# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
THEORY IN PRACTICE – The Armageddon Theories
| 29.04.2014

Yok böyle bir şey.

1,5 ay sonra Pasifagresif 5. yılını kutlayacak. 5 yıldır siteye, bu yazıyla birlikte 632 kritik yazmışım. Fena sayı değil. Ondan önce de başka sitelere yazdığım en az 100 küsür tane daha vardır. Yaklaşık 750 kritik diyelim.

Bugüne dek yazdığım 750 kritik içinden sadece bir tanesi, bana “ulan keşke şunu henüz yazmamış olsam da bi daha bi daha farklı şekillerde yazsam, her seferinde başka yönlerini anlatsam” diye düşündürtmüştür.

Neyse, yazdık bir kere, yapacak bir şey yok.

Ancak hayatta her şeyin iyi tarafına bakmak lazım. Nedir o iyi olan şey?

İşte budur.

THEORY IN PRACTICE sürprizlerle doludur. Kaosla, oradan oraya sürüklenmelerle, düşünceler ve hayalgücünün sınırlarını zorlayan bin bir türlü kavramla çalkalanan girdapların içinde savrulmaktır. THEORY IN PRACTICE, kaosun, olabilecek en görkemli ve güzel şekilde notalara dökülmüş halidir.

Deha ürünüdür.
Nefes kesicidir.

Hayatımda nice özgün, orijinal, benzersiz gitarist duydum. İnanılmaz müzisyenler dinledim. Ama tüm bunlar arasından Peter Lake kadar bilinmeyenini, değer namına bu kadar yüksekken bilinirlik namına bu denli gizli saklı kalmışını duymadım. Metal dünyasında adamın adını bilen bir avuç insan var, ben adamı gitar namına en büyük 3 idolümden biri olarak görüyorum.

Bu nasıl iştir.

Albümdeki diğer önemli adamsa, hem davulları çalan, hem vokalleri yapan, hem de sözleri yazan, şimdinin SCAR SYMMETRY davulcusu Henrik Ohlsson’dur. Bu 3 konuda da süper başarılı bir müzisyen olan Ohlsson, İsveç’in müzisyenlik konusundaki yetenek fazlasının bir diğer kanıtıdır. Albümdeki davullar kimi zaman sapıklık boyutlarında zor işler yapıyor, vokaller de böylesi değişken bir müziğe nefis oturuyor ve “The Armageddon Theory”nin büyüdükçe büyümesini sağlıyor. Baslardan ve klavyelerden sorumlu Mattias Engstrand de, THEORY IN PRACTICE dışında başka hiçbir metal grubunda yer almamış, ancak özellikle klavyede yaptıklarına bakınca, süper bir müzisyen olduğunu hemen belli ediyor.

15 yıl önce çıkan “The Armageddon Theories”, THEORY IN PRACTICE elinden çıkması dolayısıyla elbette ki zamanının ötesinde bir albüm. Sadece ve sadece müzik yapmak isteyen birtakım adamların, hayalgüçlerini dışa vurmak ve notalara dökmekten başka bir niyetleri olmadığı belli eden, tek kelimeyle “sanat” hüviyetinde bir çalışma. Adını aynen yansıtan, yok oluşu, kıyameti notalara döken, bilenin az olduğu, ancak bu tarz şeyleri sevenler için de ders niteliğinde bir iş.

“Colonizing the Sun”daki inanılmazlık “The Armageddon Theories”de de kendine zaman zaman yer buluyor. (Hayatta çok az şey için “inanılmaz” tabirini kullanırım ve “Colonizing the Sun” net şekilde inanılmaz bir şeydir. Bir albümden öte, akıl almaz bir yaratımdır.) İlk albüm “Third Eye Function”a oranla daha oturaklı, deneyimli bir havası olan “The Armageddon Theories”, ilk notasından son notasına kadar barındırdığı konsepte hizmet ediyor ve size yok oluşun, yıkımın, her şeyin mahvoluşunun resmini, görüntülerle çizilmesinn bile zor olacağı bir gerçeklikle çiziyor. Albümü dinlerken, benimsenen konsept dışında aklınıza herhangi bir şey gelmesi cidden imkânsız. Peter Lake gitarı, müziği, o kadar iyi biliyor, hangi duyguyu nasıl vereceğini o kadar eşsiz belirliyor ki, “The Armageddon Theories”i dinlerken gözünüzün önüne daha önce hiç görmediğiniz yok oluş görüntüleri geliyor, adeta tüm varoluşun, kozmosun sarsıldığını hissediyorsunuz.

Uğursuzluk, umutsuzluk, kaos… Hepsi ,olabilecek en görkemli paket içinde, notalar yoluyla sunuluyor.

Peter Lake’in diğer projesi MUTANT’ı (aşırı teknik progresif black/death metal) anımsatan rif kullanımları var “The Armageddon Theories”de. Tek başına çalınsa “bu nasıl rif be? Bu bi rif bile değil ki” diye düşüneceğiniz pasajlar, tek kelimeyle benzersiz melodilerle, yine aynı saçmalıktaki birtakım riflerle öyle bir örülüyorlar ki, bu atmosferin başka gruplarca neden bu kadar muazzam anlatılamamış, anlatılamıyor, anlatılamayacak oluşunu anlıyorsunuz. İlk duyuşta “Oha be abi naaptın sen, nasıl bir rif yazdın?” diye hayretlere düştüğünüz bir rif, bir anda daha da akıllara sığmaz bir melodinin arka planına dönüşüyor ve bu beyin tokatlayan iki katman bir araya gelip bir de şarkı trafiğinin içine mükemmel yedirildikleri an, işte o zaman kulaklarınız da, beyniniz de, hayalgücünüz de orgazmlardan orgazm beğeniyorlar, ihya oluyorlar.

Evet; konu yok oluşun, var olan her şeyin çöküşünün notalara dökülmesi olduğunda, kanımca hiç kimse bunu THEORY IN PRACTICE’ten daha iyi yapamadı, yapamaz.

Peter Lake tek bir solosuyla size İsrafil’in Sur’a üflemesi gibi “ha tamam işte kıyamet geldi kalkın gidiyoruz” dedirtiyor, albümü dinlerken “lan şu anda harbiden dünya yok oluyor olabilir, bi camdan dışarı bakayım her şey normal mi” diye düşündürtüyor. Yok böyle bir şey.

Kelimenin gerç ek anlamıyla: YOK BÖYLE BİR ŞEY.

Hani zamanında evrende bir kıyamet olmuştur, her şey yok olmuştur ve sen buna tanık olmuşsundur, o gördüklerini düşünerek böyle bir müzik yazarsın, anlarım. Ama aslında tahayyül bile edemeyeceğimiz bir kavram olan, lâkin insan denen –muhtemelen- görece basit canlının hayalgücünden ibaret birtakım filmlerle, kitaplarla, resimlerle, heykellerle sınırlı çerçevede bize sunulan ve “kıyamet” dendiğinde gözümüzün önünde canlanan o portre her neyse, THEORY IN PRACTICE onu müzikal anlamda belki de hiç yapılmamışçasına sunuyor.

Ne yazık ki bir THEORY IN PRACTICE kritiğinin daha sonlarına geliyorum. “Colonizing the Sun”ın ardından, “lan acaba siteden silip sanki ilk kez yazıyormuşum gibi sıfırdan yazsam mı? Millet uyanır mı?” diye düşünmeme sebep olacak bir albüm daha parmaklarımın ucundan kayıp gidiyor. Uyanırlar tabii, uyanmazlar mı… Millet altına “gelmiş geçmiş en iyi teknik death metal albümü”, “Pasifagresif’in bana kattığı en değerli şey” falan yazmış; her türlü fark edilir, hiçbir şekilde yırtamam.

Neyse kaderimize razı olalım, “Third Eye Function”ı, MUTANT’ın “The Aeonic Majesty”sini yazacağımız günleri bekleyelim.

Uzun lafın kısası, THEORY IN PRACTICE beni hayatta en çok şaşırtan gruptur.

Büyüleyicidir.

Sizi tarifsiz, hayalgücünüzün sınırlarını zorlayan bir sarmalın içine sokar, beyninizin başka hiçbir grubun ulaşamadığı yerlerini hareketlendirir. Bu yüzden de benim için not verilemez bir gruptur. Bu şekilde gördüğüm tek gruptur.

THEORY IN PRACTICE, hayatımda başıma gelen en güzel şeylerden biridir.

Albümün okur notu: 12345678910 (9.17/10, Toplam oy: 47)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
1999
Şirket
Pulverised Records
Kadro
Henrik Ohlsson: Vokal, davul
Peter Lake: Gitar
Mattias Engstrand: Bas, klavye
Şarkılar
1. Dehumanized
2. The Visionaire (Angelic Possession)
3. Phase 1: Prophecies
4. Phase 2: Carnage Earth
5. Phase 3: Departure
6. Phase 4: Embryo
7. Phase 5: Posthuman Era
8. Embodied for War
  Yorum alanı

“THEORY IN PRACTICE – The Armageddon Theories” yazısına 13 yorum var

  1. dice says:

    peter lake sanırım bir mekong delta albümünde çaldı, ondan sonra herhangi bir albümde yer aldı mı? yer almadıysa neden almadı? bunun gibi sorularım var

  2. DrAQA says:

    Third Eye Function ve Colonizing the Sun’ı hayvanlar gibi dinledim, her notasını, her geçişini ezbere bilirim. Her zaman söylediğim gibi bu grup Dünya’nın en inanılmaz grubu. Öyle ki, bu grubun müziğini karşılaştırabileceğimiz, ölçebileceğimiz başka bir müzik dünya üzerinde yok!

    Geçen seferde de söylemiştim, PasifAgresif Henrik Ohlsson’a ulaşıp onunla röportaj yapmalı ve Peter Lake’in ne yaptığını, nerede olduğunu öğrenmeli, ardından bu adamı bulmak için para toplanmalı ve gerekirse zorla alıkonulup stüdyoya sokulmalı.
    Her ay en az iki üç defa Google’da aratıyorum kendisini, ucundan köşesinden bir haber edinirim, yeni bir projesi varsa bulurum diye, ancak tamamen çaresizim. Hiçbir şey yok!

    The Armageddon Theories albümüne gelince, bilinçli olarak bu albümü dinlemiyorum, 30 yaşıma bastığım gün açıp dinlemek üzere saklıyorum, zira Peter Lake ile ilgili dinlemediğim bir tek bu albüm kaldı.

    ozgur

    @DrAQA, abi sana bir bira ısmarlayasım geldi ya. denk gelirse bakalım unutmayayım bu sözümü.

    DrAQA

    @ozgur, Elbette, mükemmel olur abi. Ankara’daysan haberleşebiliriz.

    Ahmet Saraçoğlu

    @DrAQA, akıl kârı değil lan bu ahah. Ben henüz dinlemediğim bir THEORY IN PRACTICE albümü olduğunu bilseydim baya çıldırırdım.

    Ama Peter Lake ile ilgili dinlemediğin bir tek bu albüm kalmamıştır bence, başka işler de yaptı, yapıyor THEORY IN PRACTICE sonrasında.

    ihsanoird

    @DrAQA, keza ben de bu albümü dinlemeyi benzer sebeple erteledim. Her dinlemek istediğimde hazır olmadığımı düşünüyorum. Uygun zamanı bekliyorum. Hazzı ne kadar ötelersem, o kadar keyif alacağım düşüncesi var.

    Sanki seksten bahsediyor gibi konuştum ldkfjgs

  3. Mert says:

    asddfafsa öyle mi demişim ya, linke tıklayıp kendi adımı görünce noluyo lan dedim.

  4. ozgur says:

    hikmetinden sual olunmayacak bir grup. yeni şarkılarını ve albümlerini en çok dinlemek istediğim grup kesinlikle. keşke işte.

    okurken bitmesin diye okuduğumuz kitaplar, izlerken bitmesin diye izlediğimiz filmler gibi.bu da bitti. ama iyi ki var. (gözyaşları).

  5. Peter Lake ne yapıyor diye merak edenler, kendsinin yeni gruplarından MONUMENT SEVEN’a bakabilirler. Müzik olarak TIP’ten çok farklı ama soloları yine %100 Peter Lake. Spotify’dan bulabilirler. No Solution’ın solosu mesela, “AAAAAAAA THEORY IN PRACTICE GİBİĞĞĞĞĞĞ” diye bağırttırabilir.

    Albümün adı “Inter Arma” ve davullarda da yine “Colonizing the Sun”da olduğu gibi kardeşi var.

    Onun haricinde Malmsteen’in babasından, Malmsteen’in ilk albümlerini kaydettiği eski, orijinal amfisini satın almış (üstündeki çıkartmalar falan bile duruyor) ve amfiyi tanıttığı video için de Malmsteen’in yazacağı türde, eski Malmsteen şarkıları tarzında sıfırdan yeni bir şarkı yazmış. Solo ise Malmsteen ve Peter Lake sololarının bir karışımı gibi, manyak bir şey. Şarkının sound’Unu da eski Malsmsteen albümleri gibi olsun dye biraz boğuk kaydetmiş. Adamın sadece amfi tanıtımı için yazdığı şarkıya gel:

    https://www.youtube.com/watch?v=Pu5ZgKm5XmU

    Kısaası Peter Lake bir şeyler yapmaya devam ediyor. İyi aramak lazım. :)

    dice

    @Ahmet Saraçoğlu, eyvallah abi çok sağol :)

    DrAQA

    @Ahmet Saraçoğlu, AAAAAAAAAAAAAAAAAHH!!! ABİİİİİ!! ÇOK MUTLUYUM LAAAAAAAANNN!!!!

  6. mfeci says:

    Manyak albüm manyakk ! Kritik de süper her zamanki gibi.

    Üniversitedeyken Ahmet’in ekşi sözlük’teki yazısından keşfetmiştim grubu ve peter lake delisini. Gerçekten yok oluşu,kıyameti kaosu bu kadar iyi anlatan başka birşey daha yok.

    Departure ve embryo ikilisi’nin ağır manyağıyım !

  7. Can says:

    bu albümde değil ama,, Shapelifter’ın sonlarına doğru ağzımı açık buluyorum her seferinde. kapatıyorum, bir müddet sonra tekrar açık olduğunu fark ediyorum…

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.