Shred'in harman olduğu yıllardan Marty Friedman ve Jason Becker'ı bir araya getiren çok nota basmalı bir gitar çılgınlığı.
Tarihler 1986’yı gösterdiğinde 24 yaşındaki Marty Friedman HAWAII adlı grupla speed/power metal yapıyor ve çok süper gitar çaldığını sağda solda gösteriyordu.
Diğer tarafta ise o sırada 17 yaşında olan ve ciddi herhangi bir grupta çalmıyor olmasına rağmen inanılmaz yetenekleri olduğu dilden dile yayılan Jason Becker kendi hâlinde keşfedilmeyi bekliyordu.
Seksenli yıllar ve çok süper gitar çalmak dendiğinde de akıllara elbette ki shred gitar albümü kavramına altın yıllarını yaşatan Shrapnel Records geliyordu.
Shrapnel Records’daki yetenek avcılarının kafasında oluşan bir proje neticesinde daha büyük olduğu için bir nevi abi konumundaki Marty Friedman’a böyle özel yetenekli bir genç olduğu söylenmiş ve onunla bir grupta yer almak isteyip istemeyeceği sorulmuştu.
Başlangıçta beni çoluk çocukla uğraştırmayın diyen Friedman, Becker’ın gitar üzerinde yaptıklarını görünce bunu kabul etmiş ve esasında bir şirket girişimi olan CACOPHONY doğmuştu.
Grubun ilk albümü “Speed Metal Symphony”ye baktığımızda esas amacın beste yapmaktan ziyade bu iki gitaristin becerilerinin sergilenmesi olduğunu görüyoruz. Aslında albümün büyük kısmı Marty Friedman’ın ilk solo albümü olacak şekilde planlanmışken, Marty Jason’ın yapabildiklerini görünce onun da bu şarkılara çok şey katılabileceğini düşünerek şarkıları solo albüm için olmaktan çıkarıp CACOPHONY çatısı altında tekrardan şekillendirmişti.
“Speed Metal Symphony”yi dinlerken hangi kısımların Marty, hangi kısımların Jason tarafından yazıldığını kolaylıkla anlayabiliyoruz. “Savage”, “The Ninja” ve “Desert Island”dan Marty sorumluyken, geri kalan dört şarkıyı ise birlikte yazmışlar. Jason’ın neoklasik etkili deli manyak soloları ve Marty’nin kendine has oyunları birleşince elbette ki ortaya gitar adına çok üst düzey bir albüm çıkmıştı.
Albümü dinlerken 2 gitaristin de kendi tarzlarını nasıl yansıttıklarına tanık oluyoruz ve her ne kadar Marty Friedman yıllar sonra verdiği bir röportajda albümü yazıp kaydederken asıl amacın süper besteler yapmak olmadığını, gitar odaklı düşündüklerini ifade etmiş olsa da pek çok şarkıda bir dolu parlak fikir duyma şansına da erişiyoruz. İlk aklıma gelenlerden biri, Marty ve Jason’ın birlikte yazdığı şarkılardan biri olan “Burn the Ground”un 5.30’dan itibaren adeta DIMMU BORGIR’vari karanlık bir atmosfere bürünmesi. Böyle iki yetenekli müzisyen bir araya gelince doğal olarak sadece süper gitar çalma gösterisiyle sınırlı kalmıyorlar ve vizyonlarını albümün bütününe yansıtıyorlar. Yine ilginç bir not olarak “Speed Metal Symphony”ye adını veren 10 dakikalık kapanış şarkısında ise Jason Becker’ın belki de kariyerinin en büyük başyapıtı olarak gösterebileceğimiz “Altitudes”a ilham veren dokunuşlarla bile karşılaşabiliyoruz.
Tabii CACOPHONY çok kısa ömürlü bir projeydi. Bu albümün hemen bir yıl sonrasında yani 1988’de de ikinci albümleri “Go Off!”u çıkardılar ve ardından dağıldılar. Yine aynı yıl Marty Friedman seksenlerin önemli solo gitar albümlerinden biri olarak kabul edilen ve kendisinin MEGADETH’e girmesini sağlayan ilk solo albümü “Dragon’s Kiss”i çıkarırken, Jason Becker da shred metal tarihine geçen, gencecik yaşında çıkardığı bir başyapıt olarak gitar tarihine kazınan “Perpetual Burn”ü ortamlara sundu.
İki önemli gitaristin gerçek anlamda ön plana çıktığı bu 2-3 senelik dönem shred gitar adına gerçekten önemli bir zamandı ve ikisinin bir araya geldiği CACOPHONY de o dönemin ruhunu yansıtması açısından, sonrasında Marty Friedman’ın solo albümünü çıkarıp MEGADETH’e girmesi ve metal tarihinin en önemli albümlerinden bazılarının yaratımına katkıda bulunması açısından ve bir de gitar dünyasının ne yazık ki kısa süreli de olsa Jason Becker gibi bir fenomen kazanması açısından önemli bir oluşumdu.
Albüm bilgileri
- Peter Marrino: Vokal
- Marty Friedman: Gitar, bas
- Jason Becker: Gitar
- Atma Anur: Davul
- Savage
- Where My Fortune Lies
- The Ninja
- Concerto
- Burn the Ground
- Desert Island
- Speed Metal Symphony
Bir yanıt yazın