Hail Satan.
NWOBHM sahnesinin en köklü, en özel, en eşsiz gruplarından birinden bahsedeceğiz bugün. En baştan söyleyeyim, analizden didiklemeden ziyade duygular üzerinden ilerleyen, çok da uzatmayacağım, kendi hâlinde bir inceleme olacak.
Tüm albümleri ortalamanın çok üstünde, kimisi başyapıt mertebesindeki az sayıdaki gruptan biri olan SATAN, 1979’da başlayan kariyerini -verdiği aralara rağmen- günümüze dek sürdüren ve özünü koruma noktasında ders niteliğinde işlere imza atan bir topluluk. 2011’deki temelli geri dönüşünden bu yana geçen zaman düşünüldüğünde, SATAN’ın 2010 sonrasının en başarılı, istikrarlı ve skor katkılı geri dönüşlerinden birine imza attığını rahatlıkla söyleyebiliriz.
SATAN’la ilgili en ama en önemli konu adamların ta 1983’te çıkan ve tartışmasız bir başyapıt olan ilk albümleri “Court in the Act”teki kadroyla geri dönmüş ve son 11 yıldır bu şekilde devam ediyor oluşları. Ne bir taze kan ihtiyacı ne de artık bu müziği kaldıramayan muhtelif bir grup üyesi… SATAN 1983’te neydiyse 39 yıl sonra da aynı şekilde, aynı güçte, aynı eşsizlikte devam ediyor. Bu müthiş bir şey. Sadece “ne güzel ya aynı kadro bunca yıldır korunmuş” türü bir nostalji olarak değil, bu beş insanın yaklaşık 40 yıldır gerek sağlıkla ilgili gerek lojistik gerek başka bir sebepten ayrı düşmemiş olması ve bu müziğe duydukları tutkunun gram azalmamış olması ve bugün bile bir arada olmaları noktasında müthiş bir şey.
2013’te çıkan geri dönüş albümleri “Life Sentence” ve son derece aç döndüklerini gösterircesine sadece 2 yıl sonra çıkardıkları “Atom by Atom”la müthiş bir başlangıç yapan SATAN’ın en büyük şanslarından biri de retro tutkusunun, nostaljik özlemlerin değerli olduğu ve kitlenin bu tarz geri dönüşleri bağrına basmaya hazır olduğu bir dönemde geri dönmüş olmasıydı. Bu sayede hem kendilerini seksenlerin başlarından beri bilenlerin yüzünü güldürmüş hem de yeni neslin dinlediği müziğe kıymet veren ve saygı duyan kısmı tarafından benimsenmişlerdi.
Salgın olmasaydı muhtemelen daha erken tanışma fırsatı bulacağımız “Earth Infernal”a baktığımda SATAN’ın gerçekten de ne kadar eşsiz bir müzik yaptığını bir kez daha görüyorum. Teknik anlamdan, bileşenleri anlamından ziyade yarattığı karakter açısından eşsiz olan bu müzikal anlayış; Brian Ross’un ses rengi ve grubun karakteristik gitar sound’u gibi tekil bileşenlerin bir araya gelmesi sonucu oluşan harika bir aura olarak sarıp sarmalıyor SATAN müziğini.
Enfes açılış şarkısı “Ascendancy”nin melodik riflerinin güzelliğinden tutun da grubun yazdığı en güzel gitarlardan bazılarını barındıran “From Second Sight”ın ihtişamına kadar albümde ne vasat bir an ne de sıradan bir şarkı var. Bu şekilde yorumlayınca yüzeysel, üstünkörü bir yaklaşım gibi göründüğünü biliyorum, ancak SATAN’ın yaratmayı başardığı bu kimlik bana başka çare bırakmıyor. Koşup sarılmak isteyeceğiniz türde bir lead tonu; hazır ona sarılmışken elinden tutup kırlarda koşturmak isteyeceğiniz bir vokal performansı; GHOST yapsa şimdiye çoktan kliple süslenmiş ”Luciferic” gibi bir şarkının, günümüzdeki retro karakterli sayısız grubun bire bir kopyaladığı fikirler barındıran “The Blood Run Deep” gibi kusursuzluğun at koşturduğu bir albüm…
Sadece bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama “Earth Infernal” gerçekten de her şarkısına klip çekilebilecek, her şarkısı birbirinden güzel o ender görülen albümlerden biri diye düşünüyorum. Çıktığından beri kaç kez yeniden başlattım, kaç kez “of ulan çok tatlı” diye düşündüm bilmiyorum ama şu an bu satırları yazarken hissettiğim coşku ve öforiye bakarsam bu düşüncelere daha uzun süre sahip olacağımı görebiliyorum.
Bu yazıyı çok da uzatmaya gerçekten gerek yok. Albüm çok iyi arkadaşlar. Çok çok iyi. Fazla iyi. Eğer NWOBHM ve genel olarak heavy metal seviyorsanız; 40 yıllık bir duygunun ve anlayışın günümüze de aynen taşınmasına tanık olmak istiyorsanız “Earth Infernal”ı dinlemek bir tavsiye değil, bir zorunluluk demekten kendimi alamıyorum. Dünkü MESHUGGAH kritiğinde bu müziği dinlediğimiz için ne kadar şanslı olduğumuzdan bahsetmiş ve bunu tamamen 2022’ye ait bir müzikal anlayış üzerinden, MESHUGGAH müziğinin çetrefilli sapkınlığı üzerinden yapmıştım. Bugün de aynı şeyi 40 yıl öncesinin fikirlerinin günümüzde de kusursuz ve başyapıt ortaya çıkaracak düzeyde uygulanışı üzerinden yapıyorum.
HAIL SATAN.
Albüm bilgileri
- Brian Ross: Vokal
- Steve Ramsey: Gitar
- Russ Tippins: Gitar
- Graeme English: Bas
- Sean Taylor: Davul
- Ascendancy
- Burning Portrait
- Twelve Infernal Lords
- Mercury's Shadow
- A Sorrow Unspent
- Luciferic
- From Second Sight
- Poison Elegy
- The Blood Ran Deep
- Earth We Bequeath
Bir yanıt yazın