Alter egolu yazı (Yine neler saçmalayacaksın bakalım).
Hayatımda önemli yer tutan albümler çok fazla değildir (Nasıl bayık girdin belli değil). Hatta bayağı azdır. Bugünden itibaren bir daha dinlemezse ölecek hastalığına yakalansam, seçeceğim albüm sayısı yirmiyi zor bulur (Zamanında oturup hayatındaki en önemli 20 albümü listelemişliğin de var, biliyoruz). Bu yirmi albüm içerisinde hayatımın belli dönemlerini simgeleyen albümler vardır. Tek notasını duysam mekânsal ve zamansal birtakım depreşimler olur içimde (Nerede o LAMB OF GOD konserinde ipini koparan öküz, nerede bu duygusal ibiş). O albümlerden biri de şu an elimde tuttuğum bu CD’dir (Buraya kadar hep tek elle yazdın o yüzden. Mal olduğun için CD’yi elinden bırakmıyosun).
“En iyi albümü şudur” diye uzlaşılamayan gruplardan biridir BORKNAGAR (“Anketimize katılmak ister misiniz?”). Her albümüne gerekli özeni, şefkati göstermişliğim varsa da, konu “Empiricism” olunca benim için akan sular durur (Kim bilir daha kaç albüm için söyledin bunu).
“Empiricism” ne demek bir kere onu bilelim (Meali, wikipedia’yı açalım). Gerçi ben yıllardır biliyorum ama (Öhöm…), siz de bilmiyorsanız öğrenmiş olursunuz. Empirisizm, bilginin deneyimlerden edinilen kanıtlarla elde edileceğini öneren felsefi bir teoridir. Evet. Bu böyledir.
Bir süre önce İstanbul’da düzenlenen felsefe kongresi için yapılan halk röportajlarındaki abinin de dediği gibi, “Ne? Fesleğen mi?” diyor, devam ediyoruz.
Albüme dalınca görüyoruz ki karşımızda bir önceki albüme oranla yeni bir BORKNAGAR var. BORKNAGAR şimdi yenilendi! Artık yeni pakedinde çok daha güvenli, çok daha hesaplı! Neden, çünkü artık karşımızda önemli bir insan, Vintersorg var. Tabii “artık” derken, grup sonunda önemli bir vokalist buldu anlamında demiyorum. İlk iki albümde Garm’ı, sonraki iki albümde de ICS Vortex’i vokalist koltuğuna oturtmuş bir gruptan bahsediyoruz burada. Millet bir tanesini konuk olarak ağırlayınca bas bas bağırınıp reklamını yapıyor, bu haysiyetsizler üçünü birden kadrolarına katıyorlar. (Şerrrrrrrrefsizsiniz olm).
Vintersorg dedik, vokal dedik, oradan devam edelim. Abartmış olmayayım ama, toplu halde bakarsam, sanırım hayatım boyunca bu kadar sıradışı, benzersiz vokal melodisini bir arada duyduğum bir albüm daha olmayabilir (Abartı falan değil lan kesin böyle bu). Yani elbette ki müzikâl zevkler, şunlar bunlar tümüyle görecelidir, genel geçer bir yüksek müzikalite kavramı yoktur belki, ancak bu albümdeki vokal melodileri ve yorumu kadar etkileyici, şarkılara boyut atlatıcı vokalleri gerçekten çok az albümde duymuşumdur. Vintersorg “Empiricism”de adeta sesine hayat verir, onu yaşayan bir varlığa dönüştürüp gayet güzel sözler eşliğinde anlatır durur. Kâh içinde yanan deniz tuzuna veryansında bulunur, kâh ortamındaki tanrıların alayına isyan eder (Çarşı ist krieg).
Onun dışında bu albüm bas gitarın Tyr’e teslim edildiği de bir albümdür. Bence BORKNAGAR diskografisinin en güzel basları da bu albümdedir. Çok güzel bas tonu, nefis bas gitar partisyonlarıyla birleşince, ortaya albümü her enstrümana olduğu gibi sadece bas gitarları için de dinletecek düzeyde bir bas işçiliği çıkar. Davul desen zaten Asgeir Mickelson adlı yaratıcılık timsali oturuyor setin arkasında. O ne güzel bir zil kullanımıdır, o ne güzel bir trampet tonudur… Albümün kapağından da sorumlu olan Mickelson, “Empiricism”in bu denli ilgi çekici olmasını sağlayan unsurlardan birini, davul kullanımını bileğinin hakkıyla en tepelere taşımıştır (Bu paragrafta alter ego parantezi olmadı hiç, bari bunu açayım da format devam etsin).
Ama hepsi bir yana, bu albümün asıl olayı besteleridir. Herkes için öyle midir bilmem ama (Sana ne ki zaten), benim için “Empiricism”deki şarkıların tümü birer başyapıttır. Öylesine, yuvarlamak için falan söylemiyorum. Ciddi anlamda “Empiricism”deki HER şarkı albümdeki favori şarkımdır. Bu sebepten de “Empiricism” hayatımda dinlediğim en iyi albümlerden biridir, tüm sözlerini baştan sona ezbere bildiğim tek albümdür, BORKNAGAR’a tapma sebebimdir, bugüne kadar en çok dinlediğim albümlerdendir (Adam haklı).
Az da müziğe değinip kapatalım (Üstte 7 tane paragraf var hâlâ az diyo). “Empiricism”, Norveç folk ezgilerini anımsatan melodilerle bezeli, şahane şekilde dengelenmiş bir progresiflik barındıran, black metal tabanı kullanıyor olmasına rağmen bunu olabilecek en epik ve sanatsal şekilde yapan, ama hepsinden öte bir şekilde yarattığı gizemli (Ya bırak işte anlatamıyosun), uzaysal (Bi şey demiyorum), garip bir kozmiklik barındıran (Yandı devreler), nasıl diyeyim böyle ruhani bir albümdür (Tadım kaçtı yemin ederim).
“Empiricism”i bir gün yazacağımı biliyordum da böylesi yavşak bir yazı olacağını tahmin etmiyordum. Her neyse, metal dünyasında genel geçerlik kazanmamış olsa da, adı sıkça anılmasa da, “Empiricism” benim için bir başyapıttır. Not veremeyeceğim birkaç albümün ardından, not veremeyecek düzeyde görmeme en çok yaklaşan albümlerden biridir. BORKNAGAR candır (BORKNAGAR “Ragnarok”un tersten okunuşunun az değiştirilmiş halidir bu arada [Babayı öyledir. Alâkası bile yoktur ] Oha alter egonun alter egosu lan bu! [Aklını alırım valla ] Vay başıma gelen. [Ya işte böyle sıçırtırlar adamı {Nooluyo lan burda.}]).
Albüm bilgileri
- Vintersorg: Vokaller
- Øystein G. Brun:Gitar
- Jens F. Ryland: Gitar
- Asgeir Mickelson: Davul
- Tyr: 6 telli ve perdesiz bas
- Lars A. Nedland: Piyano, klavye, geri vokaller
- The Genuine Pulse
- Gods of My World
- The Black Canvas
- Matter & Motion
- Soul Sphere
- Inherit the Earth
- The Stellar Dome
- Four Element Synchronicity
- Liberated
- The View of Everlast
Bir yanıt yazın