# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
PROSTERNATUR – Mortuus et Sepultus
| 11.10.2020

Hem görsel hem işitsel geri adım.

Oğuz Sel

İlk albümüyle bonba etkisi yaratan gruplar vardır ya. İşte Prosternatur da onlardan biri. Yine de Prosternatur’un, ilk albümünün üstünden dört senenin nasıl geçtiğini anlayamadığım gibi black metal dünyasında neden bu kadar az tanındığını, Spotify’da neden bu denli az dinlendiğini pek anlamıyorum. Spotify demişken grubu İzmir’den takip ederek “Burada dinliyorlar” listesine üçüncü sıradan giren o dört yiğit black metalci arkadaşa selam olsun.

Prosternatur, 2016 yılında karaladığım yazıda da belirttiğim gibi müziği kadar albüm kapağıyla da dikkat çeken bir grup olmuştu. Buralarda çeşitli beyin fırtınaları yapmış olmamıza karşın grubun 2018 yılında çıkan split’i için karaladığım kritiğin başlarında da ifade ettiğim üzere albüm kapağının fotoşop destekli olduğunu ve aslında bir dönemin “standart” fotoğraf çekim sahnelerinden biri üzerine inşa edildiğini öğrendiğimizde, o ürkünçlü kapağın sırrı da büyüsü de bozulmuştu. Bozulmayansa grubun yaptığı tekinsiz müziğin bünyelerde yarattığı o garip etkinin ta kendisiydi. Aradan yıllar geçse de ilk albümü açıp dinlemeye başladığımda “Zoroastrianism”i döngüye almadan edemediğimi söyleyerek; kimlerden oluştuğu hâlâ bilinmeyen Avrupalı Prosternatur’un, bu defa, deli deli bakışlarından ve Behexen gibi gruplardan tanıdığımız Wraath ile güçlerini birleştirip ikinci albümüyle kulaklarımızı iğfal etmeye geldiğinin haberini vereyim.

Okültizm ile iştigal edip bunu müziklerine yansıtmaktan da geri durmayan grup, yeni albümlerindeki şarkı isimlerinden bazılarını, doğrudan doğruya LaVey imzalı “The Satanic Bible”dan alıyor. Lirikler açık açık belirtilmediği için nelerden bahsedildiği noktasında çok bir fikir sahibi olamasam da sözlerin; hayvan hakları, ifade özgürlüğü, evrensel barış gibi meseleler ekseninde şekillendiğinden şüphem yok. Tabii bu meseleler ele alınırken bir Prosternatur albümünden bekleyeceğimiz nitelikte vokal kullanımları olduğunu söylemek isterim.

“Mortuus et Sepultus” müzikal bakımdan, 2016’nın son zamanlarından bugüne dek karşılaştığımız ayinli, ekstra karanlıklı black metal yapan grupların ürettiği işlere çok benziyor. Bu cümlenin, Prosternatur’a bir hakaret gibi olduğunun farkındayım ve bunun farkında olarak böylesi bir cümle kurmak istedim esasen. Çünkü bildiğiniz veya öğreneceğiniz üzere Prosternatur, ürettiği müzik bakımından benzerlerinin çok olduğu ama bu benzerlikleri, kendi özgün müziğini oluşturabilmek adına aşılabilecek bir engel olarak görüp bu engeli, en azından ilk albümünde başarıyla aşan bir oluşumdu. İkinci albüm ise grubun belirli kalıplara takıldığı, bu tür yapımlarda bolca işittiğimiz keşmekeşten yararlandığı, zaman zaman kendi kendini taklit ettiği ama bu taklitte de her zaman muvaffak olamadığı bir iş.

Grubun ikinci albümünde kullandığı ses efektleri ve klavye tonlarının, yapay geldiğini yazmadan geçmeyeyim. “Mortuus et Sepultus”un açılışında veya parça girişlerinde kullanılan ses tonlarını, klavyeyle içli dışlı olduğum için biraz özelliksiz bulduğumu rahatlıkla söyleyebilirim. Önceki albümdeki gibi yapay koro ses tonlarının, doğal veya dijital zil seslerinin, bu yapımdaki klavye tonlarına nazaran daha uygun olduğunu düşünüyorum. Tabii albümdeki favorilerimden “Descendit ad infernos” parçasında gitarlara eşlik eden belli belirsiz org sesinin ve rüzgâr efektinin fena olmadığını ifade etmeliyim.

Prosternatur ile ilk defa tanışacak olan müzikseverler için tatmin edici bulunabilecek “Mortuus et Sepultus” benim açımdan bir hayal kırıklığı oldu. Yine de albümü berbat bulduğumu falan söylemeyeceğim tabii. Eğer bol karanlıklı black metal işlerine meraklıysanız, albüme yumulun; benim gibi sıkı bir Prosternatur hayranıysanız, umduğunuzu bulamama ihtimaliniz yüksek.

6,5/10
Albümün okur notu: 12345678910 (5.40/10, Toplam oy: 10)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2020
Şirket
Mercenary Musik
Kadro
Bilinmiyor
Şarkılar
1. E-Kishirgal
2. Salamanu Telocahe!
3. Descendit ad Infernos
4. Et Incarnátus
5. Mph Arsl Gaiol
6. Plagued
  Yorum alanı

“PROSTERNATUR – Mortuus et Sepultus” yazısına 6 yorum var

  1. Eline sağlık Oğuz. İlk albümün görsel tarafından dolayı ister istemez ekstra bir çekiciliği vardı. Bu albüme sanki kasten en düz, sıfır özelliği olan bir kapak seçmişler. Müzikal açıdan da bahsettiğin gibi, ilk albümdeki iştahlı ve tutkulu havayı bu albümde bulamadım. Bence Prosternatur net iyi bir grup ve sağlam müzik yapıyorlar ama bu albümde biraz fırsat tepmişler gibime geldi. “Abyssus Abyssum Invocat”ın üstüne çıkıp bir anda daha çok bilinen bir grup olma yoluna girebilirlerdi. Yine de kaybedilmiş çok bir şey yok, bir sonraki albümü de merakla bekliyorum, biraz daha cesaret ve cüretkârlıkla bunun üstüne çıkmalarını umuyorum.

    Ouz

    @Ahmet Saraçoğlu, Rica ederim Ahmet, niye böyle bir tercihte bulundular bilemedim ama sonucu çok süper değil bence de. İlk albümde türün bilindik kalıplarını yıkıp geçerken ikinci albümde yazıda da dediğim gibi kalıplara takılmaları, beni çok mutlu etmedi hâliyle.

    Ben de sonraki albümlerini merakla bekliyorum ama heriflerin albüm çıkarma sıklığı, yine dört senede bir olacaksa işimiz var. :)

  2. chuck says:

    -kritik düzeltildikten sonra bu yorumu silebilirsiniz-

    ilk paragrafın üçüncü kelimesinde ”bonba” yazıyor. bomba olacaktı.

    Ahmet Saraçoğlu

    @chuck, Oğuz, Güzide ve benim aramdaki ufak bir şaka o. Oğuz bilinçli olarak yapmış, sıkıntı yok. :)

  3. Aykut says:

    Selam,

    “Spotify demişken grubu İzmir’den takip ederek “Burada dinliyorlar” listesine üçüncü sıradan giren o dört yiğit black metalci arkadaşa selam olsun”

    O kişilerden biri benim :) albümü de senin sayende tanımıştım, aklımı almıştı karanlığıyla, senin yazılarınla tanıdığım sayısız karanlıkların içinde benim kanımca en karanlık olanı da buydu. Selamlar ;)

    Ouz

    @Aykut, Selam, PA’dan birileri illaki vardır diyordum, güzel denk geldi o zaman. :) Ben de son birkaç yılda tanıştığım fazla karanlık black metal albümleri arasında Top 10-20 tarzı bir sıralama yapsam, kesin ilk sıralara yerleşirdi bu heriflerin ilk albümleri. Umarım üçüncü albümle o karanlığa geri dönerler.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.