# - A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z
Son Haberler
Anasayfa    /    Kritikler
METALLICA – Master of Puppets
| 28.09.2010

Şu anda çok saçma bir şey yaptığımın farkındayım. Yok yani, olacak iş değil şu an gerçekleştirmeye çalıştığım şey. Zira “Master of Puppets”a bir “inceleme” veya “kritik” yazacak kadar kendini kaybetmiş biri değilim. Kolaya kaçtığımı sanabilirsiniz ama gerçekten de öyle bir amacım yok. Ama yapamam. Cidden.

Yenilgiyi kabul ediyorum.

————————–

Kritik başta bu şekildeydi. Bu kadardı. İki satır yazı…

Bir hafta önce yazılmış, yazının konacağı bugüne kadar bu şekilde bekliyordu. Ama yazının konmasından bir önceki gün, tekrar düşündüm.

Yazmakta olduğum albüm “Master of Puppets”tı.

“Master of Puppets”.

Adını söylemek bile farklı değil mi?

Ve ben de az da olsa bir şeyler karalamaya karar verdim. Hem okuyacak insanlara karşı saygısızlık olmaması, hem de Cliff için yaptığımız bu üç günlük anmanın anlamı adına.

Dünyanın en önemli birkaç metal albümünden biri için yazıyorum, fazla bir şey beklemeyin, elbette ki hakkını veremeyeceğim.

“Gelmiş geçmiş en iyi metal albümü” olarak anılan pek fazla albüm yok bildiğimiz gibi. Kaba bir hesapla bugüne dek on yüz bin milyar albümün çıktığı metal tarihi içinde “en iyi” olarak nitelenmek, bayağı önemli bir şey. Ancak ben böyle düşünmüyorum. Ne bu albüm için, ne de bir başkası için. Böylesine engin bir derya içerisinde tüm sübjektiflik kırıntıları bir kenara bırakılsa bile, herhangi bir konuda “en iyi”nin olduğuna, seçilebileceğine inanmıyorum. Böyle bir seçimi yapmamız adına bir gereklilik ve bu karara varmamızı sağlayacak belirli normlar da yok. O yüzden notumuzu baştan düşelim: “Master of Puppets”, metal tarihinin görüp görececeği en iyi, en önemli albümlerden biridir.

“Master of Puppets”ın bence en çok parlayan tarafı olgunluğudur. Bu albüm çıktığı sırada James Hetfield ve Lars Ulrich 23, Kirk Hammett ve Cliff Burton ise 24 yaşındalardı. İlk müzikal ürünlerini 1982′de verdikleri düşünülürse, o sırada 19-20 yaşında olan bu insanların geçen zaman içerisinde hızla geliştikleri ve yaratıcılık konusunda devasa adımlar attıkları hepimizin malûmu.

“Master of Puppets”a gelene kadarki gidişata baktığımızda, dünkü “Ride the Lightning” yazısında sambalici’nin dediği önemli bir noktayı yakalıyoruz gerçekten de. METALLICA’nın bugün gelmiş geçmiş en büyük birkaç metal grubundan biri olmasının sebebi, kariyerleri boyunca “dinlenebilir” şarkılar yapma niyetleridir elbette. Thrash metalin doğumundan sorumlu birkaç gruptan biriyken çıkardıkları “Kill ‘em All”dan tutun da, bir anda zamandaşları sayısız grubun yüzlerce basamak üstüne çıktıkları “Ride the Lİghtning”e kadar, METALLICA her zaman insanların kolay alışacağı, seveceği şarkılar yapmaya özen gösterdi. Ancak onları METALLICA yapan şey, ta o zamanki çiğ ve yırtıcı hallerinde bile bunu başarmalarıydı.

“Master of Puppets”a dönersek, karşımızda bu yükselişin, bu olgunlaşmanın ulaştığı en komple, en bütünlüklü ürünü görüyoruz. Her anlamda bir klasik olan “…And Justice For All”daki Cliff eksikliğini o albüm adına bir eksi, ya da en azından bir “keşke” olarak görürsek, “Master of Puppets” eksisi olmayan, -bence- müzikal anlamda eleştirilemeyecek ve “şu da olsaydı/şu olmasaydı”ların barınmadığı sayılı metal albümlerinden biridir. Albümdeki her rif, her solo, her vokal dizesi, albümün kült olmuş kapağı, kapağın tepesinde duran (gelmiş geçmiş en iyi) grup logosu; hepsi birer birer alınmış, metal tarihindeki yerlerine özenle konmuştur.

Son olarak da Cliff Burton’a değinelim.

Şahsen METALLICA’yı hiçbir zaman Cliff Burton’a indirgememiş bir insanım. Elbette önemli, elbette hem müzisyenliği, hem de vizyonuyla gruba çok şey katmış, gidişiyle de çok şey götürmüş bir insan. Ancak “Cliff ölene kadarki süreçte METALLICA = Cliff Burton’dır” demek bence biraz fazla kaçıyor. Evet Cliff çok önemlidir, ama METALLICA her zaman için James Hetfield ve Lars Ulrich’in grubudur. Bugüne dek iyi kötü ne yaptılarsa, başlıca sorumlusu o ikisidir.

“Master of Puppets”ta Cliff’in en etkin olduğu METALLICA albümüyle karşılaşıyoruz. Tabii ki Orion başta olmak üzere her şarkıya imzasını atmayı başarıyor artık aramızda olmayan bu güzel adam. O talihsiz kaza olmasaydı METALLICA bugün ne yapıyor olurdu bilemem elbet, ancak o zamanki hallerini görünce, Cliff Burton bugün yaşasaydı nasıl devasa bir rock/metal ikonu olurdu, sanırım hepimizin gözünde canlanıyordur.

“Master of Puppets” benim için METALLICA’nın en iyi albümüdür.
“Master of Puppets” hayatımda dinlediğim en iyi thrash metal albümüdür.
“Master of Puppets” bu müziğin gördüğü en iyi birkaç albümden biridir.

Albümün okur notu: 12345678910 (6.78/10, Toplam oy: 1,315)
Loading ... Loading ...
etiketler:
  • TwitThis
  • Digg
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MySpace
  • Netvibes
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • Technorati
  Albüm bilgileri
Çıkış tarihi
1986
Şirket
Elektra
Kadro
James Hetfield: Ritim gitar, vokal
Lars Ulrich: Davul
Kirk Hammett: Solo gitar
Cliff Burton: Bas
Şarkılar
1. Battery
2. Master of Puppets
3. The Thing That Should Not Be
4. Welcome Home (Sanitarium)
5. Disposable Heroes
6. Leper Messiah
7. Orion
8. Damage, Inc.
  Yorum alanı

“METALLICA – Master of Puppets” yazısına 125 yorum var

  1. Rotten Angel says:

    Master of puppets’ın işlediği konsept bana çok itici geliyor nedense. Şarkı sözlerini narkotik’ten başkomser Rahmet abi yazmış sanki…

  2. serdar91 says:

    albümün ortalama notu 5.43′mü yoksa ben mi yanlış görüyorum!?

    Ugur

    @serdar91, 2010′da yazılmış.O zamanlar PA çok karışık günler yaşıyordu :|

  3. aliihsan balı says:

    The Thing That Should Not Be neden bu kadar sevilmiyor gerçekten anlamıyorum..

  4. Cattle Bilmemne says:

    O değilde bu albümün notu nasıl 5.65 lan hala? Allah’a kusur bulmak gibi yemin ediyorum.

  5. sefagn says:

    yalnız not harbi harbi 5,65 lan ahaha geyiğin kralı yapılmış bu albüme verilen notla sitenin ortamını bilmeyen bi adam ilk bu notu görse ‘ne acayip site lan bu’ der :)

  6. SalihCetin says:

    En sevdiğim grubun en sevdiğim albümü. Bu albüm bu notu hak etmiyor. Zamanında sağır sultanın dahi duyduğu bu grup yaptığı bir hata yüzünden bu kadar da yerlere vurulmamalıydı. Bu gruba karşı nefret besleyenlerin büyük çoğunluğu eski fanları! Bana bir söyleyin hangimiz Metallica’nın bir tane şarkısını bile sevmiyor? Özel bir kin tutmayan biri mutlaka bir şarkısını bile beğenip defalarca dinlemiştir. Kısacası bu iş o kadar kolay değil. Şimdi benim bu yorumu yazdığım tarih bayağı geç. Çoğunuzdan daha küçüğüm belki ama kendi özümü anlamya başladığımdan beri metal müzik dinliyorum ve ölene kadar da dinleyeceğim. Şimdi bazı Metallica kinlileri bana “Bilip bilmeden konuşma!” veya “Bu poserla uğraşamam.”gibi cümleler sarf edecek. Öncelikle ben bilmediğimi konuşmam. Sorununuz hangi albüm Black Album, Load?, Reload?,St. Anger? Sorun Black albümse şöyle söyleyeyim; Black Album ile Metallica birçok grubun başarmaya çalıştığını başardı.Bütün dünyaya adını duyurdu.Tabi bunu yapmak için bazı şeylerden vazgeçtiler.Zirveye oturmak kolay bir iş değil. Ama başardılar. Load’a gelelim iğrenç bir kapağı olabilir ona birşey diyemem. Albüm ise Black Album ardından beklenmiyordu. Ama kötü bir albüm değildi. Heavy metal (albüm thrash değil onu kabul ediyorum.) soundunu hafif hard rock soundu ve biraz deneysellikle harmanlamışlardı. Güzel bir albümdür herşeye rağmen. Tamam Reload ve St.Anger’da harbi tozuttular ama Death Magnetic’te bu durumları ellerinden geldiğince düzeltmeye çalıştılar.Gel gelelim bu albümler yüzünden önceki albümler de kötülenir mi? Bir atasözümüz vardır “Yiğidi öldür hakkını yeme” diye. Bu yorumu yazmamın başlıca sebebi bu albümün okur notuydu. Bunu da ekleyiyim. Ha bu arada eğer Metallica dinliyorum,seviyorum diye posersam. Evet poserım. Hem de dibine kadar. Benim gibi düşünen abilerim,ablalarım,kardeşlerim size de teşekkür ederim. Çünkü bu müzik herşeye rağmenlerin müziğidir benim gözümde. Hep de öyle kalacaktır.

    çağrı han

    @SalihCetin, her ne kadar black albumunden sonra dınlemesemde ( yanı dınledım de begenmedım, metallicadan bende cogu kısı gıbı bu kadar heavy/hardrock a kaymayıp eskı albumlerdekı thrash duymak ısterım) bu album gercek bır saheserdır. notum 10.

  7. killyourselfchuck says:

    Bütün metal tarihinin bence en abartılmış albümü budur. Metallica’ nın albümlerini severim, sayarım da ama defalarca kez dinlememe, anlamaya çalışmama rağmen hiç bir zaman sevemedim bir türlü. Gerçekten çok abartılıyor bu albüm.

  8. Küçük Zenci says:

    James Hetfield’la bir gün tanışma fırsatım olursa soracağım ilk soru Disposable Heroes’taki o kemençe gibi dıtdırı dıt dıt dıt dıt dırırirı (ek olarak One’daki gulu gulu gulu) tonunu nasıl çıkardığı ve hangi gitar + amfi + pedal kombinasyonunu kullandığı olacaktır. Adam resmen 30 yıl önce palm mute şovu yapmış amk. Gerçekten o tonu nasıl buldu senelerdir öğrenmek istiyorum.

    Not: Ritm Gitaristim.

  9. Black Thunder says:

    Master of Puppets, kusursuzluğun tanımı, mükemmelliğin zarafeti ve müzik adına ulaşılması çok güç olan bir seviyedir. Metallica’nın en iyi ve en sevdiğim albümüdür. Metal müzik tarihinin görmüş olduğu en iyi ve en büyük albümlerden biridir. Ulaşılabilmesi pek mümkün olmayan bir çıtadır. Orion, hayatımın parçasıdır. Müthiş ve harika bir müzik dehasının, inanılmaz bir ürünüdür. Yaşları 23 ila 24 arasında değişen insanların, müthiş bir olgunluk ile insanoğluna bahşettiği bir başyapıttır.

  10. Raddor says:

    Geçen yine David Bowie dinliyorum, Hunky Dory albümünü dinlerken aa bir baktım Master of Puppets’ın ortasındaki şahane riff Andy Warhol şarkısıyla birebir aynı. Hunky Dory dönemin en meşhur albümlerinden olduğuna göre ve 70′ler rock müziğine hayran olan bu dört adamdan en az birinin bu albümü bildiğini düşünürsek…

    Başkalarının da dikkatini çekmiş:
    https://www.youtube.com/watch?v=EosetsjmvCA

    Not: Metallica’nın ilk dört albümünü taparcasına severim. Fakat pek çok şarkısında klasik grupların temalarından esinlenmeler olduğu da gerçek. Fakat hangi grup esinlenmemiş ki? 10/10

    arabesk cemil

    @Raddor,

    Metallica elemanları M.O.P albüm yazımı sırasınad bol bol David Bowie, Kate Bush, the Police ve Simon & Garfunkel dinledikleri için şarklılardaki kimi benzeşimler kaçınılmaz olabilir.

    Bu ve benzeri M.O.P albümünün gizli kalmış kimi gerçeklerini aşağıdaki makaleden ulaşabilirsiniz:

    https://tinyurl.com/ycrjm6gh

    Raddor

    @arabesk cemil, daha yeni görüyorum bu yorumu ama güzel makaleymiş, teşekkür ederim.

  11. Elwsund says:

    okur notu ağlatıyor

  12. Salata says:

    I WAS BORN FOR DYIIIINNGGG!

  13. Ouz says:

    Gece gece bir yandan geçmişe gidiyorum bir yandan gazlanıyorum. Ulan ne albüm be!

    Bu vesileyle takip ettiğim bir YouTube kanalını PA okurlarına aktarayım, Rick Beato: https://www.youtube.com/channel/UCJquYOG5EL82sKTfH9aMA9Q

    Bu abi müzik konusunda bayağı bir bilgili, müzik dünyasından tanıdıkları da gani. Ayrıca “What Makes This Song Great?” diye bir bölüm hazırlıyor, iki hafta önce de Master of Puppets’ı ele aldı:

    https://youtu.be/5EOHKfoDyrI (son bir buçuk dakikası sorunlu ama olsun)

    6,75 okur notu harbiden şaka gibi. Black metal albümlerinde düşük nota alışkınım da bu albümün notunda tadım kaçtı.

    çaksu

    @Ouz, Rick reyiz <3

Yorum Yazın

*

"Yaptığım yorumlarda fotoğrafım da görüntülensin" diyorsan, seni böyle alalım.
Pasif Agresif, bir Wordpress marifetidir.