Müziğin ötesine geçmek.
Hayatta en sevdiğim albümlerden birine hoş geldiniz. Günün birinde bu albümü yazacağımı biliyordum, o gün bugünmüş.
“Axioma Ethica Odini”, özellikle son 4 yıldır benim için “her şeyiyle kusursuz bir şeyler dinleyeyim” diye düşündüğümde elimin gittiği iki albümden biri (diğeri de şu). Müzikal anlamda ENSLAVED’in zirvesi olduğunu düşündüğüm ve gerçekten de her ayrıntısını kusursuz bulduğum, hayatımda dinlediğim en iyi albümlerden biri.
“Axioma Ethica Odini”yi bu şekilde görmemi sağlayan şey, elbette ki ENSLAVED’in kadim geçmişinden bu yana gösterdiği gelişim sonucunda, grubun olayın müzik yanını aşıp ruhani bir düzleme çıkmış olması. Bir grubun ulaşabileceği en büyük başarı olarak gördüğüm bu durum, “Axioma Ethica Odini”yi herhangi bir albüm olmanın çok ötesine taşıyor.
Bu ruhani düzleme çıkma olayını biraz daha açmak istiyorum. Bir grup bu bahsettiğim şeyi sağladığı zaman, olayın teknik yanı ikinci plana geçmeye başlıyor. Dinlediğiniz şeyin tekil bileşenlerini ayrıştırmamaya ve her şeyi bir bütün hâlinde değerlendirmeye başlıyorsunuz. Son derece katmanlı bir albüm olmasına ve türlü zenginlikler barındıramasına rağmen “Axioma Ethica Odini”yi bu şekilde görüyor oluşum, albümü tekil bileşenlerinin toplamından daha büyük bir esere dönüştürüyor.
Bu sayede, dünyanın en basit, daha önce binlerce kez çalınmış rifini de çalsanız, altıncı teli 0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0 diye bir dakika boyunca sürdürseniz bile, ortaya etkileyici bir şey çıkabiliyor. Henüz karakteristik bir sound kazanmamış bir grubun üst üste 15 kanallı, karmakarışık riflerle, üstüne klavyelerle, senfonik ögelerle yaratamadığı bir etkiyi, sadece tek bir gitarın 3 notasıyla dinleyiciye verebiliyorsunuz.
ENSLAVED’in bir rifi 1-1,5 dakika boyunca sürdürüp sıkmamasının, GOJIRA’nın belki de en büyük hit’i olan Oroborus’un verse rifinin düzmüz 0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0 olup da bizi gaza getirmesinin, müziğini tümüyle içselleştirebilmiş ve karakteristik bir atmosfer katabilmiş diğer kimi grupları çok başka yerlere koymamızın asıl nedeni de bu.
“Axioma Ethica Odini”ye odaklanırsak, albüm ENSLAVED’in doğal gelişiminin en üst noktalardan olsa da, grubun her albümünün bir başkası tarafından en iyi olarak gösterilmesi, zaten ENSLAVED’in bazı şeyleri aşmış olduğunun başlıca kanıtlarından. ENSLAVED’i 13 yıldır çok yakından ve çok severek dinleyen bir insan olarak; “Below the Lights”, “Isa”, “Ruun“, “Vertebrae“, “Axioma Ethica Odini”, “RIITIIR” ve “In Times“dan herhangi birini ENSLAVED’in 2000’lerdeki en iyi albümü olarak gösteren herhangi birisine karşı çıkmam. Aynı şekilde “Vikingligr veldi”, “Frost”, “Eld”, “Blodhemn”, “Mardraum: Beyond the Within” veya “Monumension”ı doksanlar ENSLAVED’inin en iyisi olarak gösteren herhangi bir dinleyiciyi bir diğerinden daha haklı görmeyeceğim gibi. ENSLAVED bu durumu yaratmayı başarmış ender gruplardan biri ve her ne yaptılarsa birileri tarafından yoğun şekilde içselleştirilip en iyi olarak nitelenebilir.
“Axioma Ethica Odini” için hissettiklerim, burada türlü betimlemeler yapmamı, sayısız övgü sıfatları sıralamamı anlamsız kalacak düzeyde güçlü. Bu yüzden de albümün derinlemesini analizini yapma niyetinde değilim. İyi müzik kavramı herkese göre farklıdır, ancak kendi adıma konuşursam, “Axioma Ethica Odini” benim için iyi müziğin, kaliteli müziğin, müzikten daha fazlası olmayı başaran müziğin en net örneklerinden biri.
Tablosunu yaptırıp odama asacak kadar çok sevdiğim “Axioma Ethica Odini”yi henüz dinlemediyseniz, bir yandan albümü henüz tecrübe etmediğiniz için çok şanssız, bir yandan da önünüzde böyle bir sanat eserini ilk kez dinleme fırsatı olduğu için çok şanslısınız.
Albüm bilgileri
- Ivar Bjørnson: Ritim gitar, vokal
- Grutle Kjellson: Vokal, bas
- Ice Dale: Lead gitar
- Cato Bekkevold: Davul
- Herbrand Larsen: Klavye
Bir yanıt yazın