# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
HATH – Of Rot and Ruin
| 22.04.2019

İlk albümüyle yılın en iyi işlerinden birini ortaya koyan HATH’ın görkemli death metaliyle tanışın.

İnsan hayatındaki en önemli şeylerden biri, İngilizcede “comfort zone” denen, Türkçeye de “konfor alanı” olarak tercüme edilen kavramdır. İnsanın rahat ve güvende hissettiği bir durumu ifade eden bu tabir, hepimiz için farklı şekillerde kendini gösterebilir. İnsan usta olduğu bir işi yaparken, alışık olduğu bir bağlamda hareket ederken konfor alanındadır. Bazı insanlar bu konfor alanına fazlasıyla saklanıp kendilerini zorlamaktan ve bir şeylere meydan okumaktan kaçınırken, kimileriyse sürekli kendilerini zorlayarak, alışık olmadıkları şeyler yaparak bu konfor alanının dışına çıkmayı amaçlarlar. Bu şekilde hem tecrübe kazanır hem de konfor alanlarını genişleterek uzun vadede rahat ederler.

Konu metal olduğunda da konfor alanı kavramı karşımıza çıkar. Yeni albümünü yazarken normalde icra ettiği tarzın dışına çıkmaya çalışan, kendi kendisine meydan okuyan bir grup düşünün. Grubu sahnede izlerken tam anlamıyla rahat olmadıklarını hissedebilir, belirli bölümleri zorlanarak çaldıklarını sezebilirsiniz. Oysaki DREAM THEATER gibi üst düzey teknik becerisi olan bir grubu izlerken adamların son derece rahat, olan biten her şeye alışkın olduklarını açık açık görürsünüz.

Bunları anlatma sebebim, yılın en iyi albümlerinden birini çıkaran ABD’li death metal grubu HATH’ın işte tam da bu konfor alanı durumunu yaşaması ve yaşatması. Bir müziksever için, sevdiği ve alışık olduğu bir tarzın kulağa yeni ve taze gelen şekilde icra edilmesinden güzel pek az şey vardır. İşte HATH’ın yaptığı da tam olarak bu. Death metali çok yaratıcı ve zengin bir anlayışla ele alıyor ve mükemmel şekilde icra ederek ortaya her anlamda yüksek kaliteli bir şey çıkarıyorlar. Henüz ilk albümleri olmasına karşın “Of Rot and Ruin”in yılın en iyi albümlerinden biri olduğunu düşünüyorum.

Albümü dinlemeden önce metal-archives’daki benzer sanatçılar kısmına baktığımda BLOODBATH ve SLUGDGE adlarını gördüm ve hadi bakalım dedim. İlk birkaç şarkıyı dinlediğimde bu önerilere tamamen katıldığımı fark ettim. HATH gerçekten de BLOODBATH’in çiğliği ve vahşetini, SLUGDGE’ın progresif ve karakteristik rif yazma düsturuyla birleştiren ve çeşitli yan unsurlarla bunu çok zengin bir pakete dönüştüren bir grup. “Of Rot and Ruin” kesinlikle ve kesinlikle daha çok dinlemek isteyeceğiniz, arada aklınızın gidip tekrardan açacağınız türde bir albüm. Bir ilk albüm olmasının yarattığı değer de eklenince, HATH’ın son günlerde neden bu kadar çok metal müzisyeni tarafından önerildiğini daha iyi anlayabiliyorum.

Grubun rif yazma ve bunları bir araya getirme anlayışı da son derece olgun, yerli yerinde ve karakteristik bir tavır benimsiyor. Şarkıların hiçbir anında herhangi bir aceleye gelme, bağlayıverme, karşılarına çıkan beste bazlı bir engeli kolaya kaçan bir formülle saf dışı bırakmaya çalışma hissetmiyorsunuz. OPETH’vari bir kendini bilirlik, sorun çözücülük, korkusuzluk var HATH’ın müziğinde.

Yeri geliyor “Rituals”ın ortasındaki gibi muazzam bir koro vokalle bağlıyor, yeri geliyor “Worlds Within”de olduğu gibi sert ve kırılgan kısımları su ve yağ gibi birbirlerine karıştırmadan arka arkaya diziyorlar. Vokallerin inanmışlığı, enstrüman kullanımının cayır cayır yanan ateşi ve hepsine kusursuz bir kimlik katan prodüksiyon ile “Of Rot and Ruin” daha ilk dakikadan voleyi yapıştırıp topu doksana ampul gibi asıyor.

HATH, şu ana dek duymadığınız en iyi yeni gruplardan biri olabilir. Kendilerine olan güvenleri ve ne yapacaklarına çok iyi karar vermiş olmaları onları ortalığa yeni yeni atılan sayısız grup arasında şimdiden birkaç adım ileriye taşıyor. “Of Rot and Ruin” kesinlikle çok iyi bir albüm ve yıl sonunda pek çok listede kendine yer bulacağına inanıyorum. Kesinlikle tavsiye.

9/10
Albümün okur notu: 12345678910 (9.04/10, Toplam oy: 24)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2019
Şirket
Willowtip Records
Kadro
Frank Albanese: Gitar, vokal
Peter Brown: Gitar
Greg Nottis: Bas, vokal
AJ Viana: Davul
Şarkılar
1. Usurpation
2. Currents
3. Rituals
4. To Atone
5. Withered
6. Worlds Within
7. Kindling
8. Accursed
9. Progeny
  Yorum alanı

“HATH – Of Rot and Ruin” yazısına 14 yorum var

  1. P L A G U E says:

    Çok klas bir keşif oldu. Teşekkürler saraçoğlu. 2. Tur dönüyor şu an, büyük keyif veriyor…buralar değerlenir.

  2. tahsin says:

    Etiketlerde bir hata var bence. Genelde grup ismiyle album ismi ayri olurdu. Usteki yoruma +1

    Ahmet Saraçoğlu

    @tahsin, düzelttim sağ ol.

  3. daud says:

    Çıktığı günden beri hemen her gün dinliyorum, tek kelime ile m u h t e ş e m. Özellikle baslar tüm albüm boyunca öne çıkıyor, albümün bu kadar güzel olma sebeplerinden biri de bu bence. Bir de, benzer sanatçılar kısmına Aborted’ı da eklemek lazım.

  4. P L A G U E says:

    ‘rituals’ abartı güzel olmamış mı? way aq ya…

    Ahmet Saraçoğlu

    @P L A G U E, müthiş cidden.

  5. ayi_yorgo says:

    Eklemeden geçmek istemiyorum günümüz müziğinin sığlaştığı şu günlerde SLUGDGE son zamanların en yaratıcı ve iham verici işlerinden birini yapıyor. Sadece Slugdge ismini duyduğum için Hath’a göz atayım dedim, duyduğum şeyler ise gerçekten inanılmaz.

    Ahmet Saraçoğlu

    @ayi_yorgo, katılıyorum.

  6. markusulf says:

    hakikaten kaliteli müzik yapmış elemanlar. Bu kritiği okuduktan sonra aynı vatandaşların Ophidius isimli diğer grubuna bir kulak kabarttım ki oda güzel amaaa…vokal yok.
    neden bu tarz bir müzik yapıp vokal yapmazlar onuda anlamıyorum, sadece neden ?

  7. Silentandark says:

    Taş gibi albüm olmuş. Güzel keşif.

  8. SA says:

    Bu albümü çok sevdim. Ben bazı yerlerde Cattle Decapitation hissi aldım. Özellikle melodili vokallerde.

  9. ismail vilehand says:

    Amaçladıkları şeyi düşünerek grubun herhangi bir konuda eksiği veya yanlışının olduğunu düşünmüyorum ama farklı zamanlarda denememe rağmen ben bu albümü hiç bir şekilde sevemedim. Ne kadar kendimi vermeye çalışsam da belli bir yerden sonra kopup gidiyorum. Sonunda hiç benlik olmadığını anladım ve büyük ihtimalle bir daha dinlemeyeceğim.

  10. SA says:

    Albüm giriş şarkısından parlıyor zaten. Usurpation nasıl bir şarkıdır öyle. Sonuna kadar hiç boş anı, öylesine yapılmış bir yeri yok. Rifler, harika vokaller, taramalı davullar, hız… Hepsinden sonra muhteşem solo ve arkasından gelen, tam bağıra bağıra söylemelik harika melodik vokal. Buradan sonra heralde baştaki bazı şeyleri tekrarlayıp bitirirler diye düşünürken beni ters köşeye yatırdılar. Daha da hayvanlaşarak zirvedeyken bitirip şarkıyı tadında bırakmışlar. Beste yetenekleri gerçekten muazzam.

    Bir de bu albüm bende Blood Incantation – Starspawn etkisi yapacak gibi. İkisinin de ilk albümleri, ikisi de death metal. Starspawn gibi gizemli bir havası yok ama onun yerine daha saldırgan ve daha epik bir albüm.

  11. Berca B. says:

    Currents/Ritual kombosu adamı ezip geçiyor resmen. Manyak albüm cidden.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.