# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
KRALLICE – Mass Cathexis
| 16.08.2020

Dinleyiciyle temasa geçen kaos.

Oğuz Sel

“Loüm”ü o kadar olmasa da “Go Be Forgotten”ı 2017 yılında ve takip eden dönemde, önceki işlerine oranla daha çok dinlediğim Krallice, kendine has formüller uygulayarak müzik dünyasındaki varlığını güçlü bir biçimde sürdürüyor. Yaptıkları işin kendine haslığı bir kenara, albümden albüme çok hissettirmeden gerçekleştirdikleri farklılıklar, grup üyelerinin, müzik üretimini şansa bırakmadıklarının bir göstergesi belki de.

Müziğinde ne derece planlı programlı hareket ettiğini defaatle gösteren Krallice, “Go Be Forgotten”ı karmaşık, karmaşık olduğu kadar da seleflerine kıyasla daha anlaşılabilir, erişilebilir kılmış, soyutluk söz konusu olduğunda uçlarda seyreden müziğinin görünmez bedenine, tokalaşılabilir eller, temas kurulabilecek gözler eklemişti bir bakıma.

Vokal kayıtları iki hafta önce tamamlanıp yaklaşık bir hafta önce de sürpriz şekilde karşımıza çıkan ve grubun diskografisini düşündüğümde tam olarak nereye konumlandırabileceğimi bilemediğim “Mass Cathexis” yapaylıktan uzak keşmekeşi, dozu iyi ayarlanmış karanlık ve kasvet seviyesiyle daha ilk bir iki dinlemede çarpıyor. Ve bu sıradan nitelemeler bir tarafa, grubun diskografisine hâkim olmanıza rağmen size epey ilginç anlar yaşatacak şarkılar da barındırıyor.

Arkası belli belirsiz klavyelerle doldurulmuş, çift gitarlı arpej gösterisi niteliğindeki “Feed on the Blood of Rats” ile oldukça dinamik bir şekilde açılış yapan albüm, çok değil üç şarkı sonra “Go Be Forgotten”a adını veren şarkıya yaklaşan bir dertlilik oranına sahip “Aspherance” ile albüme daha bir dikkat kesilmemizi sağlıyor.

İlk şarkıdan itibaren klavyelerin varlığından haberdar olmamıza karşın bu şarkıda, enstrümanın belirleyiciliği daha fazla artıyor. Özellikle şarkının sonlarına doğru bayağı ilginç tatlar yakalamanız olası. Yine melodik sayılabilecek ve progresif tınlayan “The Myth” bana göre albümün yıldızlarından. Onu ve diğer şarkıları yıldız yapansa grubun yalnızca kompozisyon noktasındaki başarısı ve icra tarafındaki başarımı değil, basların işi şova vardıran yönlere kayması ve tahmin edeceğiniz üzere biraz da ön planda olması. Hem hafızamı zorlayıp hem de grubun diğer albümlerine şöyle bir göz atmama rağmen basların bu kadar baskın olduğu, sound bakımından dolgunluk vermekle kalmayıp aynı zamanda tek başına takip edilebilir biçimde yapılandırıldığı bir başka Krallice eserine denk gelmedim.

Grubun son iki albümdür farklı şekillerde denediği ve başarılı olduğu bir şey var; istikrarlılığı nispetinde anlaşılabilir de olabilen bir kaos. Evet, karmaşık ve zor anlaşılır müzik yapmak, Krallice’ın ilk defa yaptığı bir şey değil ama ilk dönemlerinden beri bu müziği, bu denli olgunluğa eriştirip dinleyicilerin bağ kurabilecekleri unsurlarla birlikte sunmak da yine Krallice’ın her zaman yaptığı bir şey değil. Kendi adıma, grubun seyrinden ve beyin yakan akışların içerisinden bana el sallayan, zaman zaman benden yardım isteyen, beni ürküten, kısacası benimle bir biçimde temasa geçen müzikal unsurların Krallice eserlerinin içerisinde boy göstermesinden son derece memnunum.

Beri yandan, benim kendimce parlattığım şarkılar, başka dinleyenlere göre zayıf, onların parlattıkları ise bana göre o kadar da süper değil. Kısacası “Mass Cathexis”, bu tür işlerden nasibi olan herkesin farklı parçalarla nasibini aldığı yapımlardan.

7,5/10
Albümün okur notu: 12345678910 (5.63/10, Toplam oy: 19)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2020
Şirket
Hathenter
Kadro
Mick Barr: Vokal, gitar
Colin Marston: Gitar, klavye, bas
Nicholas McMaster: Bas, vokal
Lev Weinstein: Davul

Konuk:
Dave Edwardson: Vokal (6)
Şarkılar
1. Feed on the Blood of Rats
2. Set
3. The Wheel
4. Aspherance
5. The Myth
6. Mass Cathexis
7. The Form
8. The Formed
9. All and Nothing
  Yorum alanı

“KRALLICE – Mass Cathexis” yazısına 6 yorum var

  1. Emre says:

    Colin Marston yıla damga vurma işini başka bir seviyeye çıkarıyor resmen. Metalin günümüzdeki en önemli isimlerinden biri olduğunu artık rahatlıkla iddia edebilirim.

    Emre

    Bu konuda biraz konuşasım var!
    Afterbirth, Imperial Triumphant, Pyrrhon, Defeated Sanity… Bu grupların yıl sonu listemde olması kesin olan albümlerinin kayıt ve prodüksiyon işlerini büyük oranda Marston halletti. Bu gayet başarılı Krallice albümünün yanında Behold The Arctopus ve Xazraug ile bir, Indricothere ile üç albüm yayınladı. Rejoice! The Light Has Come ile de bir EP’si var. Adam deliler gibi üretken. Ayrıca Gorguts ve Dysrhythmia’nın da üyesi. Takıldığı, destek olduğu isimlere bakıyorum da hep zeki, protest gruplar. Bu elemanın merkezinde olduğu söylenebilecek bir ABD’li entelektüel metal hareketinden de bahsetmek mümkün. Imperial Triumphant, Pyrrhon, Krallice, Dysrhythmia, Liturgy, Behold The Arctopus… Bunlar akademik düzeyde teorik, deneysel ve melez bir müzik yapıyorlar. Dünya üzerinde bu tarz başka gruplar yok değil doğal olarak, ama gayet “mekanik” tınlayan sound’ları onları diğer ülkelerdeki türdeşlerinden büyük oranda ayırıyor bana kalırsa. Bilmem siz ne düşünürsünüz.

    TanSolo

    @Emre, gerçekten çok iyi bir müzisyen, müzik dehası. Yaptığı işe bir çok müzisyenden ve prodüktörden kat be kat daha fazla saygı gösteriyor. Bu sene çalıştığı birçok albümü henüz dinleyemedim ama Alphaville ve Four Dimensional Flesh benim de bu seneki favorilerim arasında var. Umarım yakın zamanda sağlam bir boşluk yakalayıp Gorguts’a vakit ayırır da grubun 7. başyapıtıyla tanışırız.

  2. chuck says:

    bu yılın en sürpriz işi bu olabilir cidden. ne bir reklam ne de bir haber olmaksızın direkt önümüze attılar albümü.

    zaten dinlediğim tek amerikan black metal grubu olmasının yanında müziklerinde avangart elementler kullanan da bir oluşum. açıkçası grubu go be forgotten ile dinlemeye başlamış olan ben, bu albümü sindirmekte bir sık zorlandım.

    yıl sonu listemde yer alacak mı göreceğiz.

  3. TanSolo says:

    Spotify’da yayınlanıp yayınlanmayacağı hakkında bilgisi olan var mı?

  4. Rashid says:

    Eski albümlerine nazaran avantgard olaylarının bir az kısılması bence iyi olmuş. Çünkü bazen doğal olarak değil de sırf şarkılar karmaşık ve kaotik olsun diye abandıkları hissiyatı veriyordu. Bu albümde her şey gayet tadındaydı. Krallice grubunu hiç duymayanlar için bence en iyi giriş albümü Mass Cathexis olmalı.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.