Şerefsizlik.
“Işık her şeyden daha hızlı yolculuk ettiğini düşünür, ancak yanılmaktadır. Işık ne kadar hızlı olursa olsun, vardığı her yerde karanlığın kendisinden önce oraya vardığını ve kendisini beklemekte olduğunu görür…”
Daha önce bir kritikte de ifade ettiğim üzere, bence black metali diğer tüm metal türlerinden ayıran bir yanı vardır: baskınlık. Karakter anlamında, diğer hiçbir metal türü black metal kadar baskın değildir. Çok alakasız bir müziğe black metalin standart karakteristiklerini entegre ettiğiniz anda, o şey ne yaparsanız yapın black metal hissi tarafından ele geçirilir.
Diğer türlerde bu mutlak değildir; örneğin bir death metal rifi üstüne power metal vokali yaparsınız ve death metal hissinin baskınlığını giderebilirsiniz. Diğer tüm türlerin birbirleriyle melezlenmesi adına bu geçerlidir. Ancak black metalde bunu yapamazsınız; müzik ne olursa olsun, tek bir black metal akoruyla ortamı cehenneme çevirebilirsiniz.
Finlandiya’nın pek çok nefis black metal grubundan biri olan BEHEXEN tam 20 yıldır bu müziği yapmakta olan ve karanlık sanatını albümden albüme geliştiren bir oluşum. 20 yılda sadece 5 albüm yayınlamış olmaları, onların bu işi gerçekten de sanatlarını, manifestolarını ortaya koymak için yaptıkları hissini veriyor; en azından bana.
Çok uzun bir kritik olmayacağını şimdiden söyleyeyim, zira BEHEXEN burada ortaya çok net, çok kesin, çok güçlü bir iş koyuyor ve yaratılan bu şeyin bütünlüğünü birtakım övgü sıfatlarıyla ballandırmaktansa, sadece hakkını vermekle yetinip gerisini dinleyiciye bırakmak en iyisi.
“The Poisonous Path”; black metalin alışıldık unsurlarıyla yaratılan, masaya yeni bir şey koymayan ve dahası bu durumu önemsiz kılarcasına gerçek, bu kalpten gelen çirkinlik ve nefret sanatının en kusursuz şekilde icra edildiği, tutku dolu, inanç dolu bir eser.
Hoath Torog’un her anlamda BEHEXEN’deki en iyi performansını sunuyor oluşu, gerek tonlama gerekse performans olarak en iyi BEHEXEN davullarını içeren albüm oluşu, riflerin son iki albümdür artan melodik etkiyi çiğlik ve atmosferle aşırı iyi harmanlaması ve hepsinden önemlisi ortaya dev bir karakter koyuşu, adeta ikinci dalga black metalin tanımını yapması, eski MAYHEM ruhunu günümüze taşıması gibi sayısız övgü arasında, “The Poisonous Path” uzun zamandır ortaya konan en iyi black metal albümlerinden biri olarak adını en tepelere yazdırıyor.
Albümü bugün satın almış biri olarak, kitapçığından şarkı sözlerine, nefis kapağından prodüksiyonuna, bireysel performanslardan yaratılan ortak kabusa kadar, “The Poisonous Path”te doğru yapılmayan tek bir şey bile göremiyorum, duyamıyorum.
BEHEXEN, black metal dinleyicileri açısından 2016’yı tek başına harika bir yıl yapmayı başardı. Evet, ortada bu kadar net bir durum var. Kalan 5,5 ayda çıkacak tüm black metal albümleri yarrak gibi olsa dahi, “The Poisionous Path” sayesinde 2016 black metal adına çoktan süper bir yıl oldu bile.
Albüm bilgileri
- Hoath Torog: Vokal
- Horns: Davul
- Shatraug: Gitar
- Wraath: Gitar
- The Poisonous Path
- The Wand of Shadows
- Cave of the Dark Dreams
- A Sword of Promethean Fire
- Umbra Luciferi
- Tyrant of Luminous Darkness
- Chalice of the Abyssal Water
- Pentagram of the Black Earth
- Gallows of Inversion
- Rakkaudesta Saatanaan
Bir yanıt yazın