"Lazy".
Girişte tanıtıma ihtiyaç duyulmayan gruplardan biridir Deep Purple. Herhangi bir şekilde rock müzikle ilgisi olan insanların neredeyse tamamının bildiği, bilmezse garip olacağı bir gruptur. “Smoke on the Water”ın introsunu çalmayan müzisyen yoktur muhtemelen. Öyle bir grup. Ama tabii bundan fazlası var. Dünyaya “Machine Head” gibi manyakça güzel albümler katmış, her bir elemanının çaldığı enstrüman diğer nesillere ders olmuştur.
Gerçekten de bakıldığında Richie Blackmore’un gitar çalışından etkilenmemek pek zordur. Direkt olarak olmasa da dolaylı olarak etkilenilir. Ian Paice’ın davul tekniği, Jon Lord’un Hammond organ’ı ve Ian Gillan’ın muhteşem sesi. Son 5 albümdür Blackmore’un yerine geçen Steve Morse ise ayrı bir ekol. John Petrucci’nin idolü olarak gösterdiği kişi. Altın yumurtlayan tavuk gibi bir oluşum yani bu grup.
2005 yılından bu zamana kadar canlı albümlerle dinleyenlerin yanında olan oluşum epey bir aradan sonra tekrar karşımıza bir stüdyo albümüyle çıkıyor. Açıkçası bu albüm bana beklediğimi veremedi. Yaş ortalamasının yüksekliğinin verdiği bir sakinlikle yapılmış pek uykulu bir albüm gibi geldi.
Ben 45 senelik grubu dinlerken “Yapmışlar yapacaklarını zaten daha ne olacak?” şeklinde değil de “Ooh kim bilir ne şahanelikler vardır albümde.” deyip dinliyorum. Ama maalesef Steve Morse’tan beklediğim üst seviyedeki rifleri, lickleri, aranjeleri bu albümde bulamadım. Çoğu zaman epey baygın aksiyonlar fazlaca dönüyor, arada bir üzerine tatlı blues bir solo ya da doğu ezgileriyle bezeli şeyler çalarak renklendirmeye çalışılıyor fakat yine de en azından bir “Maybe I’m a Leo” gibi deli gibi akılda kalan şey çıkmıyor. Önceden yayınladıkları “All the Time in the World” harici dikkatimi çeken “Vincent Price” var o da heavy bir gitar sound’u kullanıldığı için.
Kısacası bu albüm Deep Purple’ın –tamam o efsane kadrosu olmayabilir ama bu adamlar da boş değil sonuçta- potansiyelini yansıtamadığı ve yaşlılıklarını çok belli ettikleri bir albüm olmuş. Yine de “ölüsü yeter” bir grup olduğundan puanım 5 oluyor.
Albüm bilgileri
- Don Airey: Klavye
- Ian Gillan: Vokal
- Roger Glover: Bas
- Steve Morse: Gitar
- Ian Paice: Davul
- A Simple Song
- Weirdistan
- Out of Hand
- Hell to Pay
- Bodyline
- Above and Beyond
- Blood from a Stone
- Uncommon Man
- Après Vous
- All the Time in the World
- Vincent Price
- It'll Be Me (bonus)
- First Sign of Madness (bonus)
Bir yanıt yazın