şarkılarını seviyorum. Aynı şarkıda crossover, powerviolence, slam death ve funk metal yapıp en son çocuk şarkısına bağlayacak kadar akıllarını kaybetmişler.

    https://youtu.be/TdwT5JlH8gM

    Berca B.

    @ismail vilehand, bi ara bu şarkıyı o kadar çok loopa alıp dinledim ki. Basit bağımlılık yapıcı flash oyunlar gibi yakamı kurtaramadım bi süre.

    Raddor

    @ismail vilehand, hahah ben bunu hiç sonuna kadar izlememişim. Büyük hatadan dönmüş oldum. Harbi manyaklıkmış.

  8. HaNNibaL says:

    Kulağımdan kan geldi dinlerken

  9. 9yearsago says:

    Japonya’dan çıkan en sağlam metal grubu ünvanı Millarca’da kalmaya devam ediyor.

  10. Rashid says:

    Babymetal ve Metal Resistance gibi iki güzel albüm sonrası bu hiç olmadı. Şarkıları akıldakalıcı nakaratlarla fazla doldurmaya çalışmaları sonucu ortaya acaip tekdüze, bir-birine benzeyen şarkılardan oluşan bir albüm çıkmış ortaya. Babymetal deneyselliyi sayesinde ün kazanmıştı ama bu sefer tamamen kolaya kaçılmış.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.