"Sana en çok ihtiyacı olanlar buradan gidecekler."
Metal dünyasında kuruldukları şehri, elemanların doğduğu yeri veya genel olarak kendileri için önemli bir konumu albümlerine taşıyan pek çok grup var. SHINING’in “Halmstad”ı, SLIPKNOT’ın “Iowa”sı, PANOPTICON’un “Kentucky”si, MARDUK’un Östergötland tişörtleri ve Morgan Håkansson’un sol kolundaki dev Östergötland dövmesi, niceleri…
Bu olayı en çok sahiplenen gruplardan biri de New Orleans, Louisiana’da kurulan ve ilk albümüne bu sebepten “NOLA” adını veren southern/sludge metal grubu DOWN.
İlk albümünün adından sonra ikinci albümünde de “New Orleans Is a Dying Whore” adlı bir şarkı yapan grup, gönülden bağlı olduğu bu yere ilişkin esas saygı duruşunu, anmasını, yas tutmasını ise 2007’de çıkardığı üçüncü albümü “Down III: Over the Under”da yapmıştı.
2005 yazında gerçekleşen ve en büyük hasarını New Orleans’da yaratan Katrina Kasırgası nedeniyle yıkılan, yok olan evlerini, barklarını, tanıdıklarını, belki çocukluk anılarının geçtiği yerleri, kısacası yaşanmışlıklarını kaybeden DOWN üyeleri, albüm temasının bir kısmını bu olaya ayırmış ve yaklaşık 1400 kişinin hayatını kaybettiği ve ülke genelinde 125 milyar dolarlık hasarın oluştuğu bu korkunç doğa olayının yasını tutma yoluna gitmişti.
Bu konuyu “Beneath the Tides”, “N.O.D.”, “On March the Saints” gibi şarkılarda işleyen albümdeki temalardan bir diğeri de Phil Anselmo’nun 2004’te aramızdan ayrılan Dimebag Darrell ile olan ilişkisini masaya yatırdığı ve elbette ki metaforlarla ve soyut ifadelerle bezeli iç dökmesiydi. “Mourn” ve “I Scream” gibi şarkılarda bu iç hesaplaşmaları, isyanları rahatlıkla görebiliyorduk. Açılış şarkısı “Three Suns and One Star”ın tam olarak bu iki temadan hangisinden bahsettiğinden tam emin değilim; acaba üç güneş derken PANTERA’nın diğer üyelerini, yıldız derken de kendini mi kastediyor ve bu tarz bir metafor peşinden mi koşuyor yoksa yine New Orleans’la ilgili göndermeler mi yapıyor, açıkçası kararsızım. PANTERA’ya yorarsak, “a martyr’s burden”daki “martyr”in Dimebag olduğu düşünülebilir. “Old dog” dediği kişinin kendisi olması muhtemel, “I’ve drank the oceans dry”daki kişinin kendisi olmasıysa kesin gibi. Diğer yandan albüm kapağında şarkı adına tezat şekilde bir güneş ve üç yıldız var. Bu da yetmezmiş gibi şarkının sonunda çok bariz bir “13 Steps” göndermesi var… Hayırlısı diyelim.
DOWN elbette ki tanıtıma ihtiyacı olmayan bir grup. Metal dünyasının “ağır abi” tanımını ziyadesiyle hak eden beş insanından oluşan grup, “NOLA”daki daha rif tabanlı, direkt yapılı şarkılarının ardından bir miktar bulandırdığı “Down II: A Bustle in Your Hedgerow…”un ardından “Down III: Over the Under”da da yine ilk albüme kıyasla daha buhranlı, dumanlı, jam session karakterli bölümler içeren, olabildiğince bluesy bir metal karakteriyle örülmüş bir işe imza atmıştı.
“Down II: A Bustle in Your Hedgerow…”daki içine kapalı, kendini size açma konusunda çok da istekli gözükmeyen havanın ardından, “Down III: Over the Under”da DOWN’ın ilk albümdeki bazı unsurlardan iyice koptuğuna tanık olmuştuk. Albümde hit olsun diye yazılan şarkıların sayısı “NOLA”ya kıyasla belirgin şekilde azdı ve pek çok şarkı ortaya karakteristik bir farklılık koymaktansa güneyli karakterindeki sludge metalin klişeleriyle yetinmeyi tercih ediyordu. İlk albümdeki akılda kalıcı pek çok şeyden uzak, Anselmo’nun vokallerinin süper akılda kalıcı nakarat melodisi yazayım havasına pek girmediği, daha ziyade derdini anlatmak isteyen ve memleket sevdası ekseninde dönen bir albümdü “Down III: Over the Under”.
Farklı ve karakteristik bir şeyler yapma konusundaki bu çabasızlığa rağmen, grubu oluşturan adamlar öylesine üstat isimler ki, sadece “Three Suns and One Star” veya “On March the Saints” bile birilerini gaza getirmek için gerekli yakıtı tek başlarına sağlayabiliyor. Ne var ki “Down III: Over the Under”ı benim ve pek çokları için özel kılan şey, albümün kapanışını yapan ve DOWN’ın kariyerinde yazdığı en özel şarkılardan biri olan “Nothing in Return (Walk Away)”di. Bu şarkı kendine özel ayrı bir paragrafı hak ediyordu. Bu yazıya başlarken albümü başlatmış ve bu satırları yazarken de sondan bir önceki “In the Trall of It All”a gelmiştim. Şimdi izninizle kulaklıklarımı takıp bahçeye çıkacağım ve bir sigara eşliğinde “Nothing in Return”ü dinleyeceğim ve bir sonraki paragrafı öyle yazacağım.
“Nothing in Return” benim hayatta en sevdiğim şarkılardan biri. Bunun sebebi, bana zamanı hatırlatması. Sadece romantik bir nostaljiden veya geçmişe duyulan özlemle bezeli bir melankoliden bahsetmiyorum. “Nothing in Return”de bu müzik içerisindeki en büyük kahramanlarımdan birinin, Phil Anselmo’nun zamana karşı verdiği mücadeleyi görüyorum ve çok farklı bir kederle doluyorum. Zamanında “Cemetery Gates”in sonundaki o Halford’vari çığlıkları atan adamın kendine zarar vermekle geçen onca yılının ardından, “Nothing in Return”deki vokalleri yaparken nasıl zorlandığını görüyor ve resmen hayranı olduğum bir insana yönelik merhamet hissetmenin yarattığı muazzam tezat içerisinde dolanıp duruyorum. Şarkının 4.30’da giren aşırı basit ama bir o kadar da akılda kalıcı rifi sırasında Anselmo’nun “the closest that need you, the closest surrounding you” dediği yerlerde resmen 26-27 yıl öncesine, Anselmo’nun sesi ve Dimebag’in gitarları eşliğinde zevkten çıldırdığım ergen yaşlarıma dönüyorum ve yine o aslında olmaması gereken duyguyu, hayranlığın merhamete dönüşmesini yaşıyorum. Bana bu hissi yaşatan başka bir şarkı daha olmaması da “Nothing in Return”ü benim için çok özel bir yere koyuyor.
“Down III: Over the Under”, son günlerde sitede yer verdiğimiz sludge, stoner, doom metal cevherlerinden biri olacak kalibrede, klasik sayılabilecek bir albüm değil belki. Ancak bu amcalar için belli ki büyük önem taşıyan bazı konuların ele alındığı, bu yüzden de derinliği fazla, isyanlarla, çaresizliklerle, öfke patlamalarıyla dolu bir albüm. Bu yüzden de sitede eksik olan tek DOWN albümüne de bu kapsamda yer vermek istedim. Umarım dördüncü albüm artık bir zahmet gelir de onu da keyifle dinleyip inceleriz.
Albüm bilgileri
- Philip: Vokal, gitar (2), sözler
- Pepper: Gitar
- Kirk: Gitar
- Rex: Bas
- Jimmy: Davul
- Three Suns and One Star
- The Path
- N.O.D.
- I Scream
- On March the Saints
- Never Try
- Mourn
- Beneath the Tides
- His Majesty the Desert
- Pillamyd
- In the Thrall of It All
- Nothing in Return (Walk Away)
Bir yanıt yazın