# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
DAMAGEPLAN – New Found Power
| 02.04.2009

Bu yazı Dimebag’in ölümünden birkaç gün önce, Pantera sevgisi aşırı depreşmiş biri tarafından, biraz fazla subjektif bir bakış açısıyla ve gerekliliği tartışılır mübalağalar eşliğinde yazılmıştır.

Doksanlar metalini en çok etkileyen üç gruptan biri. Delirten, bağımlılık yaratan, fanatizm derecesinde bağlanılan bir grup.
Doksanlar metal vokalistlerini en çok etkileyen üç vokalistten biri. Delirten, bağımlılık yaratan, ilham vermediği metal türü kalmayan bir vokalist.
Doksanlar metal gitaristlerini en çok etkileyen üç gitaristten biri. Delirten, bağımlılık yaratan, neredeyse bir gitar çalış tarzına adını veren bir gitarist.

Ve bir ayrılık…

Anselmo “Superjoint Ritual” ile kariyerine devam ederken, Abbott kardeşler de Anselmo’dan bayağı uzun bir süre sonra olsa da, yeni projeleri “Damageplan” ile ilk albümlerini yayınladılar. Pantera’nın öneminden, Anselmo ve kardeşlerin atışmalarından, laf sokma çabalarından hiç bahsetmeyeceğim. Bunlar belki önemli ama açıkçası can sıkıcı konular. Taptığım bir grubun elemanlarının yıllar sonra bu tür diyaloglara girmesine üzüldüğüm için, bu yorumlara girmeyeceğim.

Öncelikle bilmeyenlere grubu tanıtalım. Grupta Dimebag ve Vinnie dışında, vokalist koltuğunda üç yıldır Rob Halford’un gitaristliğini yapan Pat Lachmann yer alıyor. Bas gitarlar ise Bob Zilla’ya emanet.
Grupta Dime ve Vinnie’den hiç bahsetmiyorum tabii ki. Diğer elemanlara bakacak olursak; vokalist Lachmann’in çok yeterli olduğunu söyleyemem açıkçası. Sınırlı bir vokal yeteneği var. Ancak adamın aslında bir gitarist olduğunu bildiğimizden, onu suçlamak da ne kadar haklı olur bilmiyorum. Bob Zilla ise güzel bas sound’u ile pek çok parçada öne çıkıyor. Bu bas sound’u gerçekten müziğe çok güzel uymuş.

Şimdi de “New Found Power”ın müzikal yapısına bir göz atalım… (Dershane hocası cümlesi gibi oldu.)

Öncelikle bu grup “Pantera 2” değil. Bambaşka bir müzik yapan, Pantera’dan daha ağır, daha rock sound’lu bir albüm “NFP”. Tam anlamıyla bir Amerikan metal albümü.
Grubun müziği eleştirmenlerce “modern metal” olarak nitelense de, gruba sadece “metal” demek de yeterli bence. Parçalarda Dimebag patentli riff’ler havada uçuşuyor. Sololar da her notasıyla “Dime!” diye bağırıyor adeta. Vinnie Paul zaten kusursuz bir davulcu. Ondan bahsetmeye gerek duymuyorum. Her zaman çok iyi.
Şimdi de şarkılar…
Albümün açılışını yapan “Wake Up” açıkçası bana biraz Down’un daha sert halini anımsattı. İkinci parça “Breathing New Life” albümün en iyilerinden. Oldukça güzel, enerjik nakaratıyla dikkat çeken bir şarkı.
Albüme adını veren “New Found Power” özellikle ikinci yarısında bariz Pantera tatları sunuyor. Oldukça güzel.
“Pride” da albümün iyi şarkılarından biri. Kesik ritmleri duydukça insanın içi gidiyor gerçekten. Özellikle nakaratı itibariyle radyolarda çalması muhtemel bir parça. “Fuck You” parçası, albümün şarkı sözü anlamında en mesaj dolu şarkısı. Kardeşler bu şarkıda bariz bir şekilde Anselmo’yu kastederek:

“Fuck you I’m through
I want nothing more from you
My sanity is wearing thin
Irate, I hate
You determined your own fate
Now everything is caving in
Fuck your powertrip and
Fuck your attitude and
Fuck your bloated ego too
Fuck your history, your tragedy, your misery
But most of all motherfucker… fuck you!”

demişler… Bu şarkıda delişmen bir Dimebag solosu, Pantera tadını veren riff’ler ve Slipknot vokalisti Corey Taylor’un da vahşi çığlıkları yer alıyor. Albümün en thrash parçası belki de.
Altıncı sıradaki “Reborn”da, albümün ikinci ve asıl önemli konuk müzisyenini görüyoruz; Zakk Wylde. Wylde bu parçada Dimebag’le çok hoş gitar atışmaları yapıyor.
Yedinci “Explode”da çok bir orijinallik yok kanımca. Ama sekizinci “Save Me” albümün en iyilerinden. Radyolarda çalınmaya çoktan başlandı. Nakaratından bunu hemen anlamak mümkün zaten.
“Cold Blooded”da da Dime’ın solosu ve Vinnie’nin davulları dışında dinleyecek pek bir şey bulamadım açıkçası. “Crawl”ın ortasındaki clean gitar bölümü bana duygu seli “Floods”u hatırlattı.
On birinci “Blink Of An Eye” ve on ikinci “Blunt Force Trauma”da bariz nu-metal etkileri görsek de, “Blunt Force Trauma” nispeten daha iyi bir şarkı.
On üçüncü “Moment Of Truth” da albümün iyilerinden. Çok ağır bir tempoda devam eden şarkı, Dimebag’e tapmamızın haklılığını gösteren bir de solo barındırıyor. Gitarı nasıl yırtıyor duymalısınız. Dimebag sanki çalarken orgazm oluyor. Tam bir dakika kırk saniye süren nefis bir solo. “Oha!” diye bağırdım gerçekten.
Bu şarkıyla albümün distortion kısmı bitiyor ve son parça “Soul Bleed”e geliyoruz. Bu parça da “Black Sabbath meets Country” tadında bir şarkı. Akustik gitarlar gerçekten çok güzel çalınmış. Bu şarkıda da Zakk Wylde’ın back vokalleri de duyulabiliyor. Aynı zamanda vokalist Lachmann’ın vokalinin en iyi olduğu parçalardan biri. Bu şarkı da; Dimebag’ın çok hoş blues sololarıyla süslü ve en sonda yer alması nedeniyle, “Far Beyond Driven”ın sonundaki Sabbath cover’ı “Planet Caravan”ı hatırlatıyor.

Uzun bir yazı oldu farkındayım. Ama Dimebag ve Vinnie Paul yeni birşeyler yaptığında kayıtsız kalamazdım doğal olarak. Sonuçta grup Pantera geçmişiyle kıyaslanıp olumsuz anlamda eleştirilebilecek olsa da, bence bu son derece anlamsız bir hareket olur. “Damageplan” bambaşka, yepyeni bir grup. Tabii ki Pantera etkileri var –iyi ki var- ancak grubun müziği ne thrash, ne de Pantera taklidi.
Amerika turunda “The Haunted” ve “Shadows Fall”u ön grup olarak seçen Abbott biraderlerin konserleri de oldukça coşkulu geçecek gibi gözüküyor.
İlk dinleyişlerimde çok hoşuma gitmese de, zamanla sevdiğim ve Dimebag’in eskiyi hatırlatan kimi hareketleriyle gülümsediğim, güzel, içten ve Amerikan havasını her anıyla yansıtan başarılı bir metal albümü “New Found Power”.

Sonuçta boru değil… Dimebag.

7/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.07/10, Toplam oy: 60)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2004
Şirket
Elektra
Şarkılar
1. Wake Up
2. Breathing New Life
3. New Found Power
4. Pride
5. Fuck You
6. Reborn
7. Explode
8. Save Me
9. Cold Blooded
10. Crawl
11. Blink Of An Eye
12. Blunt Force Trauma
13. Moment Of Truth
14. Soul Bleed
  Yorum alanı

“DAMAGEPLAN – New Found Power” yazısına 8 yorum var

  1. illuminati says:

    albümü tam olarak dinlemedim ama fuck you gibi gerçekten kötü bir parçayı barındırıyor.

  2. illuminati says:

    7 bence fazla. 5 veriyorum.

    heat

    @illuminati, aynen feci bayıyor bu albüm

  3. ismail vilehand says:

    bence harika bir albüm. Breathing New Life, Pride, Fuck You, Reborn, Explode, Save Me, Crawl, Blink Of An Eye ve Blunt Force Trauma sevdiğim şarkılar. hayatımda yokluğunu en çok hissettiğim müzisyendir Dimebag. çok özlüyorum kendisini…

  4. hen says:

    Eldeki malzeme güzel de, çok “düz” olmuş gibi albüm, bu parçalar daha güzel birleştirilebilirdi sanki. O yüzden çok uzun süre arka arkaya dinlenemiyor galiba, bayıyor.

    Bir de Jerry Cantrell ile kaydettikleri Ashes to Ashes vardır ki, bence albümdeki tüm şarkılardan daha güzel :D

    http://www.youtube.com/watch?v=FcOI-ElDG10

  5. sene 2014 hatta 2015 olacak yakında, hala daha bu albümü açıp dinleyen tek adam benim sanırım. daha 30′a çokça vakit varken andropoza girmiş gibi oluyorum böyle şeyler yapınca.

  6. agresifq says:

    bu grubun solistinin bir dönem fear factory elemanları ile bir yan proje girişimi olmuştu. sonra ses soluk çıkmadı, sağlam işler çıkarabilirlerdi halbuki..

  7. LifeHunter says:

    Bilemiyorum hocam,bu albüm bana çok müthiş bir albümmüş gibi gelmedi,iyi denebilir ama müthiş değil. Bir kaç parça harici gitarlar beklentimin çok altında kaldı. Herhangi bir Pantera albümünden daha iyi olduğunu düşünmüyorum. Pantera daki ölümcül riffler ve sololardan eser yok. Mesela Breathing New Life daki nakarat riff’i her ne kadar güzel bir riff olsa da, riff’in sonrasında giren solo beni hayal kırıklığına uğrattı. Çok kısa ve basit bir solo. O kadar sağlam bir rifften sonra ortalığı yakıp kavuran bir solo bekliyor insan doğal olarak. Fuck You gibi bir kaç parçada da aynı durumu hissettim maalesefki. Dime yeni bir tarz denemek istediği için belki Panteraya kıyasla kötü gitarlar ile karşılaştık ama pek beğenemedim.

    Kötü eleştirilelim için affet Dime baba ama sana sadece baktığında bile morali yükselen bir fanın olarak bunları söylemem gerekiyordu. Belki Pantera ile kıyaslama yaptığım için beğenemedim ama durum böyle.

    DIME,Phil,Vinnie ve Rex… Bu adamlar beraber oldukları zaman efsane yaratıyorlardı,birbirlerinden ayrıldıktan sonra çıkardıkları projeler(Ne Damageplan,Ne Down, Ne de Superjoint)hiç bir zaman beraber yaptıkları o işler kadar iyi olamadı ve olamayacak ta. Efsanevi bir grubun gereksiz sebeplerden dolayı dağılması, sıradan bir fan olarak beni çok yaralıyor, Ahmet ustanın yazdığı gibi “Taptığım bir grubun elemanlarının yıllar sonra bu tür diyaloglara girmesine üzüldüğüm için, bu yorumlara girmeyeceğim.”

    Söylenecek başka laf yok,duygusal bir ibişe bağlamadan noktalıyorum burada yazıyı.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.