# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
DRAGONLORD – Dominion
| 24.09.2018

Tamam TESTAMENT falan ama uzun zamandır böyle saçmalık görmedim.

TESTAMENT gitaristi Eric Peterson bildiğimiz gibi senfonik black metal, daha doğrusu DIMMU BORGIR tarzı metal konusunda çeşitli hevesleri olan bir abimiz. 30 yıldan uzun süredir TESTAMENT’la thrash metal harikaları yaratan Peterson, 2001 ve 2005’te çıkardığı iki DRAGONLORD albümüyle bir nevi hevesini almış, içindeki black metal aşkını öyle ya da böyle ortalara dökmüş ve belli bir kalitenin üzerinde işer sunmuştu.

Aradan geçen 13 yılda DRAGONLORD namına bir şey yayınlamayan Peterson, eleman değişikliklerinin ardından TRIVIUM, ARKAIK, BRAIN DRILL gibi gruplardan tanıdığımız davulcu Alex Bent’i de yanına alarak 3. DRAGONLORD albümü için kolları sıvamış.

İntronun ardından albüme adını veren şarkının başlamasıyla “Acaba kolları sıvamasa mıymış?” düşüncemin ortaya çıkması bir oldu desem yeridir. Şarkının eğreti klavyeleri, hiç oturmamış kadın vokalleri ve Eric’in DIMMU BORGIR ile doksanlar sonu black metal kalıbından çıkmış rifleri bir araya gelince ortaya gerçek bir abominasyon çıkmış. İlk iki albümdeki heves, gaz, çok süper olmasa da enteresan hava gitmiş, yerine saçma sapan bir müzikal kimlik, hiç iç içe geçememiş bir senfonik katman ve ciddi düzeyde hayal kırıklığı bir iş çıkmış.

Albümü dinlerken kalitesiz bir DIMMU BORGIR çakması ile sırf bu durumu unuttursun diye aralara katılmış bir TESTAMENT havasını aynı anda soluyoruz; bununla da yetinmiyor, Peterson’ın belli ki diğer bir tutkusu olan hard rock’a da bulaşmak durumunda kalıyoruz. Albüme adını veren şarkıyı dinleyin, sonra direkt “Love of the Damned”i açın.

Böyle bir çorba, böyle bir saçmalık yok arkadaşlar.

Albüm öylesine sulandırılmış, öylesine “bizim oğlan da müziğe meraklı” havasında ki, koskoca TESTAMENT gitaristi Eric Peterson’ın hevesini almasına tanık olmanın ıstırabını yaşıyoruz. “Northlanders” klibindeki hâl ve tavırlar, teyzeleşmiş Blackie Lawless ile Nur Yerlitaş arası imaj, kılıçla yapılan saçma sapan hareketler; hepsi o kadar olmuyor ki. Hiç olmuyor, yani herhangi bir şey ancak bu kadar olmayabilir.

Albümle ilgili sıkıntılarımı bir öncelik sırasına koyayım diyorum; bestelerin tutarsızlığı şarkı yazımındaki sıkıcılıkla, her şeyin aşırı tahmin edilebilir oluşu klişelikten geberen fikirlerin çokluğuyla yarışıyor adeta. “Dominion”da Alex Bent’in davul performansı ve Eliran Kantor’un vasat kapağı dışında elle tutulur hiçbir şey bulamıyorum (Kantor’un da en özelliksiz kapaklarından biri). Blues gamlı sololarla alakasızlaşan bir atmosfer, buz gibi olması amaçlanan ama sıradanlıktan öteye geçemeyen arpejler, bir anda ortaya çıkan Tampa Bay thrash’i, yavşak bir ballad, iPhone uygulamasında eklenmiş gibi sası duran senfonik ögeler… Yok, gerçekten yok. Hiçbir olur tarafı yok.

“The Diskord of Melkor” gibi ümit vadedebilecek şarkılar var aslında. Gayet black metal (fakir DIMMU BORGIR’i diyelim) başlıyor, sonra hiç gereksiz kadın vokallerle “haa… huu…” diye göstermelik, rezil bir gotik hava bezeniyor; ardından “The Mourning Palace”a öykünen tuşlular giriyor, şarkı resmen piç oluyor. Bu albüme tam puana yakın puan veren bir dolu siteye bakıyorum da, millet geçekten ne dinlediğini, neden bahsettiğini bilmiyor.

“Dominion” uzun zamandır dinlediğim en dağınık, en ne yaptığını bilmez, fikirsiz, karaktersiz albüm. Aşırı iddialı olsaydı, albümü dinlerken başkası adına utanma düzeyine de gelebilirdim, ama neyse ki ortalamanın çok altında bir “heves alma” seviyesinde kalıyor da sadece kısa süreliğine canımı sıkıp hayatımdan defolup gidiyor.

3/10
Albümün okur notu: 12345678910 (3.86/10, Toplam oy: 22)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2018
Şirket
Spinefarm Records
Kadro
Eric Peterson: Vokal, gitar, bas, besteler
Davul: Alex Bent
Lylye Livingston: Klavye, piyano, orkestrasyon
Şarkılar
1. Entrance
2. Dominion
3. Ominous Premonition
4. Lamia
5. Love of the Damned
6. Northlanders
7. The Discord of Melkor
8. Serpents of Fire
  Yorum alanı

“DRAGONLORD – Dominion” yazısına 15 yorum var

  1. Ouz says:

    Lord Belial’a bir gönderme mi var bilmiyorum ama onların da 1997 çıkışlı albümünde sekiz şarkı vardı ve dördüncü parçaları Lamia’ydı. Tabii bu albümdekiyle kıyas götürmeyecek kalitede ve içtenlikteydi.

    TurkishSteel

    @Ouz, Enter the Moonlight’s Gate başkadır. Çok çok başkadır

    Sacramentum

    @TurkishSteel, O albümün de kritiği yapılsa çok güzel olur aslında.

    Ouz

    @Sacramentum, @TurkishSteel

    Bu iki yorumu görünce öyle mutlu oldum ki anlatamam. Benden önce birileri yazar mı bilemem ama eski albümlerden yazmaya başladığımda bu albümü doyasıya övmeyi çok isterim.

  2. ali says:

    Çok çirkin çok…

  3. Rashid says:

    Northlanders gene klip olmasaydı dinlenilebilirdi ama o nasıl bir saçma kliptir odin aşkına. Güney Amerika ülkelerindeki “trve” black metalcilerin yaptıkları klip dozunda bir iş olmuş.

  4. deadhouse says:

    Müzik çok kötü. Yalnız müziğin kötü olmasından ziyade müziğe olan yaklaşım çok kötü. Biraz Senfonik Black biraz Hard Rock. Bu ne abi? İlk videodaki şarkıyı dinleyeceğime kapı gıcırtısı dinleseydim daha iyiydi. Peterson bu yaklaşımla 1 puanı hak ediyor. 3 puan bile fazla.

  5. Gökçek says:

    Bu yıl dinlediğim albümler arasında en beğendiğim işlerden biri oldu, beğenilmemesi şaşırttı.

  6. necrobutcher says:

    Kötüyse sitede ne işi var bunun anlamadım ?

    Ahmet Saraçoğlu

    @necrobutcher, albüm övme sitesi olmadığımız, albüm inceleme sitesi olduğumuz için olabilir.

    Drone

    @Ahmet Saraçoğlu, gurdu vol oldu

  7. Kaan says:

    Yazıyı önce okuduğum için artık sevmem mümkün değil :) Yine de bir deneme yapacağım :)

  8. Kaan says:

    Albümü dinledikten sonra dediğiniz gibi önce Dominion, sonra pat diye Love of the damned i açtım ve kustum. 2.parça çok kötü icra edilmiş bir Testament slow u gibi. Üstelik vokal Chuck Billy çakması olmuş. Albüm baştan sona Haaaa diye kadın vokallerle gereksizce kaplanmış. Beste sıfır. Sırf kendini tatmin amacıyla çıkardığı belli. Bir Önceki albümü gayet güzeldi, bunu çıkarmasa daha iyi olacakmış. Kendini rezil ettin Eric, sana olan saygımı yitirdim.

  9. Kaan says:

    Offff müzikteki saçmalık klibe de yansımış. Klipteki o kadın ne ayak ? Bir de insanın şöyle diyesi geliyor. ” O kılıcı gözüme gözüme sokma layn, zükerün haaa !”

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.