# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
ZEAL & ARDOR – Zeal & Ardor
| 25.06.2022

“Yepisyeni kilisemi yakacak uruspu çocukları.”

Zafer Tunaboylu

Küçük yaşlarımdan bu yana metal dinleyen biri olarak geriye dönüp baktığımda yıllar içerisinde neleri normalleştirdiğimi, neleri “asla dinlemem” dememe rağmen dinlemeye başladığımı gördüğümde şaşırıyorum. Yaşlandıkça bu müziği dinlemeyi -ya da genel olarak müzik dinlemeyi- bırakacağımıza dair kanıya sahip olan insanları inceden göt etmiş olmanın tebessümü de sanırım ölene kadar dudağımın kenarında kalacak. Ancak geçen yıllar içerisinde eksikliğini en çok hissettiğim konu “farklı ve şaşırtıcı” olmakla beraber alışılageldik klişelerle de alışkanlıklarımı besleyen grupların giderek azalması. Progressive metalin belirli formüller içerisinde sıkışıp kaldığı, avangart işlerinse “ulan şöyle güzel bir breakdown olsa da gazımızı alsa” diye düşündürdüğü yaşlarımda Zeal & Ardor ile karşılaşmış olmanın mutluluğu paha biçilmez…

İlk iki albümüyle muhteşem bir mizah ile çok ciddi bir müzikal ve siyasi mirası birleştiren grup Amerika’daki ırkçı polis şiddetinin yeniden gündeme gelmesinin ardından bildiri niteliğinde bir EP olan “Wake of A Nation” ile sıradaki albümünde neler yapacağına dair en ufak bir ipucu vermeden beklemeye almıştı dinleyenlerini. Grup kendi adını taşıyan 3. albümüyle ise birçok şeyin aynı kaldığını ama kilit noktalarda ileri dönük adımlar da attığını suratımıza haykırıyor.

Bir grubun kendi adını taşıyan bir albüm çıkarması sanırım dinleyiciye bir meydan okuma ve birçok açıdan kendini artık kanıtladığını gösterme şekli. Zeal bu albümde bu gövde gösterisinin hakkını ziyadesiyle veriyor. Albümü dinlemeye başladığınız anda inanılmaz bir intro ile tüyleriniz diken diken oluyor. Bu noktada bu girişin adının da Zeal & Ardor olduğunu belirtmemiz gerekiyor. Grubun beyni ve vokalisti Manuel’in hikayesini anlatmaya başladığı bu giriş ile birlikte öncelikli olarak prodüksiyonun muhteşemliği dikkat çekiyor. Davulların ve gitarların dolgunluğu, vokal dengesi ve performanslarındaki mükemmellik ve şarkıların içine yerleştirilen diğer tüm efektler birbirini tamamlar nitelikte.

Albüm prodüksiyondan ziyade muhteşem bir vokal ziyafeti de aynı zamanda… Daha önceki kritiklerde Manuel Ganeux’nun vokal zenginliğine dikkat çekmiştim. Grup bu durumu iyice öne çıkartmış ve sahne performansı kayıtlarında da özellikle gördüğümüz gibi mevcut back vokallerde bu durumu sahnede de korumayı başarmış. Grubun müzikalitesi vokallerle üst seviyeye çıkarken oldukça net ve “bak ne biçim çalıyorum” tarzı bir gösteriye kaçmayan enstrumanistlik ile değişken beste yapıları da tam istediğim gibi o eski hanzo metalci alışkanlıklarımı okşuyor.

Grup genel olarak sözlerinde yine satanizmi öne çıkarsa da “Bow” gibi politik ve ırkçılık karşıtı şarkıları da eklemeyi ihmal etmiyor. Ayrıca şarkı sözü ve şarkı ismi seçimlerinde Church Burns, Death to the Holy gibi provoke edici seçimleri bence albümün başarılı olmasında büyük önem taşıyor.

Açılış şarkısı Zeal & Ardor, Geiz ile endüstriyel versiyonunu da yaptıkları Run, Death to the Holy, Progresif dokunuşlar içeren Erase, müthiş bir breakdown şarkısı I Caught You, tam bir radyo hiti Church Burns, ve Götterdammerung benim favori şarkılarım.

Ancak albümün genel bütünlüğü içerisinde hiçbir şarkıyı dinlemeden geçmiyorum. Albümün tek enstrumental şarkısı Emersion bence çok iyi bir post black metal şarkısı. Ayrıca grubun tüm albümlerinden önce konserlerinde çaldığı Hold Your Head Low’un blues geçişleri albümdeki ilginç müzik kategorisine sokabileceğimiz diğer bir örnek. Bu arada bir sonraki albümde bence kesinlikle Baphomet’i yeniden kaydetmeliler.

Bu sene birçok güzel albüm dinledim. Ancak yeni albümlere alışmak yaş geçtikçe zorlaşıyor. Bir şekilde elim en sevdiğim eski albümlere gidiyor. Zeal ise bu durumu değiştirerek senenin en çok dinlediğim albümü haline geldi.

Yaratıcılığın ve zeka pırıltın hiç eksilmesin Manuel.

9/10
Albümün okur notu: 12345678910 (8.23/10, Toplam oy: 22)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
2022
Şirket
MVKA
Kadro
Manuel Gagneux: Davul hariç her şey
Marco von Allmen: Davul
Şarkılar
01. Zeal & Ardor
02. Run
03. Death To The Holy
04. Emersion
05. Golden Liar
06. Erase
07. Bow
08. Feed The Machine
09. I Caught You
10. Church Burns
11. Götterdämmerung
12. Hold Your Head Low
13. J-M-B
14. A-H-I-L
  Yorum alanı

“ZEAL & ARDOR – Zeal & Ardor” yazısına 11 yorum var

  1. Esoctrilihum’un kariyeri açısından Oğuz Sel nasıl olmazsa olmazsa, nasıl grubun var olmasını sağlayan en önemli sebeplerden biriyse, Zeal & Ardor için de Zafer Tunaboylu o derece önemli bir yerde duruyor. Manuel Gagneux kadar olmasa da ona yakın düzeyde önemli bir figür Zeal & Ardor için.

    Sağ olun arkadaşlar, bu gruplar hakkınızı asla ödeyemez…

    Zafer

    @Ahmet Saraçoğlu, ahhaah teşekkür ediyorum Ahmet’im.

    Ouz

    @Ahmet Saraçoğlu, Estağfurullah, teveccühün. Esoctrilihum’un var olmasını sağlamak ne haddime. Kendimce takip edip albümlerini tanıtıyorum, o kadar.

    @Zafer Tunaboylu, Ellerine sağlık, Zeal & Ardor ile yıldızım barışmasa da yazılarını keyifle okuyorum. Buralarda seni daha çok görebilme dileklerimle.

    Zafer

    @Ouz, Çok teşekkürler Oğuz. Elimden geldiğince yazmaya çalışıyorum. Yine de sıkı bir okuyucuyum. Ben de yazılarını severek okuyorum.

    Ouz

    @Zafer, Sağ olasın Zafer, buralarda olduğunu öğrendiğime gerçekten çok memnun oldum. Selamlar.

  2. Candaş says:

    Bu albüm gerçekten çok güzel, yılın en iyi işlerinden birisi

  3. cosku says:

    Götterdämmerung deyu deyu dolaştırdı beni ortalarda aylardır bu albüm… gerçekten harika iş..

  4. yıl sonu listelerinde kendine şimdiden en üstten yer ayırtmış gibi görünüyor.

  5. Yiğit says:

    Bu yıl en beğendiğim işlerden biri oldu benim için de. yine de nedense son bir aydır falan aklımdan çıkmıştı. Kritiğini görmek sevindirdi. Elinize sağlık

  6. alimdat says:

    Başlığa bayıldım kritik için ellerine sağlık Zafer.

  7. Drochshaol says:

    Mükemmel bir çalışma olmuş çok beğendim benim için yılın en iyi albümlerinden biri tartışmasız. Albümdeki her parça benim zevkime hitap etmiyor bazı parçaları beğenemedim o sebeple ama benim metal zevkime hitap eden parçalara da hayran oldum sürekli dinliyorum albümü.

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.