Zehir saçıyor zehir.
NORDJEVEL’in kendi adını taşıyan ilk albümü uzun süredir dinlediğim en iyi black metal albümlerinden biriydi. O kadar saf, o kadar nefret dolu ve agresifti ki albümü dinlemelere doyamamış, tam puanı yapıştırmıştım.
O albümün ardından grubun kadrosunda önemli değişlikler oldu. Bunların en önemlisi, vokalist Doedsadmiral ile birlikte NORDJEVEL’i kuran, hatta gruba adını veren gitarist Nord’un gruptan ayrılmasıydı. Ne olacak, grup bitecek mi yakarışları eşliğinde NORDJEVEL kadrosunu gitarda MYRKSKOG ve MORBID ANGEL gibi gruplardan bildiğimiz Destructhor ile davulda DARK FUNERAL, AEON ve bilimum başka gruptan tanıdığımız Dominator ile güçlendirdi. Bu noktada önemli olan NORDJEVEL’in ilk albümdeki karakteri koruyup koruyamayacağıydı. Sonuçta esas adam, Nord ayrılmıştı ve artık besteleri başkası yapacaktı.
Black metalin çok sevdiğim farklı bakış açılarından biri de bu şeytani kötülük ve sonsuz karanlık kavramını tabiatla harmanlanmış şekilde sunmayı başarabilmesi. Yaşadığımız evrendeki yerleşik kötülüğü, kalıtsal karanlığı dünyevi düzleme indirgeyen ve böylece soyut ile somutu bir araya getiren black metal yaklaşımlarını çok çekici buluyorum. NORDJEVEL bir önceki albümünde bunu sergilemeyi başarmıştı. Sadece IMMORTAL gibi ormanda dolaşmaktan, SATYRICON gibi gece vakti açık havada ateş yakmaktan bahsetmiyorum. NORDJEVEL’in ilk albümünün mükemmel kapağıyla da bütünleşen, farklı bir şeytan/tabiat harmanından söz ediyorum.
“Necogenesis”e baktığımızda yine son derece vahşi bir black metal görüyoruz. DARK FUNERAL, MARDUK, 1349 kalibresinde bir vahşet ve soluk aldırmayan bir yırtıcılık sunan albüm, ilk albümdeki daha melodi tabanlı yapıdansa biraz daha rif üzerinden ilerleyen bir black metal sunuyor. Yine son derece akılda kalıcı şekilde yazılan, cam gibi prodüksiyon eşliğinde beynimize derinlemesine nüfuz eden müzik, Destructhor’un vahşi pena darbeleri ve Dominator’ın ezip geçtiği davul performansıyla yukarılara çıkıyor.
“Kriegsmakt” EP’sinin incelemesinde bahsetmiştim; grup ilk albümden çok aykırı duran “For de felne…” adlı şarkıyla ilk albüme nazire yapan bir yavaşlık, durağanlık sunmuş, sonrasında böyle işlere de bulaşacak mı acaba sorusunu gündeme getirmişti. “Necrogenesis”te görüyoruz ki NORDJEVEL’in hiç böyle dertleri yok; albüm 47 dakika boyunca şerefsiz gibi yardırıyor, zehirliyor, bıçakları sokup sokup çıkarıyor. Belirli oranda orta tempolarda gezinen “Nazarene Necrophilia” dışında albümün tamamı muazzam bir soğukluk ve blast beat şöleni hâlinde ilerliyor.
İlk albümle kıyaslama noktasına gelirsem bence ilk albüm bundan daha çarpıcı, heyecanlı ve iştahlı bir profil çiziyordu. Belki grupla ilk kez tanışıyor olduğumuzdan, belki Nord’un ilk albüm yazım süreci olması dolayısıyla içinde taşıdığı kudret ve istekten, o albümde “Necrogenesis”ten daha çekici bir hava vardı. Tabii bunu yaratan sadece o olağanüstü kapak da olabilir. Ama yine de “Necrogenesis” de kendi özelinde çok iyi bir black metal albümü. İlk albümü sevdiyseniz, adını andığım üç büyük grupla belli bir hukukunuz varsa, yılın değerli işlerinden biri olduğum “Necrogenesis”i mutlaka dinleyin, özümseyin, hatmedin.
Black metal ulan.
Albüm bilgileri
- Doedsadmiral: Vokal
- Destructhor: Gitar, geri vokal
- DezeptiCunt: Bas
- Dominator: Davul
- Sunset Glow
- Devilry
- The Idea of One-Ness
- Black Lights from the Void
- Amen Whores
- The Fevered Lands
- Nazarene Necrophilia
- Apokalupsis Eschation
- Panzerengel
Bir yanıt yazın