# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
AORATOS – Gods Without Name
| 25.03.2019

Günümüz black metalinin en yetenekli isimlerinden birinin yeni kötülük manifestosu.

Naas Alcameth özel bir müzisyen. ABD black metal sahnesine gireli 20 yıl kadar olan bu tehditkâr insanın elinden şimdiye de NIGHTBRINGER, BESTIA ARCANA, AKHLYS gibi işler çıktı. Her biriyle farklı ve sıra dışı işler sunmayı başaran bu insan, tek kişilik projesi AKHLYS’in ikinci albümünün yolunu gözleyenlere inat, diğer bir tek kişilik projesi AORATOS’un ilk albümüyle karşımıza çıktı.

AORATOS son derece zengin, dopdolu ve korku dolu bir black metal icra ediyor. AKHLYS’in kabuslarla dolu, psikolojik düzlemlerde korku ögesine dönüşen yapısının yanında AORATOS’un özü tümüyle dehşete ve kaosa dayanıyor. 2017’de temelleri atılan bu projenin birkaç gün önce çıkan bu ilk ürününde, Naas Alcameth’in her anlamda yardıran, cayır cayır yanan bir black metal sunduğunu görüyoruz.

Diğer gruplarından aşina olduğumuz üzere Naas Alcameth AORATOS’ta da lineer olmaktan uzak, iç içe geçmiş, çetrefilli bir black metal portresi çiziyor. Albüm başında yükselen tansiyonla bizi karşımızdaki savaşa hazırlıyor ve daha ilk şarkıdan bizi epey zorlayıcı, karabasan gibi çöken bir şeylerin beklediği hissediyoruz.

Atmosfer yaratmayı kesinlikle başaran bir albüm olan “Gods Without Name”, buna rağmen bir atmosferik black metal albümü değil. Çok derin karanlıklara kulaç atsa da albümde çatır çatır black metal yapılıyor ve öyle sessizlikle geçen pasajlar, gerim gerim geren ambiyans bölümleri falan mevcut değil. Karabasan gibi çöken vokaller, black metalin hem en saf hem de en sofistike noktalarına temas eden rif ve melodi yazımları, Naas Alcameth’in diğer gruplarının yanı sıra ENTHRONED’da da çalan Portekizli davulcu Menthor’un bombastik black metal davulculuğu…

Dar açıdan bakınca “black metal” olarak özetlenebilecek olsa da albümün içine girdiğinizde size türlü girdaplar açtığını, sizi içinden çıkılmaz sarmallara soktuğunu fark ediyorsunuz. Naas Alcameth’in diğer gruplarında da gördüğümüz bu alametifarikası, AORATOS’un da değer, anlam ve takdir kazanmasına vesile oluyor. Naas Alcameth özellikle rif ile melodiyi iç içe geçirmekte ve bu ikisini iki farklı katmandan ziyade bir arada üzerimize zehir ve kötülük fışkırtan oklara dönüştürmekte gerçekten çok başarılı. Tıpkı “The Dreaming I”ın çıktığı andan beri bir gıdım azalmayan kâbus etkisi gibi, “Gods Without Name” de kapısını açanlara türlü korku ve habislik sunmak için sinmiş, saldırmaya hazır şekilde bekliyor.

Bana göre günümüz black metalinin en yetenekli ve yaratıcı insanlarından birinin elinden çıkan bu albüm, yılın en değerli ve en uzun ömürlü işlerinden biri olarak karşımıza çıkıyor. Naas Alcameth’in yazıda adını andığım gruplarını seviyorsanız kesinlikle dinlemeniz gereken “Gods Without Name”, bu gruplara aşina olmayan ancak black metalin psikolojik yıkım barındıran en kâbuslu, en yıkıcı örneklerini seven herkese tavsiye edebileceğim dehşet dolu bir kötülük manifestosu.

8,5/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.76/10, Toplam oy: 17)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2019
Şirket
Debemur Morti Productions
Kadro
Naas Alcameth: Besteler, sözler, vokal, gitar, synth

Konuk:
Nox Corvus: Gitar, geri vokal
Menthor: Davul
Chthonia: Geri vokal
Şarkılar
1. Parallax I
2. Holy Mother of Terror
3. Of Harvest, Scythe and Sickle Moon
4. Gods Without Name
5. Thresher
6. The Watcher on the Threshold
7. Prayer of Abjection
8. Dread Spirit of the Place
9. Parallax II
  Yorum alanı

“AORATOS – Gods Without Name” yazısına 6 yorum var

  1. P L A G U E says:

    Geçen günlerde yazmıştım, şimdilik senenin favori black metal albümü benim için ‘imha tarikat’ in albümü. Onun ardından 2 numara ‘drastus’ ardından gelen 3. albüm bu kritiğe konu olan albüm. Gerçekten kusursuz bir iş. Her anı hayvanlık. Cuma gününden beri on defadan fazla dinledim. Cidden çok uzun süre kendinden bahsettirecek, yakinda bu basligin altina geceleri icip icip şöyke sikiyor böyle sokuyor diye yazmaya başlarım…

    Neyse, 3 favori black metal albümümü(şimdilik) bu başlık altına yazdıysam, 2 numaralı beni delirten albümü buraya bırakayım…

    Drastus – la croix de sang = https://youtu.be/g3oVxSRAIDQ

    Pisman olmayacaksınız…

    Alondate

    @P L A G U E, 2 numarali albumu simdi ilk defa duydum. Onun disinda aynen benim de favori albumlerim bu sene imha tarikat ve aoratos’dan geldi. Bu Drastus da fenaymis hocam tesekkurler.

    Ayrica gecen sene Unbound sayesinde Sargeist’i kesfettim. Yavas yavas diskografilerini eritmeye başladım. Let the Devil In nasıl muazzam bir eserdir. Bu sene black metal dışında pek bir şey dinleyemedim resmen.

  2. Kaan says:

    Dread spirit of the place ; bu nasıl bir karanlıktır böyle.. dibin dibi..

  3. P L A G U E says:

    aklıma gelmişken yazayım; albümün girişi paralax I ve holy mother of terror çok ‘REBIRTH OF NEFAST’ olmuş…olumsuz olarak değil, tam aksine bayıldığım için belirtmek istedim.

  4. HaNNibaL says:

    Albüm saf karanlık,iç karartıcı pislik

  5. P L A G U E says:

    Albümün adını taşıyan parça senenin en büyük terbiyesizliklerinden biri…olağanüstü…

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.