# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
ROTTING CHRIST – Triarchy of the Lost Lovers
| 14.06.2017

Sevip de kavuşamayanlar için geliyor.

Oğuz Sel

Uzun zaman önce uygulamaya başladığım ve zaman zaman uygulayabildiğim bir şey var; gözlerimi kapatarak müzik dinlemek. Gözlerinizin çevreyle olan temasını kestiğinizde müziğe daha fazla yoğunlaştığınız bir gerçek, müziği dinlediğiniz ortam da şarkıların oluşturduğu atmosferle uyumluluk gösteriyorsa ne âlâ. Herkesin yaz aylarında koşa koşa gittiği yazlıkta ve sahilde, yaz aylarında aradığımı bulamadığımdan mıdır bilemiyorum ancak aynı mekânlarda kış aylarında daha mutlu oluyorum ve kendimi çok daha iyi hissediyorum. Yanımda “Triarchy of the Lost Lovers” gibi bir albüm de varsa, pek güzel, pek âlâ. Yolculuğumuz 1996 yılına, konuğumuzu ise biliyorsunuz, komşu ülke Yunanistan’dan Rotting Christ.

Her şeyin birbirine benzediği müzik dünyasında aynılıktan sıyrılıp farklılıklara imza atmak, bazı yazılarda da bahsettiğim özgür düşünme ve yaratıcılığın bir araya gelmesiyle mümkün oluyor çoğu zaman. İşte 1990’lı yılların o haşin ve herkesin tanınmak ya da yaratıcılıklarını sergilemek adına gösterdikleri çaba içerisinde bambaşka bir topluluk çıkmıştı black metal sahnesine. Ne Kuzeyli türdaşları gibi öfkesini/nefretini kusacak yer arıyordu Rotting Christ ne de dünyanın diğer ülkelerindeki türdaşları gibi bilumum aykırılıklar peşindeydi. Grubun bir derdi vardı ve derdini paylaşmak istiyordu; hem notalarla hem de liriklerle. İçindeki hüznü bastıramıyordu grup ve ortaya koydukları her nota gözyaşlarına bir adım daha yaklaştırıyordu önce kendilerini sonra dinleyicilerini. Anlattıkları öykülerin derinliği ve kasveti içinde boğulmamak ne mümkündü, belki de bunlar öyküden ziyâde gerçeğin çarpıtılmış bir yansımasıydı belki de ve soğuğun dondurduğu gözyaşları da pekâlâ gerçekti bu dünyada bile.

Bilerek veya bilmeyerek oluşturdukları devasa atmosferin içinde dinleyici hapsetmeyi başaran nadir gruplardan biriydi Rotting Christ ve “Triarchy of the Lost Lovers” bunun en güzel örneklerinden biriydi. Bedenin, ebedileşen ruhlar için bir hapishane olduğunun farkındaydılar ve ruhlarını belirli aralıklarla azad ederek şarkılarını oluşturuyorlardı, kim bilir… Yoksa bunca melodi, nereden nasıl bulunacaktı? Zira azad edilen ruh her yere gidip her şeyi görebilecekti; belki de dinleyiciler için albüm boyunca sunulan tüm bu efsanevi melodiler, tüm bu görülenlerin neticesinde elde edilmişti.

Beynin yalnızca iyi anıları hatırlanabilir kılmasıyla ilgili bir şeyler biliyorum, bunu 1990’lı yıllara takılmakla o yılları anlamaya çalışmak arasında kalan biri olarak belirtme ihtiyacı hissediyorum.“Triarchy of the Lost Lovers” ile tanışmamın üzerinden çok değil 15 sene civarı zaman geçti, ancak albüm bana 1990’lı yıllarda yaşadığım hissiyatı derinden verebiliyor, albümü her dinleyişimde. 1990’ların bugünle karşılaştırdığımızda iptidai kalan teknolojilerine, çözülemez görülen sorunlarına ve tabii ki samimiyetine doğru geçiyor, sanki boyut değiştiriyorum. Albümü türlerden azade ele almak ve doğrudan bir müzik olarak değerlendirmek istediğim için tür kıyaslamalarına girmiyorum, zaten 1996 yılının Rotting Christ’ı da münezzeh ve hatta müberradır çoğu noktada.

Uzun zaman önce uygulamaya başladığım ve bu yazıdan sonra daha çok uygulamam gerektiğini düşündüğüm bir şey var; gözlerimi kapatarak müzik dinlemek. Gözlerinizin çevreyle temasını kestiğinizde işittiğiniz şeylerin beyninizdeki yansıtması daha farklı oluyor, bu çok açık.O an bulunduğunuz yer, işittiklerinizle örtüşüyorsa ne âlâ. Ebedileşme peşindeki ruhunuzu, hapis kaldığı bedenden uzaklaştırmak istediğinizde “Triarchy of the Lost Lovers”çalıyorsa pek güzel, pek âlâ.

10/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.37/10, Toplam oy: 35)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
1996
Şirket
Century Media Records
Kadro
Sakis Tolis: Vokal, gitar
Jim Patsouris: Bas
Efthimios Tolis: Davul
Şarkılar
1. King of a Stellar War
2. A Dynasty from the Ice
3. Archon
4. Snowing Still
5. Shadows Follow
6. One with the Forest
7. Diastric Alchemy
8. The Opposite Bank
9. The First Field of the Battle
  Yorum alanı

“ROTTING CHRIST – Triarchy of the Lost Lovers” yazısına 3 yorum var

  1. Bende Saklı Kalsın says:

    Dinlediğim ilk ve en sevdiğim Rotting Christ albümü. Albümün sonrası verilmiş Krakow (mini) konseri de ayrı bi fena.

  2. Ugur says:

    RC’nin 3 albümlük gotik/romantik dönemini (A Dead Poem, Sleep of the Angels) başlatan ve grubun popürlerliğini artıran çok başarılı pek melodik şahane bir albüm.

    Ayrıca Rotting Christ’ı hiç bilmeyen birine tavsiye edeceğim albümlerden bir tanesidir.Öyle tatlış birşey.

  3. Küçük Zenci says:

    Ne ara bu albümün kritği yazıldı la kaçırmışım vallahi.

    Fena değil ama Rotting Christ diyince benim aklıma her zaman Thy Mighty Contract gelir. Müthiş bir albümdü o. En iyi Black Metal albümleri listeme alırım fakat ondan sonra yaptığı yer yer Gotik, yer yer Industrial, yer yer 90′lar Kreator’unun yandan yemiş soundlu halini tek tük şarkılar dışında o kadar sevmiyorum açıkçası.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.