Bensizken kaybolduğunu göremiyor musun?
Çıktığı andan itibaren metal dünyasının belki de en çok konuşulan grubu olan GHOST, olay yaratan ilk albümü “Opus Eponymous” ve kitlesini dev boyutlarda genişleten “Infestissumam“ın ardından, kendini tekrarlamamak adına çabalarla dolu olduğunu tahmin ettiğim üçüncü albüm yazımına başlamış, bitmek bilmeyen turnelerin ardından albümü hazırlamaya koyulmuştu.
Tarz itibarıyla kendini tekrar etmeye çok müsait bir müzik yapan GHOST, bu tuzağa düştüğü takdirde kendisini yerin dibine sokmaya hazır kitlelerin eline koz vermemek adına müziğine birtakım yeni dinamikler katması gerektiğinin farkındaydı. Papa Emeritus’un çılgın attığı vokal coşkunu “Infestissumam”ın ardından, daha gitar tabanlı, daha rock, daha direkt bir albüm geleceğinin sinyallerini vermeye başlamışlardı. “Infestissumam” baştan sona bir eşlik edilirlik abidesi olduğundan, bu albümde de sırtını vokale dayadığı takdirde grubun “Infestissumam 2″yi yapması işten bile değildi.
Latincede “daha iyi” anlamına gelen “Meliora” nihayet bizlerle. Şöyle bir bakınca; ilk albüm, ne olduğunu çok net ortaya koyuyordu ve “Infestissumam” da hazinelerini ve sıradan sanılan özelliklerinin aslında çok müthiş şeyler olduğunu zaman içinde gösteriyordu. “Bu ne böyle!? Bu nasıl bir çiizilik!!??” dedirten pamuk gibi kısımlar, saçlı sakallı adamlar tarafından ninni gibi söylenir oluyordu.
“Meliora” GHOST’un eski tatları günümüze taşıyan retro grup havasının biraz olsun dışına çıkan ilk albümü diye düşünüyorum. Büyük oranda GHOST’u kanıksadığımız ve retro muhabbetini ister istemez görmezden gelmeye başladığımız için oluşan bu durumun diğer bir sebebi de, elbette ki “Meliora”nın o kadar da retro olmaya kasmayan prodüksiyonu.
Albümü ilk dinleyişimde, “Meliora”nın önceki iki albüm kadar vurucu olmadığını düşündüm. Şarkılar vokale bir öncekş albümde olduğu kadar abanmadığından, müzisyenlik daha ilginç işlere girişiyor, şarkılar katmanlanıyordu. Grup albüme iki adet de enstrümantal sokmasıyla, ilk albümün yaklaşımına daha benzer bir iş ortaya koyuyordu.
Albümde çok net şekilde hissedilen bir BLUE ÖYSTER CULT ve elbette ki MERCYFUL FATE etkisinin yanında, pek çok kısımda, özellikle enstrümantal pasajlarda nefis YES tatları almak da mümkün. Tempo değişimleri, aksak kullanımlar gibi GHOST şekerliğini ileri götüren ve grup elemanlarının müzisyenliklerini daha bir vurgulayan unsurlar da var.
Müsizyenlik demişken, gruptaki davulcu değişikliği net bir şekilde hissediliyor. Ataklarından tutun tuşesine kadar, önceki iki albümdeki davulcunun yerine başkasının geldiğini fark edebiliyoruz. Diğer yandan, içeriden aldığımız bilgilere göre son albümden bu yana grubun ya basçısı, ya da besteleri yapmayan gitaristi de gruptan ayrıldı. Hangisi emin değilim, ancak “Infestissumam”dan bu yana yaşanan 2 değişikliğin grubun sound’unda çok da bir değişiklik yarattığını düşünmüyorum, zira GHOST şarkılarının büyük kısmını zaten en baştan beri Nameless Ghoul’lardan biri yazıyor ve o arkadaş da -her kimse artık- hâlâ grupta.
Daha derinlere indiğimizde, önceki albüme göre daha geri planda olan -en azından tüm şarkıları neredeyse tek başına yönlendirmeyen- vokallerin de çok güzel işler yaptığını görüyoruz. Papa Emeritus III, yorum gücü namına çok iyi işler yapmış. Bunda, grubun albümün prodüksiyonu için Madonna, Britney Spears, Katy Perry, Ke$ha gibi isimlerle çalışan Klas Åhlund’un hizmetlerinden yararlanmasının da etkisi var elbet. Vokale dair aklıma gelen tek “keşke”, müziğin ihtişamlandığı bazı anlarda Papa’nın da aynı oranda büyümesi, ancak ses kapasitesinden veya yapmak istememesinden dolayı, Papa’yı belli bir oktavın üstünde hiçbir zaman göremiyoruz.
Sadede gelirsek; bence “Meliora”, GHOST’un dinleyiciyi albümün çok da iyi olmadığı konusunda kandırdığı, ancak zaman içinde kendine çok daha fazla bağladığı bir diğer albümü. Albümdeki katmanlılığın ve vokalin eskisi kadar ön planda olmayışının, pek çok dinleyicinin ilk andan albümü vasat gibi algılamasına yol açtığına adım gibi eminim. Şans verildiği takdirde bunun düşünüldüğü gibi olmadığının görüleceğine inanıyorum. Ben ilk 3 dinlememde “Meliora”yı GHOST adına bir geri adım mı acaba diye düşünerek dinledim.
Şu an albümü on küsürüncü kez dinliyorum ve “Meliora”nın diğer bir çok iyi GHOST albümü olduğunu düşünüyorum. Ne “Opus Eponymous” kadar önemli, ne de “Infestissumam” kadar yaratıcı; ancak kendi içinde GHOST’un sunacak daha çok fazla şeyi olduğunu gösterecek kadar da heyecan verici ve zengin.
Albüm bilgileri
- Papa Emeritus III: Vokal
- Nameless Ghouls: Enstrümanlar
- Spirit
- From The Pinnacle To The Pit
- Cirice
- Spöksonat
- He Is
- Mummy Dust
- Majesty
- Devil Church
- Absolution
- Deus In Absentia
Bir yanıt yazın