# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
CRADLE OF FILTH – Midian
| 13.12.2011

Hem kutsal, hem lanetli.

Özgür DURAKOĞULLARI

Davulcu Nicholas Barker’ın ne derece azılı bir hayranı olduğumu, kendisinin içinde bulunduğu albümlerin tarafımdan yapılmış kritiklerini görmüş kişiler anlamadan da öte olmuşlardır. Kafalara çivi gibi çaktım bunu çünkü birçok yazımda. CRADLE OF FILTH’in 2000’de çıkmış 4. Stüdyo albümü “Midian” ise, Nick’siz ilk albümleriydi. Evet, davulcu 1999’da çıkan “PanDaemonAeonian_Lich”, yok lan şaka: “PanDaemonAeon” (Live) videosundan sonra gruptan ayrılmış, DIMMU BORGIR saflarına katılmıştı. Ben bu ayrılığa ciddi anlamda çok üzülmüştüm, zira ikisi arasından CRADLE OF FILTH’in müziğini çok daha fazla seviyor, ve Nicholas’ın çalış stilinin grubun müziğine çok gittiğini düşünüyordum. Ama olan olmuştu bir kere, ve benim için fanlık ibresi DIMMU’ya doğru biraz daha kaymıştı. (Şöyle ki, CRADLE’ın en bayıldığım yanı –vokalleri değil- davullarıydı.)

Yine de CRADLE’ın sıkı bir fanı olduğumdan, Nick’li, Nick’siz takip edecektim elbette, ve 2000 yılının Cadılar Bayramı’nda topluluk “Midian” isimli albümünü çıkardı. Ayrıca, albüm çıkmadan önce ismini duyduğumda da heyecanlanmıştım, zira Midian, en sevdiğim korku yazarlarından biri olan Clive Barker’ın “Cabal” romanda geçen, ucube yaratıkların barındığı bir yerleşkenin ismiydi. (Kutsal kitaplarda ise aksine kutsal bir mekan adıymış.) Ayrıca albümün şarkı listesi de belli olduğunda Cthulhu Dawn isimli bir şarkı daha görmek heyecanımı daha da arttırmıştı. Evet, tüm bunlar ayrılan favori davulcumun yarattığı üzüntüyü epey hafifletmişti. Albüm çıkar çıkmaz aldım, tahmin edersiniz ki ve hemen dinlemeye koyuldum.

O da neydi, davul tonları o kadar boktandı ki hayal kırıklığımın boyutları beni neredeyse ağlamaya itecekti. “Cruelty and the Beast”deki, hayatımda en beğendiğim davul tonlarından sonra, metal müzikte duyduğum en boktan davul tonlarından birine rastlamak beni inanılmaz üzmüştü. Kompozisyon olarak da, Nicholas ile özdeşleşmiş birtakım atakların ve numaraların “çakma”larını duymak ise belli oranda tiksinti yaratmıştı bünyemde. Hele trampet ataklarında iki elden çıkan iki baget vuruşunun birbiri arasında erimeden, sanki drum machine ile tek bir elden çıkan sentetik seslerin art arda dizilmesi gibi bir duyuluşun olması iyiden iyiye sinirlerimi bozmuştu. Evet, sırf bu sebepten dolayı albümden nefret eder gibi olmuştum.

Yine de, Dani’nin inanılmaz tuhaf, varyasyonlu ve tutkulu vokalleri, önceki albümlere göre son derece daha etkin gitarlar (bir parçada heavy metal’sel bir gitar solo bile var, önceki albümlerde hiç solo yoktu mesela.), ve ciddi anlamda özgün klavyeler bir biçimde albümü dinlemeye itiyordu beni. Evet, benim için davullar inanılmaz hayal kırıklığı yaratıcı halde de olsalar, albümü git gide daha çok sevdim saydığım güzellikleri sayesinde.

Bir haftadır albümü her gün ortalama 2 kere dinliyorum. Sennheiser kulaklıklarla dinleyince, davullar o kadar da kötü duyulmuyormuş aslında. (Ya da ben o dönemde öylesi yobaz bir Nicholas hayranıymışım ki, çok abartmışım; hangisi inanın bilmiyorum.) Yine de çok yapay davullar, ve yeni davulcu Adrian Elrandsson’u hiç beğenmiyorum. Canlı performans videolarını da izledim, “Godspeed on the Devil’s Thunder” albümüne kadarki stüdyo albümlerinde de dinledim, hiç oturaklı çalmıyor bence kendisi. Tamam Nick’in fanıyım, ama yerine bi Trym gelse mesela bu kadar ağlamazdım. Adrian’ın çalış stili hiç de bu tarz“metal” değil bence.

“Midian” hakkında biraz detaylara inersek, dev anası cüsseli diva soprano Sarah “Jezebel” Deva’nın o haşmetli ve ruhlu sesinin en efektif kullanıldığı CRADLE OF FILTH albümü sanırım budur. Kadın sadece bir “aaaaa” dese, şarkının o kısmı level atlıyor adeta. Onun dışında hastası olduğum, gene Clive Barker imzalı “Hellraiser” film serisindeki Pin-head isimli demon’u (cenobite) canlandıran, karizmatik sesli aktör Doug Bradley, konuşmalarda albüme katkıda bulunmuş. Klavyelerde ise, MY DYING BRIDE’da keman çalmış olan Martin Powell inanılmaz işler yapmış. Hele ki Creatures That Kissed In Cold Mirrors parçasını tek başına mükemmelleştiriyor kendisi. Dinlediğim en atmosferik klavyeli enstrümantallerden biri bu parça. (Tamamen klavyelerden oluşuyor.). Lakin, tüm bunlar bir yana, albümdeki en “yuh” dediğim şey, Dani Filth’in 3-4 yerde çıktığı sesler. Örneğin başlardaki Cthulhu Dawn şarkısının ilk mısra vokallerinin sonunda öyle bir scream atıyor ki kendisi, sanırım kariyerinin en zirve anı budur. Her dinlediğimde tüylerim diken diken olur hala burayı.

Şarkılardan bahsedersek, albümde tam olmamış bazı klavye partisyonları, mükemmel çalınmamış gitarlar, (Bu albümle topluluğa dönen Paul Allender ve Gian Pyres zaten her daim eleştirilen gitaristler olmuşlardır “yetersiz” şeklinde.) zayıf tınlayan kimi vokaller falan dışında toptan vasat ya da kötü olarak addedebileceğim bir parça yok. Favori şarkılarım ise Cthulhu Dawn, Amor E Morte, Her Ghost In The Fog, Creatures That Kissed In Cold Mirrors ve Tearing the Veil From Grace’dir (zaten yarısını saydım.) Klipleri takip eden biriyseniz, Her Ghost In The Fog’unkine mutlaka denk gelmişsinizdir zaten sanırım.

“Midian”, Dani Filth’in en bir sahiplendiği CRADLE OF FILTH albümü zannedersem. Artık Nicholas ayrıldıktan sonra “Yıkılmadık ayaktayız” portresi çizmek için mi konuştu bilmiyorum, ama bu albümden muhtelif yerlerde büyük iddialarla bahsetmişti o dönemde. Eğer davulları kabul edilebilir kalitede olsaydı, belki “Dusk…And Her Embrace” albümüyle eşdeğer görebilir, Nicholas’la çıksaydı “Cruelty And The Beast” ile aynı değerde görebilirdim bu albümü. Ama madem ki durumlar farklı, ben de en iyi 3. CRADLE OF FILTH albümü olarak niteliyorum “Midian”ı.

8/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.83/10, Toplam oy: 76)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2000
Şirket
Music For Nations
Kadro
Dani Filth: Vokal
Paul Allender: Gitar
Gian Pyres: Gitar
Robin Graves: Bas
Martin Powell: Klavye
Adrian Erlandsson: Davul
Şarkılar
1. At the Gates of Midian
2. Cthulhu Dawn
3. Saffron's Curse
4. Death Magick for Adepts
5. Lord Abortion
6. Amor e Morte
7. Creatures That Kissed in Cold Mirrors
8. Her Ghost in the Fog
9. Satanic Mantra
10. Tearing the Veil from Grace
11. Tortured Soul Asylum
  Yorum alanı

“CRADLE OF FILTH – Midian” yazısına 15 yorum var

  1. İlk dinlediğim CoF albümü. Hatta sanırım Akmar’ın önündeki kopya CD’cilerden aldığım son albüm de olabilir. İyi bir albüm bence ama CoF diskografisine pek hakim olmadığımdan, grubun kariyerinde nerede duruyor falan bilemeyeceğim. Baya iyi şarkılar var içinde, bi onu biliyorum.

  2. Ugur says:

    2000 sonrası Cradle of Filth albümleri arasında dinlemeye değer birkaç albümden biri.

    http://www.urbandictionary.com/define.php?term=midian

  3. Berca B. says:

    Ben de zamanında Clive Barker ve Kabal hayranlığımdan dinlemiştim fakat şu anda düşününce hiçbir şey hatırlamıyorum albüme dair. Black metalle hiçbir zaman çok haşır neşir olmayışımdan olabilir. Bu arada Kabal’ın filmi de ne kötüydü lan.

    Aeonian_Lich

    @Berca B., Nightbreed isimli filmden bahsediyorsun di mi? Harbi baya çizi bi filmdi. Ama aslında Teksas Elektrikli Testere Katliamı gibi grotesk bi tuhaf çekiciliği de vardı bence. Hani bazı filmler vardır, kötüdür ama çekicidirler, onlardandı bence. :D

    Aeonian_Lich

    @Aeonian_Lich, TETK 2 gibi diyecektim. Zira ilk filmi kült ve muhteşemdir, yanlışlık olmasın. :)

    Berca B.

    @Aeonian_Lich, olabilir tabi. Ben baya korkmak gerilmek için izlemiştim ama güldüğüm anlar çok oldu yani. Clive Barker da nasıl aktif bi adam arkadaş. Oyun dünyasında da klasiği var adamın. Oynamayanlar için: Clive Barker’s Undying. Çok pis götüm tutuşuyordu oynarken.

    Aeonian_Lich

    @Berca B., O oyun bilinmez mi? :) Ben en çok Lanetlenme Oyunu ismiyle dilimize de çevrilmiş “The Damnation Game” romanını öneririm okumayanlara. Baya aşmış, hayvan bi roman. En iyisi belki değil, ama en etkileyici kitaplarından biri olduğu kesin. Adamın öyle hayranıyım ki, ergenlere yönelik yazılmış Abarat serisini bile okudum. :D

  4. Echoes says:

    En sevdiğim CoF albümü.Bildiğin zirve yaptıkları albüm.

    Echoes

    @Echoes, Fakat fakat..yine klip olayında battılar.

  5. Deniz says:

    Kaliteli bir albüm, güzel şeyler bolca var.

  6. nordson says:

    “Arch angel, dark angel let me thy light…”
    kaliteli albüm, davulların biraz tekdüze olması dışında sıkıntı yok.
    “Allah’s true name is naught, Christ cannot save!”
    8/10

    Aeonian_Lich

    @nordson,

    Arch angel, dark angel lend me thy light
    Through death’s veil till we have heaven inside

    Harbi yazıda bundan bahsetmeyi unutmuştum. Albümü aldığım gün eve yorgun argın gelip cd çalarıma taktım, kulaklıkları takıp uzandım. Uyuya kalmışım. Bu ayinsel kısım başladığında, “nooluyooo” şeklinde yataktan sıçramıştım. Çok doğal ve güçlü kaydetmişler. Hayatımda en tırstığım 4-5 andan biridir o. :)

  7. Nightwing says:

    cofun black metalden iyice uzaklaştığı albüm. tarzı açıkçası pek haz etmediğim gotik metale daha yakın. yine de müzikal olarak sağlam olduğu için gideri var. ama bu albümden sonra bu grup hiç çekilmiyor hakkaten.

  8. Rotten Angel says:

    Şaka maka CoF dinleyen kalmadı. Eskiden ne dinlerdi millet

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.