# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
SHINING – X – Varg Utan Flock
| 10.01.2018

Kalbim Halmstad’da kaldı.

Birkaç yıl önce Kvarforth, “When Prozac No Longer Helps” kitabının Türkçe baskısının imza günü için İstanbul’a gelmişti. İstiklal Caddesi’ndeki bir kitapçıda gerçekleşen imza gününde ben de oradaydım. İlk sayfasını kendi kanıyla numaralandırdığı (#95) kitabı imzalatmış, Türkçesini de almıştım.

Bildiğiniz gibi Kvarforth sağını solunu kesen; jiletle, kanla dost; sürekli bir serserilik, itlik kopukluk peşinde koşan bir arkadaşımız. Tüm bunlar SHINING olgusunun bir parçası olduğundan, bunları yadırgamak SHINING müziğini de tam olarak içselleştirememek olarak görülebilir. O gece kitapçıda, imza günü için gelenlerle tek tek fotoğraf çektiren ve herkesle ayrı ayrı ufak tatlı ahlâksızlıklar, hınzırlıklar yapan Kvarforth (fotoğraf çekildiği birisinin boğazına bıçak dayamak, ağzına şarap alıp yukarıdan bir kızın ağzına boşaltmak gibi standart şeyler), tüm bu ibişlikleri bir kenara bıraktığınızda, müziği konusunda gayet ciddi bir insan.

En sevdiği iki SHINING albümü “V – Halmstad” ve “VII – Född Förlorare” olan bir insan olarak, yeni albümün “Halmstad”ın devamı, yahut kardeşi olacağının açıklanması, muhtemelen tüm SHINING severler gibi beni de heyecanlandırmıştı. Bunun sebebi elbette ki “Halmstad”ın DSBM adına bir başyapıt olmasıydı. Kariyerine Stockholm’da başlayan Kvarforth’un sonradan çok daha ufak bir yer olan “Halmstad”a yerleşmesi, belki de Niklas’ın bu küçük, dar ve muhtemelen epey sıkıcı şehirdeki hayatın müziğine yönelik olası olumsuz etkilerinden faydalanmak istemesinden kaynaklanıyordu. Belki de bunu planlamamıştı ama böyle olmuştu. Kesin olan bir şey varsa, o da Niklas Kvarforth’un, ister poser olsun ister olmasın, amaçladığı çöküşü ve perişanlığı müziğinde yansıtmayı başarıyor oluşuydu.

Sürüsü olmayan kurt… “X – Varg Utan Flock”a gelince, bahsedilen bu “Halmstad” benzerliklerini ilk andan görüyoruz. Açılışı yapan Svart Ostoppbar Eld, tıpkı “Halmstad”ı açan Yttligare ett steg närmare total jävla utfrysning gibi Niklas’ın -bu kez İsveççe- bir şeyler fısıldamasıyla başlıyor. Şarkının 40. saniyesinde başlayan ana rif ise “Halmstad”taki Besvikelsens Dystra Monotoni’nin 1.16’da giren rifine bir gönderme, hatta bu rifin kardeşi olarak karşımıza çıkıyor. Aynı şarkının 4.11’de giren bir de enfes solo var ki, süper yetenekli gitarist Peter Huss’un değerini bir kez daha gösteriyor.

İki albüm arasında hissedilen atmosfer ortaklıklarının yanı sıra, SHINING’in her albümünde karşımıza çıkan 6 şarkı olayı ve çoğu albümde yer verilen “son şarkıdan bir önceki kısa enstrümantal” olayını “Varg Utan Flock”ta da görüyoruz. Çılgın blast beat’leriyle albümün en atarlı, kuduruk şarkısı konumundaki Han Som Lurar Inom’dan, Japonya’nın ünlü İntihar Ormanı Aokigahara konu eden son şarkı Mot Aokigahara’ya, albüm gayet çok yönlü bir SHINING karakteri sergiliyor.

Bu noktada, kardeş görülen iki albümü biraz karşılaştırmak istersek, “Halmstad”ın “Varg Utan Flock”a nazaran çok daha derin, can yakan ve daha çeşitli dinamikler barındırdığını söyleyebiliriz. Yeni albümü en az 20 kez dinlemiş bir insan olarak, az önce, sabahın karanlığında kulağımda “Halmstad” eşliğinde dışarı çıkıp karanlıkta biraz yürüdüm. Sadece bu 5-10 dakika bile, “Halmstad”ın aşırı içselleştirilmiş, kalıtsal ıstırabını, perişanlığını bir kez daha hissedip ürpermeme yetti. “Varg Utan Flock” elbette ki çok taze bir albüm ve böylesi bir etkiyi beklemek haksızlık olur, ancak objektif olarak bakıldığında da “Varg Utan Flock”un “Halmstad”a göre daha düz bir albüm olduğunu söyleyebiliriz. Daha az akustik gitar, daha az mahvolmuş vokal oyunu, daha az drama… “Varg Utan Flock”taki metal, “Halmstad”a göre çok daha metal, çok daha atarlı, daha cayır cayır, daha direkt. Albümün hiçbir anında, misal bir Besvikelsens dystra monotoni’nin ortasındaki efsane:

“Vänner till fiender
Kärlek till hat
Beundran till avsky
Glädje till sorg”

bölümü gibi saçını başını yolan mahvolmuş vokal dramatizasyonlarına rastlamıyoruz. Burada ıstırap çeken, boktan hayatının yansımalarını gözler önüne serip depresyonun kıyılarında gezen bir Niklas’tan ziyade; öfkeli, hırslı, daha bilge, daha korkusuz bir Kvarforth var. Bunu albümün genelinde görmek mümkün. Belki de bugüne dek yazdığı en hızlı blast beat’lerle dolu aşırı agresif Han som lurar inom’da da, ilk üçte ikilik damar kısmının ardından son kısmında dellenen Gyllene portarnas bro’nun gırtlak söken kısımlarında da.

Albümü iyice sindirip baktığımızda, “Varg Utan Flock”un pek çok grubun düştüğü türde bir “eski başyapıta yanlama” albümü olmadığını net şekilde görüyoruz. Kvarforth albüme başlamadan kafasında “Halmstad”ın devamını getirmek var mıydı, yoksa bu durum yoldayken mi oluştu bilemem, ama sonuçta belli orandaki benzerlikler dışında iki albüm arasındaki ilişkiyi ancak birkaç referans ve Kvarfoth’un albüme dair açıklamalarına dayanarak kuruyoruz.

“Varg Utan Flock” bence duygusal bir yıkım değil, ama zaten böyle bir amacı da yok ve bu yüzden de “Halmstad”la bu açıdan karşılaştırmak, albüme yapılabilecek en büyük haksızlık olur. İçinde yeterli ölçüde keder, acı, öfke, iştah ve isyan barındıran, hepsinden öte iyi besteler içeren ve her şeyiyle SHINING olduğunu size hissettiren bir albüm. Burada sağını solunu kesen, kanlarla dolu küvette şekillere giren bir Niklas’tan ziyade, daha ne yaptığını bilen, façayı düzeltmiş, daha tehditkâr bir Niklas var. Albümün akılda kalıcılık ve yaratıcılık namına SHINING’in bazı albümlerine göre biraz geri planda olduğu söylenebilir, ama bütüne bakınca bunun da çok önemli bir dert olduğunu düşünmüyorum.

Zaten oturup bile isteye SHINING dinleyen insanlarız, bir de başka dert aramayalım.

7,5/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.04/10, Toplam oy: 26)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2018
Şirket
Season of Mist
Kadro
Niklas Kvarforth: Vokal, gitar, klavye
Peter Huss: Gitar
Marcus Hammarström: Bas
Jarle "Uruz" Byberg: Davul

Konuk:
Andy LaRocque: Lead gitar (3)
Olli Ahvenlahti: Piyano (5)
Şarkılar
1. Svart ostoppbar eld
2. Gyllene portarnas bro
3. Jag är din fiende
4. Han som lurar inom
5. Tolvtusenfyrtioett
6. Mot Aokigahara
  Yorum alanı

“SHINING – X – Varg Utan Flock” yazısına 9 yorum var

  1. Kaan says:

    Başyapıt olmasa da asla kısırdöngüye girmemiş, yaratıcılığının devam ettiğini gösteren, iyi bir albüm olmuş.

  2. P L A G U E says:

    Albümü son derece beğendim. Yalnız diskografideki yeri neresi olur bunu anlamam icin biraz daha dinlemem lazım. Onun haricinde ‘Gyllene portarnas bro’ son zamanlarda dinledigim en kusursuz parçalardan biri. Yürek söküyor…

  3. riser says:

    ben de albümü beğendim. bence sadece halmstad’ın devamı değil, klagopsalmer ya da född förlorare’nin devamı da diyebiliriz rahatlıkla çünkü shining’in albümleri belirli bir dönemden sonra aşağı yukarı formülize edilmiş benzer yapılar üzerinden oluşturulmuş albümler. bu açıdan onları black metal’in rammstein’ı gibi görüyorum .

  4. msu says:

    peter huss gerçekten çok sıradışı çalıyor parmakları muhteşem işleyen bir dolu gitarist var ama bu adamın canlı performanstaki performansı muhteşem ötesi duyguyla çalıyor adams

  5. Ş. Yıldırım says:

    Öncelikle albümü bayağı bir beğendiğimi söyleyeyim. Bu seneki akışımda epey yer alacağı şimdiden belli, hatta bana kalırsa sonraki yıllarda da dinlenecek şarkılar mevcut. Albüm bir önceki albümden çok uzak bir yerde duruyor. İşin matematiğine iyice çalışılmış ve bana kalırsa Halmstad’a bir kardeş yapma fikrine daha en baştan kapılmışlar, aksi takdirde birazdan değineceğim matematiği ortaya koymaları pek mümkün olmazdı. Belli bir akış dahilinde hangi riff nerede dursun sorunsalı üzerine biraz daha çok kafa patlatmışlar gibi görünüyor. Bunun iyi yanları mevcut, gerekli yerlerde kullanılan blast beatler ya da akustik kısımların hemen ardından gelen deli işi endüstriyel metal esintileri durumu kanıtlar nitelikte -buldukları bütün iyi riffleri ard arda dizip “alın lan size albüm,” diyebilen büsbüyük gruplar da mevcut çünkü. Ancak, Halmstad geleneğine de uyacak biçimde tasarlandığı açıkça belli olan akustik kısımlar yer yer fazla uzayarak dinleyiciyi sıkabiliyor. Halmstad’da yahut diğer pek çok albümde de uzun olan bu kısımlar Kvarforth abimizin çeşitli piçlikleriyle şenlenebiliyordu. Varg Utan Flock’ta Kvarforth başka bir yol seçmiş kendine. Artık daha olgun ve ciddi bir öfkeye geçiş yaptığını bize açık açık göstermek istemiş, dolayısıyla fırsat bulduğu her anda değil, yeri geldiğinde patlamasını bilen bir tipi sergilemeyi seçmiş bu kez. Halmstad’a bir kardeş fikri belki de böyle oluşmuştur (Kardeş denen şeyin bir klon değil aynı kandan çıkma bireyler olduğunu bu kısımda unutmamak gerek, yani Halmstad’ın klonuyla karşılaşmayı filan bekleyenler olduysa biraz hayal kırıklığı yaşamış olabilirler.). ”Halmstad’da böyle bi öfkemiz vardı, şimdi ise işte böyle,” denilmiş, aynı kandan çıkan iki birey üzerinden ailenin durumunu özetlemişler biraz. Bana kalırsa bir sakıncası yok, parlak, tatlı bir fikir. Farklı esintiler taşıyan, çokça çeşitliliği ve bilimum piçliği içinde barındıran, dinlenmesi zevk veren bir iş çıkmış ortaya. LAkin işin matematiğine iyi çalışılmış olması yukarıda bir arkadaşın da belirttiği gibi Rammstein sistematikliğini andırabiliyor bazen, sistemli beste olayı temelde bir endüstriyel metal grubu olan Rammstein’ı Rammstein yapan olaylardan biri iken Shining’de biraz moral bozucu durabiliyor. Ama sadece biraz… azıcık… kıyısından… Ondan sonrası; farklı boyutlarda yaralar açan bir kaos cızırtısı. (gitarından öperim Huss.)
    8/10

    (Ahmet abi bu captcha beni çileden çıkarıyor, hata veriyor sürekli, kim bilir kaç yorumumu bu yüzden iptal etmek durumunda kaldım, diğer kullanıcılar bunu yaşıyor mu bilmiyorum, bi el atsan çok şık duracak.)

    Ahmet Saraçoğlu

    @Ş. Yıldırım, biliyorum ve ne yazık ki şu noktada bir şey yapamıyoruz. Site yenilendiğinde hepsi hallolacak.

    riser

    @Ş. Yıldırım, evet çok hata veriyor. bu yüzden bence yorumu yollamadan önce not defteri ya da word’e kaydetmek gerekiyor.

  6. Firat Tale says:

    bu sene araliksiz dinledigim tek album ha bir de corrosion in son albumu. baya baya begendim. 9 diyelim

  7. Firat Tale says:

    Han som lurar inom ‘ un cilgin blast beat lerinden sonra 3:13 te giren riff….

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.