Kafa sallamakla göbek atmak arasındaki ince çizgi.
Orphaned Land 2010 cialis price yılının en başarılı albümü olarak gördüğüm “The Never Ending Way Of Orwarrior“ı çıkardıktan sonra ilk kez İstanbul’a geldi, e haliyle ben de oradaydım.
Grup 16 Aralık 2010 akşamı saat 21.50 sularında tüm mütevazılığıyla hayranlarına inanılmaz bir gece yaşattı.
Yukarıda girişini yaptığım o müthiş geceden birkaç gün önce grubun Dorock barda meet&greet olayı yapacağı duyuruldu. Sırf bu yüzden evden erken çıktım ve hipotermi riskinden tırsarak Dorock’a gittim.
Kapıdan giremedim bile, aşırı kalabalık vardı. Zaten girmediğim iyi
http://cialiscoupon-cheapstore.com/
olmuş, yanlış görmediysem CD kapakları tükenmez kalemle imzalanmış.
Henüz bir Orphaned Land CD’sine sahip değilim zaten.
Sonra siz okuyucuların ilgisini pek de çekmeyecek birtakım “konser öncesi zaman geçirememe sendromu” dolu saatin ardından Jolly Joker Balans’ın önündeydik. İsterseniz size biraz mekandan bahsedeyim;
(bu kısmı okumak istemeyenler diğer cialis sample paragraftan devam etsinler.)
Unirock ekibi kısa zamanda büyük bi başarıya imza atarak onlarca grubu ülkemize getirdi. Buna rağmen (Unirock Fest 2008’i ve Amon Amarth konserini ayrı tutuyorum) konser mekanı konusunda sürekli sıkıntı yaşıyorlar. Bir metal konseri mekanı olarak hayatımda Jolly Joker Balans kadar kötü bir yer northmed canadian pharmacy lebanon görmedim. Konser başlayana kadar
havasızlıktan bayılacaktım neredeyse. Neyse ki konserden birkaç dakika önce duruma müdahale ettiler. Ekip daha iyi bir mekanı maddi olarak karşılayamayabilir, bunu anlarım. Benim anlamadığım, en fazla 60-70 kişinin rahat edebileceği bir yere neden yüzden fazla bilet satar? (bilet satış sayısı hakkında bilgim yok fakat içeride yüzden fazla kişi olduğuna eminim.)
Grubun 20. yılı için düzenlediği ve kaydettiği iki büyük konserin setlist’inin çalınacağına emindim. Sanırım öyle oldu, çünkü setlistte kimsenin beklemediği şarkılar vardı. Konserin en büyük artısı da buydu zaten; setlist tam anlamıyla olmasa da mükemmeldi. Benim için çoook büyük bi eksiklik vardı, ona daha sonra değineceğim.
Yaklaşık bir saatlik alışık olduğumuz gecikmenin ardından grup sahneye çıktı. Daha önce ORPHANED LAND’i canlı dinlediysem de performanslarına pek dikkat etmemiştim. Daha ilk şarkıdaki performanslarıyla beni büyülediler. Halo Dies (The Wrath of God) ve Birth of the Three (The Unification) ard arda geldi. Grup Olat Ha’tamid’e geçene kadar boynum ve boğazım çoktan zorlanmaya başlamıştı bile. Olat http://tadalafilonline-generic.com/ Ha’tamid yeni albümün en oynak parçalarından biriydi ve bizim de konserin gazıyla göbek atmamız, yok efendim birbirimize gerdan kırmamız gerekiyordu, yoksa ölecektik. Zaten konser boyunca en ufak oryantal ritmi bile kaçırmadık, Fadime’nin düğünündeymiçesine (bunu dediğim için kendimden tiksindim) kurtlarımızı döktük.
Konser sırasında yaptıklarımız ve sonrasında yapılmasını istediklerimiz aynı karede;
setlist’i detaylandıracak değilim. Uzar gider yoksa, bırakırsınız yarıda, üzüm üzüm üzülürüm. O yüzden ufaktan bilgi vereyim;
Konserin doruk noktası A Neverending Way’di. Hep http://sildenafilcitrate-rxstore.com/ bir ağızdan eşlik edildi. Seasons how soon does cialis work Unite en büyük süprizdi. Shlomit Levi’nin eksikliği hissedildi. Yeni albümden; Sapari, From Broken Vessels, The Path Part 1 – Treading Through Darkness, M, I ?, Vaheyi Or, The Warrior, Barakah ve In Thy Never Ending Way çalındı. İşte tam burada konserin en büyük eksikliğini belirteceğim; Disciples Of The Sacred Oath II !!! Kendimi bu şarkı çalınacak ve ben delireceğim diye o kadar hazırlanmıştım ki, çalınmamasına hâlâ aşırı kızgınım. Ne güzel “Leeeeğğğeeeeeğğğeeeeehh” yapacaktım, çok mu gördünüz ya, ühühühühü…
Daha
önce Cannibal pfizer viagra coupon Corpse seyircisi gördüm, Alice in Chains “otları” gördüm, ama tam tersi şekilde, ben Orphaned Land izleyicisi gördüm lan!!1!!! Performanslarının hakkını verircesine coştuk, delirdik, oryantalizmin dibine vurduk, anlamsızca böğürdük. Olur olmaz araya sızan garsonlar karşısında bile yılmadık.Hah! Unutmayayım, bitmek bilmez bir gazla Fesuphanallah söylendi ki, buna pek anlam veremedim. Kobi bile
şaşırdı.
Kobi Farhi şarkı aralarında tekrardan İstanbul’da olmaktan mutlu olduğunu ve bizleri çok sevdiğini (çeviaorum turkiyah) sık sık belirtti. Sonisphere skandalına da ufaktan değindi. Konser sırasında sildenafil medicine beni en çok etkileyen olay ise Kobi’nin arada sırada gözlerinin dolmasıydı. Mükemmel bir performans sergiledi, bizimle olmaktan duyduğu mutluluğu konserin her anında hissettirdi.
Yossi Sassi Sa’aron yerinde duramadı. Amfilerin tepesinde tepindi. Zılgıt olayında çok başarılıymış, ağzım açık kaldı.
Uri Zilha kusursuzdu. Matti Svatizky her zamanki gibi arkalarda takıldı.
Ve Matan Shmuely. Bu adamı çok seviyorum yahu. Aang gibi gülüyor, hihihihihi tadında.
Matan, ismini bilmediğim perküsyon çalan elemanla yer yer oynak, ufaktan hevi fakin metıl dolu harika bir solo attı. Dinlediğim en iyi davul solo performanslarında biriydi.
Konserden en az seyirci kadar mutlu ayrıldılar. Sahne önündekilerle el sıkıştılar, sevişip koklaştılar. Arkalara pek pena atmadılar.
Son olarak konser boyunca kayıt alındı. Estarabim klasiği atlanmadı, grupla takılan dansöz Betul 2-3 parçada sahneye çıktı, sahnede değilken balkonda headbang yaptı. Grubun hısım akrabası balkondaydı. Mekanın tırtlığına rağmen gayet hoş bi konser oldu. Kim bilir, yakın zamanda tekrardan uğrarlar, biz tadalafil generic de canadian pharmacy albuterol günlük hayatın stresini 2-3 kıvrak hareket eşliğinde unuturuz.
Sherefe kağardesh! Ceni seaviyoruz ORPHANED LAND!
ege/jokernthiefmother
Bir yanıt yazın