İskelet de can, o da koşup eğlensin.
Gecenin bu saatinde ne dinlesem diye düşünürken karşıma Megadeth’in “The World Needs a Hero” albümü çıktı. Şu aralar sık sık muhabbetini döndürdüğümüz Mustaine Bey’in benim gözümde yaptığı en arada kalmış işlerden biriydi bu albüm.
“Countdown To Extinction” albümüyle ne kadar akılda kalıcı ve dinlemekten sıkılınmayacak bir iş yaptığını bilen biz dinleyiciler, “Youthanasia” albümüyle ise “Hmm bu da iyi yani” demekle yetinmiştik. Ardından “Cryptic Writings” gelmişti ve bu seferki yorumumuz“Yani güzel şarkılar tabii de…” şeklindeydi. Bu tavrı biz küstahlığımızdan yapmıyorduk, bizler “Rust in Peace” görmüştük, bizler Lucretia, Take No Prisoners, Good Morning – Black Friday gibi şarkılar dinlemiştik. Denkleme Metallica katmak istemesem de Mustaine’in kendi ağzıyla söylediği gibi, onların başarısını bir nebze olsun alaşağı edebilmek için verdiği güzel bir mücadelenin sonuçlarıydı belki de bunların hepsi.
Bunun yanında çok ilginç olmayan bir sonuç olarak, müziğinin dönemine göre evrilmesinden dolayı artık Megadeth daha çok heavy metal yapmaya başlamıştı.
“Countdown To Extinction” albümünün açılış şarkısında dediği “I’m not trash any longer but that it doesn’t kill me, it only makes me stronger” lafındaki “trash”, “thrash” kelimesiyle yapılmış bir laf oyunu gibi gelmiştir hep kulağıma. Kelimelerle arası iyi olan Mustaine bu alt metni bize sözlerin yanında müziğiyle de zaten veriyordu.
“Cryptic Writings” albümünden aklımda Trust ve She-Wolf hitlerinin dışında yalnızca Use the Man şarkısının başındaki Smokie’nin Needles and Pins şarkısı kalmış. “Risk” albümünden ise neredeyse hiçbir şey. Peki bu kısa diskografi özetinden sonra, sıra bu kritikteki esas oğlana geldiğinde aklımda neler var bakalım.
Bence bu albümün önemli ilk özelliği kadro. “Risk” albümündeki davullardan sorumlu Jimmy DeGrasso aynı fakat Megadeth’in efsane gitaristi Marty Friedman bu albümde yok. Yerine Savatage, Trans Siberian Orchestra, Alice Cooper gibi isimlerle çalışmış Al Pitrelli var.
“Rude Awakening” DVD’sini izleyenler hemen hatırlayacaktır bu adamı. Gitarı aletinin (sikinin) seviyesinde tutmasına rağmen en zorlu partileri bile bana mısın demeden çalmasıyla ona ayrı bir saygı duymuşumdur her zaman. Mustaine Bey şimdi olduğu gibi eskiden de hep harika gitarist seçimleri yapmış birisi.
Albüm Disconnect isimli orta tempo bir şarkıyla açılıyor. Müzikte basit olmak zordur bence, bir partiyi yavaş çalmak gibi tehlikeli bir iştir. Mustaine bu albümde o işi öyle güzel yapmış ki bazen gitarın ne çaldığını unutuyorsunuz, bazen aklınızdan çıkmıyor. Yani ortada bir gitar işi ya da vokal şovu yok.
Her zaman bir şarkının canlı bir organizmaya benzediğini düşünen biriyim. Hayat bulduktan sonra kendi yolunu çizer şarkılar. Bu albümde yaşasınlar diye kimse iteklemiyor onları. Losing My Senses isimli şarkıyı bir dinleyin. Anlatmaya çalıştığımın örneği orada bulunmakta.
Öte yandan albüm 1000 Times Goodbye gibi, Recipe For Hate – Warhorse gibi bana fazla kişisel ya da Dave Mustaine’in eline gitarı alıp “Şöyle de bir şey var, bunu da araya koyduk mu tamamdır!” dediği şarkılarmış gibi gelen eserler de mevcut. Ama burada da kurtarıcı Al Pitrelli ve Jimmy DeGrasso ikilisi giriyor devreye. Birisi yerinde ve güçlü, diğeri de bir o kadar yaratıcı çalıyor.
Albümden klip çekilen MotoPsyco şarkısı dinlemesi zevkli ama çerez bir şarkı. Mustaine’in üstünde durmayan cinsten. Albümün tanındık diğer bir şarkısı Promises ise Suzie Katayama isimli müzisyenin yaylı aranjmanıyla kendine gelmiş.
Hangar 18’in devamı niteliğinde olan ve ilkinde olduğu gibi her bir yanı gitar solosu dolu Return to Hangar ve yapısı tıpkı Symphony of Destruction gibi olan Dread and Fugitive Mind isimli eserleri de barındıran albüm, Am i Evil?’ın değişik versiyonu olan When adlı şarkıyla bitiyor.
Özetle “The World Needs a Hero” albümü çoğumuz gibi benim de favori Megadeth albümüm değil, ama yapılan işin başarılı olduğunu ve dinlemesi eğlenceli bir albüm olduğunu düşünüyorum. Sevgilerimle.
Albüm bilgileri
- Dave Mustaine: Vokal, gitar
- Al Pitrelli: Gitar
- David Ellefson: Bas
- Jimmy DeGrasso: Davul
- Disconnect
- The World Needs a Hero
- Moto Psycho
- 1000 Times Goodbye
- Burning Bridges
- Promises
- Recipe for Hate…Warhorse
- Losing My Senses
- Dread and the Fugitive Mind
- Silent Scorn
- Return to Hangar
- When
- Coming Home (Bonus)
Bir yanıt yazın