Death metale çağ atlatmanın deneyselliğinde bir zirve.
Emir Şekercioğlu
1980’lerin sonları ile 90’ların başlarında death metalin standartlarını belirleyen albümler birbirinin peşi sıra yayınlanırken, diğer yandan da yerleşik olmaya başlamış o standartları bir kenara fırlatıp kendi kurallarını koyan ve bu sayede gelecekteki sayısız efsanevi albüme, gruba ilham kaynağı olan belirli albümler tarih sahnesine çıktı. Bu açıdan bakıldığında, hem kronolojik olarak hem de bir etki-tepki zinciri olarak söz konusu albümlerin başını çekiyor Atheist’in efsanevi debut’u “Piece of Time”.
The Metal Archives’ın verdiği bilgilere göre 1990’da yayınlanan albümün kayıt süreci esasen 1988’de tamamlanmış, ancak yayın için anlaşılan ilk şirketin iflas etmesi ve başka bir yol bulma vs. derken 1990’a kadar bu albümün yayınlanması gecikmiş. Death’in o sıralarda daha “Leprosy” albümünü yayınladığı ve progresifliğinin emaresinin görülmediği, Morbid Angel’ınsa old school death metalin standartlarını belirleyen albümü “Altars of Madness”ın yayınlanması için daha bir sene gibi bir süreye ihtiyaç duyduğu şeklindeki gerçekler hesaba katıldığında bu bilgi gerçekten de insanın aklını başından alıyor. “Abi bir sakin olun…”, “Aga siz nabıyonuz!” dedirtecek cinsten bir piyasaya dalış hikâyesi Atheist’in böyle bir albümle yaptığı şey.
Öyle bir albüm ki “Piece of Time”, kendisiyle berber aynı yılda yayınlanan Nocturnus – “The Key”, Atrocity – “Hallucinations” gibi albümlerle death metali daha uç noktalarda duran bir deneyselliğe taşımış; Death’in “Human”da, Cynic’in “Focus”ta yapacakları hadiseler için bir nevi o dönemin metal dinleyicilerini “Bakın böyle şeyler de gelecek, hazırlıklı olun” dercesine uyarmış. Dolayısıyla da death metalin alacağı “progresif/teknik” gibi eklentilerin öncü gruplarından biri hâline geliyor bildiğimiz üzere.
“Piece of Time”ın zamana karşı koyan ve bu sayede hiç eskimeyen güzelliğinin, zenginliğinin arkasında elbette bu derece iddialı ve vizyoner bir işe kalkışmanın getirdiği altı dolulukla inşa edilmiş o müzisyenlik yatıyor. Hunharca parmaklanan baslar, time signature’larla alay eden davullar, bol thrash etkileşimli gitar rifleri ve soloları arasına sıkıştırılan koskoca bir jazz fusion faktörü ve Kelly Shaefer’ın yırtıcı sesiyle dillendirdiği dolu dizgin eleştirel sözlerle zaten lineer bir şarkı yapısı takip etmek ne mümkün! Elbette tempo sürekli değişiyor, daha bir önceki pasajın güzelliğinin tam tadını çıkaramadan başka bir pasajla allak bullak ediliyoruz.
Albümün açılışını yapan “Piece of Time”ın o dingin ve huzurlu intro’su sonrasında bitişe değin nefes aldırmayan güzelliği, “Room with a View” bestesinin iyice thrash hâlini alan tam gaz outro’su, “Beyond”un bilhassa başlangıç kısımları, “I Deny” ve açılış parçası kadar bütüncül bir mükemmelikte olan “No Truth” gibi parçalarla albüm yapılmamışı yapıyor, türünde ilk oluyor ve thrash-death-jazz varyantlarının üçünü de seven bir metal dinleyicisine unutamayacağı bir 32 dakika yaşatarak death metal tarihine geçiyor.
Bir sonraki albümleri “Unquestionable Presence” ile harikalar yaratmaya devam eden, hatta belki “Piece of Time”ın bir tık üstüne koyduğu düşünülebilecek Atheist’in bu çalışması, “klasikler” kategorisinde arattığımız death metal albüm listelerinde her daim üst sıralarda görünmeyi hak ediyor.
Albüm bilgileri
- Kelly Shaefer: Vokal, gitar, söz, beste
- Rand Burkey: Gitar, beste (1, 3, 6, 9)
- Roger Patterson: Bas, beste (1-3, 5-9)
- Steve Flynn: Davul, beste (1-3, 5-9)
Bir yanıt yazın