# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
BELPHEGOR – The Devils
| 14.08.2022

Uysal şeytanlar.

Oğuz Sel

İki gün önce burada konuk olan Gorgoroth gibi kariyerindeki 30. yılı devirmeye hazırlanan Belphegor’un son albümü “The Devils” ile birlikteyiz bugün. Adını duyduğumuzda; Orta Doğu ezgili haşin rifleri, keçileri, birtakım cinsel fantezileri ve tabii ki şeytanı aklımıza getiren Belphegor, yaklaşık beş sene önce karaladığım “Totenritual” kritiğinde belirttiğim gibi bana göre “büyük bir gazla başlayıp genellikle orta karar devam eden ve belirli noktalarda sıkıcılaşabilen” albümlere imza atıyordu.

Adamların kariyerlerinde bu iddialı ifadeyi yerle yeksan edecek birkaç albüm var ve onlardan biri de şüphesiz “Totenritual”dı. Grubun beyni Helmuth’un içinde biriktirdiği öfkeyi notalar aracılığıyla kustuğu yapım, PA ahalisinden de benden de övgü toplamıştı. Kabaca beş yıllık ayrılığın ardından karşımıza “The Devils” ile çıkan Avusturyalı topluluk yeni albümünde âdeta “Dur bir şey deneyeceğim,” diyor.

Kendini tekrarladığını düşündüğünden midir, yoksa aynı kulvarda müzik yapan diğer grupların daha farklı işlerle kendilerini aşmaya çalıştıklarını gördüğünden midir bilinmez, bu albümdeki bestelerin tamamından sorumlu olan Helmuth’un frene basma eğiliminde olduğunu görüyorum. Elbette bu zamana dek çıkardığı albümlerin tamamını blast beat’lerle doldurmayan ama dinleyicinin tansiyonunu da bir şekilde yüksek tutmayı bilen Belphegor, “The Devils” ile “hızlı ve öfkeli” parçaları azınlıkta bırakıp orta tempo ve yavaş şarkıları biraz daha öne çıkarıyor.

Öyle ki, albümlerini; şedit, yüksek tempolu ve dinleyiciyi gaza getirici parçalarla açma eğilimi gösteren Belphegor, gelenekselleşmiş bu yaklaşımını yeni yapımda bir köşeye bırakıyor. Bu durumdan çok da memnun olduğumu söyleyemem çünkü Belphegor’dan beklediğim şey, dinlerken uzaklara dalmamı sağlayacak “Glorifizierung des Teufels” gibi parçalar değil, yetmez ama evet diyebileceğim “Kingdom of Cold Flesh” ayarında eserler. Şüphesiz, daha deneysel, belki düşük tempolu işlere de bayılacak dinleyiciler olacaktır ama benim sevdiğim Belphegor bu değil ve kalırsa “The Devils”ta şarkı sıralamalarının da katkısıyla genel bir bayıklık söz konusu.

Grubun “Glorifizierung des Teufels” ile öyle veya böyle bir atmosfer yaratmak istediğini anlıyorum lakin önceki albümdeki “Apophis”i çağrıştıracak şekilde başlayan ama sonra modu düşen “Damnation – Höllensturz” ve albümün klip parçalarından biri seçilen albümün en dümdüz parçası “Virtus Asinaria – Prayer”ın peş peşe gelmesine de anlam veremiyorum.

Şarkılarıyla beni pataklamayan Belphegor’u “The Devils”taki genel memnuniyetsizliğim nedeniyle ben dövmeye başladım gibi oldu ama uzatmayacağım. Helmuth’un yeni bir şeyler deneme isteğinin sanırım genel bir ilhamsızlık ve tekrara düşme tereddüdü nedeniyle ortaya çıkan meyvesi olarak gördüğüm yapım, sound bakımından da “Totenritual”ın gerisinde maalesef. O albümdeki vuruculuk, keskinlik ve sertlik, “The Devils”ta yok. Gitarlar törpülenmiş, bas tonları azaltılmış, davullar -özellikle trampet- hafif geri çekilmiş, kısacası; sound’un vahşiliği, dinleyeni darmadağın ediciliği iğdiş edilmiş ve ortaya, ürkütücü ama zararsız bir iş çıkmış.

Albüme bir eleştirim de davul konusunda olacak. Grubun tam zamanlı bir davulcusu olmadığından her albümde farklı bir genç yeteneğe yer veren Belphegor’un bu albümdeki yıldız davulcusu, Obscura’nın son albümü “A Valediction”da şov yapan David Diepold. “The Devils”taki davul bölümlerini besteci konumundaki Helmuth yazıp Diepold’a mı verdi yoksa Diepold şarkılara göre kendisi mi davul yazdı bilmiyorum ama ben davulları da yeterince doyurucu ve varyasyonlu bulmadım. Burada bir potansiyel harcanması söz konusu bence.

Yazdıklarımdan anladığınız üzere “The Devils” beni çok açmayan bir albüm oldu. Belki siz, yapımda aradığınızı bulabilirsiniz ama ben yazıyı tamamlar tamamlamaz, bir tur daha “Totenritual” çevireceğim. Umarım grubun bir sonraki albümü daha güçlü olur.

6,5/10
Albümün okur notu: 12345678910 (6.36/10, Toplam oy: 14)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2022
Şirket
Nuclear Blast
Kadro
Helmuth: Vokal, gitar, besteler
Serpenth: Bas, geri vokal

Konuk
David Diepold: Davul
Şarkılar
1. The Devils
2. Totentanz - Dance Macabre
3. Glorifizierung des Teufels
4. Damnation - Höllensturz
5. Virtus Asinaria - Prayer
6. Kingdom of Cold Flesh
7. Ritus Incendium Diabolus
8. Creature of Fire
9. Blackest Sabbat 1997
  Yorum alanı

“BELPHEGOR – The Devils” yazısına 3 yorum var

  1. Drochshaol says:

    Çok güçlü bir albüm değil ama ne aradığınıza göre tatmin de edebilir. Arada dinlenir bence genel olarak ama bu sene çıkan black metal albümlerine bakarak değerlendirirsem daha bir düşer bu albüme notum. 2022 black metal için oldukça güçlü bir yıl oldu çok iyi işler var.

  2. Eline sağlık Oğuz. Ne yazık ki yazdıklarına katılıyorum. Bu tarz grupların yarısı ve daha fazlası orta/ağır tempo şarkılarla dolu albüm çıkarmasına uyuz olmaya başladım. Atmosfer olsun, sertlik dozu artsın gibi sebeplerle yapıyorlar genelde ama bir yerden sonra bildiğin tembellik gibi gözüküyor bana. “The Devils”ı dinlerken -bu yazıyı okumadan önce dinledim, o yüzden ön yargılı dinlemedim- albüm şöyle bir açılsın, yırtınsın, ateş püskürsün diye bekleye bekleye albüm bitti. Kötü değil ama Belphegor’u sevme sebebimiz de bu değil. Çok fazla gömmek de istemiyorum çünkü grubun tercihi, saygı duymak lazım ama tatmin edici bir albüm değil ne yazık ki.

  3. Avcı says:

    Yazıya önemli ölçüde katılıyorum. Belphegor’un Totenritual albümündeki mükemmelliğini oluşturan vurucu gitar tonu ve katıksız Death Metal eziciliği bu albümde önemli ölçüde törpülenmiş. Albüme düz Black Metal şarkıları koymuşlar ki bu şarkılar hızlı da olsa (Totentanz- Dance Macabre , Kingdom Of Cold Flesh), yavaş da olsa ( Virtus Asinaria – Prayer , Creature Of Fire) benim için albümün tadını kaçıran kısımları. Bunların dışında güzel şarkılar var. Hatta Oğuz beğenmese bile Glorifizierung des Teufels çekici bir şarkı. Ama Totenritual eziciliğinden sonra kesinlikle bir geri adım. Benden 7 çalışır.

    Creature Of Fire’daki kadın haykırması ucuzluğunu Belphegor gibi 25 yıllık bir gruba yakıştıramadım. Bunu da söylemeden geçmeyeyim.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.